Η θέση της Αριστερής Παρέμβασης στους Δρόμους της Νέας Σμύρνης-Μια Πόλη Ανάποδα για το Γαλαξία

Η κατάληψη του Γαλαξία έγινε με αφορμή τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από ειδικό φρουρό τον περασμένο Δεκέμβριο. Ήταν μια αυτονόητη κίνηση, που πηγάζει από την υποχρέωση και το δικαίωμα των πολιτών να χρησιμοποιούν τους δημόσιους χώρους για να αντιστέκονται στην κρατική εξουσία και τις αντιλαϊκές κυβερνήσεις.

Η κατάληψη του Γαλαξία ήταν στην πράξη -και όχι στα λόγια- μια προσπάθεια να αποτραπεί η παραχώρηση του χώρου σε επιχειρηματικά συμφέροντα, όπως ήταν το σχέδιο του Δήμου Νέας Σμύρνης και, ταυτόχρονα, μια προσπάθεια να συγκροτηθεί ένας χώρος:

- Πληροφόρησης και κινητοποίησης της νεολαίας και των εργαζόμενων

- Άμεσης δημοκρατίας και συνεργατικότητας

- Ερασιτεχνικής πολιτιστικής έκφρασης

- Αντι-εμπορευματικών δραστηριοτήτων, χωρίς το ιδιωτικό κέρδος να είναι το κριτήριο ύπαρξης του χώρου.

Στους 11 μήνες της λειτουργίας του Ελεύθερου Γαλαξία χιλιάδες έμαθαν γι’ αυτόν, συμμετείχαν στις πολιτικές και πολιτιστικές του δραστηριότητες, φώναξαν «είμαστε εδώ!» στην καρδιά μιας από τις πιο εμπορευματοποιημένες πλατείες του Λεκανοπεδίου. Είναι μια πολύτιμη παρακαταθήκη για το μέλλον.

Όπως κάθε αυθεντική κοινωνική κινητοποίηση, έτσι και ο Ελεύθερος Γαλαξίας, βρήκε απέναντι του σύσσωμο το πολιτικό και δημοτικό κατεστημένο, με πρώτη την «αριστερο-δεξιά» δημοτική αρχή, θλιβερούς χειροκροτητές της τα καθεστωτικά κόμματα του δικομματισμού και τις δημοτικές τους παρατάξεις, με το ΛΑΟΣ σε ρόλο «λαγού» της καταστολής και απούσα τη δημοτική παράταξη του ΚΚΕ.

Η Αριστερή Παρέμβαση στους Δρόμους της Νέας Σμύρνης – Μια Πόλη Ανάποδα συμμετείχε μαζί με πολλούς ανέντακτους συμπολίτες μας, με άλλες οργανώσεις και συλλογικότητες στο εγχείρημα του δημόσιου και αυτοδιαχειριζόμενου Ελεύθερου Γαλαξία.

Ένα δύσκολο εγχείρημα, καθώς δεν είχε να αντιπαρατεθεί μόνο στην πολιτική της επιχειρηματικότητας που προωθεί ο Δήμος και το κεφάλαιο, και, ταυτόχρονα, στην πολιτική της εμπορευματοποίησης της πόλης, του πολιτισμού και του ελεύθερου χρόνου. Είχε να αναμετρηθεί συνεχώς και με την προτεραιότητα του συλλογικού απέναντι στο ατομικό, με τη λογική της συμμετοχής απέναντι στη λογική της ανάθεσης, με κυρίαρχα πρότυπα και στάσεις ζωής στην κοινωνία. Είχε, ακόμα, να αναμετρηθεί καθημερινά με την σκόπιμη εγκατάλειψη του χώρου από τον Δήμο, μια συνηθισμένη τακτική ώστε πιο εύκολα να οδηγηθεί ο χώρος στην αγκαλιά κάποιου … ιδιώτη-«σωτήρα». Αξίζει γι’ αυτό να χαιρετίσουμε την εθελοντική προσπάθεια δεκάδων πολιτών που μετέτρεψαν ένα γιαπί σε στοιχειωδώς ανθρώπινο χώρο.

Πιστεύουμε πως η κοινωνία της πόλης μας είδε με συμπάθεια και ανοχή τον Ελεύθερο Γαλαξία. Δεν καταφέραμε όμως να εμπλακεί η κοινωνία με ένα τρόπο πιο ενεργητικό που θα έδινε μια άλλη διάσταση στο χώρο. Γιατί για εμάς το σύνθημα «Ο Γαλαξίας στα χέρια των κατοίκων», έχει νόημα πρώτα απ’ όλα ως πραγματική κατάσταση που θα κινείται από την εργαζόμενη πλειοψηφία και όχι σαν «πουκάμισο αδειανό».

Από αυτή τη σκοπιά είμαστε αντίθετοι και με αυτούς που μέσα στον Ελεύθερο Γαλαξία επιλέγουν να λειτουργούν με βάση προσωπικά συμφέροντα και αρνούμενοι τις συλλογικές αποφάσεις, τον αποφασιστικό ρόλο της συνέλευσης, τη λογική της άμεσης δημοκρατίας και τις αρχές του Ελεύθερου Γαλαξία που όλοι μαζί αποφασίσαμε από την αρχή. Πιστεύουμε πως, με τη στάση τους αυτή αποτρέπουν τη συμμετοχή των εργαζόμενων και της νεολαίας και δυσκολεύουν την όποια προσπάθεια ο Ελεύθερος Γαλαξίας να αποκτήσει μια κοινωνική δυναμική.

Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, εμείς δεν επιλέγουμε τα οργανωτικά μέτρα, αλλά την πολιτική συζήτηση.

Για εμάς, η ιδιαίτερη εμπειρία του Ελεύθερου Γαλαξία με τη μορφή της κατάληψης τελειώνει, όμως το ταξίδι συνεχίζεται.

Το στοίχημα μένει ανοιχτό. Η προσπάθεια του Ελεύθερου Γαλαξία, πρωτότυπη για την πόλη μας, βρίσκεται σήμερα σε ένα κρίσιμο σημείο, αλλά αποτέλεσε μια τομή και αυτό είναι το κυριότερο που πρέπει να κρατήσει κανείς. Το θέμα του Γαλαξία, αλλά και συνολικά των ελεύθερων χώρων στην πόλη, συζητείται πια αλλιώς. Αναδεικνύονται νέα ερωτήματα σε κάθε πολίτη για το ρόλο του δημόσιου χώρου στην πόλη, για το αν χρειάζεται και πως θα υπάρχουν αντιεμπορευματικοί χώροι σε μια πόλη όπου κυριαρχεί το κέρδος.

Δεν παραιτούμαστε από την ανάγκη του Γαλαξία σαν αυτοδιαχειριζόμενου χώρου αντιεμπορευματικών δραστηριοτήτων στα χέρια των κατοίκων. Αυτή πιστεύουμε ότι είναι η μοναδική προοπτική για το Γαλαξία αλλά και κάθε ελεύθερο δημόσιο χώρο και σε μια τέτοια κατεύθυνση θα δράσουμε και το επόμενο διάστημα. Δηλώνουμε ότι θα υπερασπίσουμε αυτή την ανάγκη από όποιον την απειλεί, επιδιώκοντας η ανάγκη αυτή να μετασχηματίζεται σε κοινωνική διεκδίκηση.

Αντιλαμβανόμαστε πιο καθαρά μέσα από την εμπειρία μας, ότι η προσπάθεια της αυτοδιαχείρισης των ελεύθερων δημόσιων χώρων πρέπει να κινείται παράλληλα με την προσπάθεια να διαμορφωθούν στην καθημερινότητά μας, στους χώρους εργασίας και μόρφωσης, συνθήκες τέτοιες όπου θα ενισχύονται οι αξίες της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης, η έννοια της δράσης και όχι της ανάθεσης, η αμφισβήτηση της κοινωνίας του κέρδους.

Καλούμε το αμέσως επόμενο διάστημα, και θα πάρουμε πρωτοβουλίες γι’ αυτό, να ανοίξει η συζήτηση για τα μεγάλα ζητήματα της πόλης, όπως:

- Πως θα ανακοπεί η αχαλίνωτη εμπορευματοποίηση της πόλης μας

- Πως θα κερδηθεί περισσότερος χώρος για να παίζουν τα παιδιά μας

- Πως θα ξηλωθούν οι παράνομες κατασκευές και επεκτάσεις καταστημάτων στην Ελευθερίου Βενιζέλου και σε όλη τη Νέα Σμύρνη

- Πως θα πάψει η πλατεία να είναι ένα δάσος από ατελείωτα τραπεζοκαθίσματα

- Πως θα διαμορφωθούν συνθήκες μείωσης του ρόλου και της αναγκαιότητας του αυτοκινήτου

- Πως θα πετύχουμε ανακούφιση του επιβαρυμένου αστικού τοπίου

- Πως θα φύγουν οι κεραίες που απειλούν την υγεία μας

- Πως θα ανοίξει ξανά, πλατιά η συζήτηση για το πρόβλημα με το νέο γήπεδο-εμπορικό κέντρο για τον Πανιώνιο που σχεδιάζει ο Δήμος μαζί με ιδιώτες μέσα στην καρδιά της πόλης,

Συνεχίζουμε και εντείνουμε τον αγώνα μας, καλούμε τους εργαζόμενους και τη νεολαία να συζητήσουν και να δράσουν:

- Ενάντια στο δήμο-επιχείρηση, που αντιμετωπίζει τους δημότες ως πελάτες ακριβοπληρωμένων υπηρεσιών, που κανονικά θα έπρεπε να παρέχονται δωρεάν.

- Για την υπεράσπιση και διεύρυνση των ελεύθερων χώρων της πόλης.

- Για τα δικαιώματα, τις ανάγκες και τις επιθυμίες των κατοίκων, για μια πόλη απελευθερωμένη από ό,τι την σκοτώνει: τα δεσμά του καπιταλιστικού κέρδους, του ανταγωνισμού, του ατομικισμού.

Πολυτεχνείο 1973-2009 και μέχρι να μιλήσει αλλιώς η ιστορία

Πάρκο ΕΥΔΑΠ: τσιμέντο, πέτρα, σίδερα και …μια δόση πράσινο

Άλλο ένα πάρκο, το οποίο για χρόνια έμενε ανεκμετάλλευτο – ποιος ξέρει το γιατί;- μετατρέπεται σε χώρο αναψυχής, αφού προηγουμένως απομακρύνθηκαν βίαια ορισμένα ενοχλητικά …δέντρα κι έπεσε κάμποσο μπετόν. Κλασική “κουτελακική” αρχιτεκτονική…

Ρεπορτάζ που δημοσιεύτηκε στην τοπική εφημερίδα “Επίκαιρα”:

http://epikaira.files.wordpress.com/2009/10/f245_pages_1-5.pdf

Το θλιβερό θέαμα των ξεκοιλιασμένων δέντρων στο πάρκο της δεξαμενής της ΕΥΔΑΠ, στη συμβολή των οδών Νικομηδείας και Εθνικής Στέγης. «Ήταν ξερά και άρρωστα» υποστηρίζουν οι δράστες, εμείς πάντως διατηρούμε σοβαρές επιφυλάξεις…

Αλληλεγγύη στους διωκόμενους αγωνιστές της Λευκίμμης Κέρκυρας

Το παρακάτω κείμενο της τοπικής κίνησης “Contra Rossa” Κέρκυρας συνυπογράφεται από τοπικές αντικαπιταλιστικές κινήσεις, ανάμεσα στις οποίες και η “Μια Πόλη Ανάποδα – Αριστερή Παρέμβαση στους Δρόμους της Νέας Σμύρνης”.

Σε δίκη με εξοντωτικές κατηγορίες σύρεται στις 12 Νοέμβρη ο Βασίλης Καραβαζάκης, γνωστός αγωνιστής και πρωτεργάτης του κινήματος της νότιας Κέρκυρας ενάντια στη δημιουργία του ΧΥΤΑ Λευκίμμης.

Η δίωξη αυτή χαρακτηρίζεται από μεθόδευση, τεχνάσματα και χρήση αστήρικτων κατηγοριών, στηρίζεται δε αποκλειστικά σε προκατασκευασμένη «μαρτυρία» ενός αστυνομικού.

Με τη δίκη αυτή, η κεντρική και τοπική εξουσία επιδιώκει, αφενός, να εκδικηθεί όλους όσοι «τόλμησαν» να υψώσουν τη φωνή τους ενάντια στα σχέδια που υποβάθμιζαν ακόμα περισσότερο την καθημερινή ζωή των κατοίκων της Λευκίμμης, όσους πλήρωσαν πραγματικά με το αίμα τους την ανυποχώρητη και μαχητική στάση τους στεκούμενοι πεισματικά αντίθετοι σε ένα ακόμη έγκλημα κατά του περιβάλλοντος και, αφετέρου, να εκφοβίσει όσους θα έχουν την ιδέα να κάνουν κάτι ανάλογο στο μέλλον.

Με την προσθήκη του Βασίλη στον μακρύ κατάλογο των δεκάδων συλληφθέντων και διωχθέντων κατοίκων της Λευκίμμης δεν θέλουν μόνο να στείλουν ένα σαφές μήνυμα τρομοκράτησης ενάντια σε όποιον επιλέξει το δρόμο του αγώνα και της αντίστασης στα ζητήματα που αφορούν την ποιότητα της ζωής του και το μέλλον των παιδιών του, δεν θέλουν μόνο να διαμορφώσουν κλίμα ηττοπάθειας και ματαιότητας των αγώνων, αλλά επιδιώκουν την παραδειγματική ηθική και πολιτική εξόντωση ενός ανυποχώρητου αγωνιστή.

Η Λευκίμμη αποτελεί αντιπροσωπευτικό παράδειγμα της διαδικασίας κατά την οποία σχεδιάζονται και υλοποιούνται έργα που ενώ φαινομενικά απευθύνονται στον τοπικό πληθυσμό, ουσιαστικά εξυπηρετούν ανάγκες και συμφέροντα άλλων (εργολάβοι, δήμαρχοι, κ.α.).

Ξεκινώντας από τη χωροθέτηση του έργου, αυτή έγινε θυσιάζοντας την πραγματικότητα στο βωμό του κέρδους. Κρύβοντας υπόγεια ύδατα, μεταφέροντας οικισμούς «λίγο πιο κεί» ώστε να φαίνεται ότι πληρούνται οι οριζόμενες από το νόμο αποστάσεις και ,στην ουσία, ρισκάροντας με τις ζωές ανθρώπων όλης της Λευκίμμης. Κατά τη διάρκεια της υλοποίησης του έργου, το κράτος και η τοπική αυτοδιοίκηση έδειξαν το πραγματικό τους πρόσωπο καθώς η εγκατάσταση του εργολάβου έγινε σε συνδυασμό με την παρουσία ΜΑΤ (τα οποία παραμένουν για πάνω από ένα χρόνο στη περιοχή), τα οποία τρομοκρατούσαν, έβριζαν και χτυπούσαν τους κατοίκους.

Αυτοί είναι οι πραγματικοί κατηγορούμενοι και είναι ένοχοι για το φόνο μιας γυναίκας, ένοχοι για τη διατάραξη της κοινής ειρήνης, ένοχοι για οπλοκατοχή και οπλοχρησία, ένοχοι για τον εξευτελισμό συνειδήσεων, ένοχοι που επανέφεραν τον τόπο μας σε καθεστώς κατοχής.

Ζητάμε την άμεση απαλλαγή του Βασίλη Καραβαζάκη καθώς και όλων των κατηγορουμένων αγωνιστών της Λευκίμμης από όλες τις ψευδείς και κατασκευασμένες κατηγορίες.

Να φύγουν τα ΜΑΤ από τη Λευκίμμη.

Να ξεκινήσουν άμεσα οι διαδικασίες για την δημιουργία ΧΥΤΥ και μονάδας ολοκληρωμένης διαχείρισης των απορριμμάτων.

ΑΝΑΦΑΙΡΕΤΟ – ΑΔΙΑΜΦΙΣΒΗΤΗΤΟ – ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟ

ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΠΟΛΙΤΗ-ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΝΑ

ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ – ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ – ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΣΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΑΝΑΠΝΕΕΙ

Διαδήλωση ενάντια στην καταστολή την Πέμπτη 29/10

Δημοσιεύουμε την ανακοίνωση της Επιτροπής Πρωτοβουλίας Κατοίκων Εξαρχείων:

Η Επιτροπή Πρωτοβουλίας Κατοίκων Εξαρχείων ενεργοποιείται εδώ και δυο χρόνια σε ζητήματα που αφορούν την ποιότητα της καθημερινής ζωής στη γειτονιά. Ζητήματα όπως η καθαριότητα και η φροντίδα της περιοχής, η συρρίκνωση και υποβάθμιση των ελεύθερων χώρων, η ηχορρύπανση, οι κεραίες κινητής τηλεφωνίας και η συνεχής παρουσία ειδικών δυνάμεων στην περιοχή με ρίψη χημικών, διαρκείς και αναίτιες προσαγωγές και συλλήψεις, ξυλοδαρμούς και χυδαίες προκλήσεις που όχι μόνο δε λύνουν προβλήματα, αλλά δημιουργούν. Κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει τη δολοφονία του μαθητή Αλ. Γρηγορόπουλου από την αστυνομία τον προηγούμενο Δεκέμβρη.

Τις τελευταίες μέρες σε μία γελοία όσο και επικίνδυνη επίδειξη ισχύος στην περιοχή μας οι Ειδικές Δυνάμεις σε συνδυασμό με μονάδες δέλτα κλπ. οργώνουν τα Εξάρχεια προσάγοντας στο τμήμα άτομα που απλώς κυκλοφορούν ή πίνουν το ποτό τους, εκφοβίζοντας και υβρίζοντας χυδαία ανθρώπους κάθε ηλικίας και δη γυναίκες χωρίς κανένα προκάλυμμα. Η κατάσταση την οποία συνεχίζει και εντείνει η πρόσφατα εκλεγμένη κυβέρνηση εις «επίδειξη έργου» έχει δημιουργήσει συναισθήματα αγανάκτησης σε κατοίκους και ανθρώπους που κυκλοφορούν και εργάζονται στα Εξάρχεια, που εμποδίζονται στις καθημερινές τους δραστηριότητες. Πέρα από το γεγονός ότι οι κινήσεις αυτές προσβάλλουν την αξιοπρέπεια κάθε ανθρώπου, σε τελική ανάλυση ακυρώνουν τη συλλογική προσπάθεια αλλαγής των όρων της καθημερινής μας ζωής με ένα κλίμα αποδιοργάνωσης και εκφοβισμού που καλλιεργούν. Αποδεικνύεται έτσι περίτρανα ότι οι αστυνομικές δυνάμεις καμία υπηρεσία δεν προσφέρουν στους πολίτες των Εξαρχείων όταν καλούνται να επέμβουν για καθημερινές κλοπές,για παράνομα παρκαρισμένα αυτοκίνητα ή όταν γίνονται καταγγελίες για εμπόριο ναρκωτικών, επικαλούμενες το «άβατο» το οποίο πολύ εύκολα προσπερνούν όταν κατεβαίνουν ως κομάντο σε «θεαματικές ενέργειες» που (συν)ταράσσουν τη ζωή της γειτονιάς.

Θέλουμε να συνεχίσουμε την προσπάθεια να κάνουμε τα Εξάρχεια ζωντανή, ανθρώπινη και βιώσιμη γειτονιά, με πράσινο, φροντίδα, καθαριότητα, ελεύθερους χώρους και με συνεχείς δραστηριότητες πολιτισμού και συνεύρεσης, θέλουμε τα Εξάρχεια να συνεχίσουν να είναι μια γειτονιά ελεύθερης έκφρασης και δημιουργικής δράσης. Δεν θα δεχθούμε, λοιπόν, κλίμα εκφοβισμού από οποιαδήποτε κατεύθυνση, πολύ περισσότερο από το κράτος, και επειδή βαρεθήκαμε τα παχιά λόγια προχωρούμε σε στήριξη και δημοσιοποίηση δικαστικής καταγγελίας κατοίκου που συμμετέχει στην Επιτροπή Πρωτοβουλίας και δέχθηκε χυδαία λεκτική επίθεση από διμοιρία ΜΑΤ στην οδό Μεσολογγίου όταν τους ζήτησε να σταματήσουν τη χυδαιολογία και τις προκλήσεις απέναντι σε νεαρούς. Το επόμενο διάστημα θα προχωρήσουμε επίσης σε μηνύσεις για τα χημικά, καθώς και σε άλλες μορφές διαμαρτυρίας, ώστε να μπορέσουμε να υποστηρίξουμε τις κινήσεις μας σε όλα τα επίπεδα, για τη διεκδίκηση και προστασία των κοινωνικών και πολιτικών μας δικαιωμάτων.

Καλούμε όλες και όλους:

σε συμμετοχή και στήριξη συναυλίας μαθητικών μουσικών συγκροτημάτων από σχολεία της γειτονιάς στην πλατεία Εξαρχείων, την Παρασκευή 23/10 το απόγευμα

σε μαζικό μοίρασμα του κειμένου μας και ενημέρωση της γειτονιάς το Σάββατο 24/10, 12.00, στη λαϊκή αγορά της Καλλιδρομίου

σε πορεία διαμαρτυρίας από την πλατεία Εξαρχείων προς τη Βουλή την Πέμπτη 29/10, 6μ.μ.

http://exarchia.pblogs.gr/

“Σοσιαλιστική” καταστολή στην υπηρεσία του πολίτη

Ούτε …100 ημέρες δεν συμπλήρωσε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και έδειξε τις προθέσεις της. Η συγκέντρωση των ναυτεργατών χτυπήθηκε από τα σοσιαλιστικά ΜΑΤ, όπως και αυτή των κατοίκων του Γραμματικού που διαμαρτύρονται ενάντια στο νέο ΧΥΤΑ, τα Εξάρχεια θυμίζουν τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, οι δρόμοι και οι πλατείες γεμίζουν αστυνομικές περιπόλους και θυμίζουν εικόνες από λατινοαμερικανικές χούντες, συνδικαλιστές και διαδηλωτές συνεχίζουν να διώκονται κ.λπ. Το «Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη» και η κυβέρνηση είναι εδώ, σε ένα νέο γύρο καταστολής και κοινωνικού ελέγχου. Θωρακίζονται αυταρχικά για να αντιμετωπίσουν τη λαϊκή οργή ενόψει των νέων αντιλαϊκών μέτρων. Το ερώτημα των αγώνων για τις ελευθερίες και τα δικαιώματα παραμένει.