Δελτίο τύπου της Αριστερής Παρέμβασης στους δρόμους της Νέας Σμύρνης / Μια Πόλη Ανάποδα για τις δημοτικές εκλογές

Στις 7 Νοέμβρη, η Μια Πόλη Ανάποδα – Αριστερή Παρέμβαση στους Δρόμους της Νέας Σμύρνης κατέγραψε μεγάλη εκλογική άνοδο σε ψήφους και ποσοστό. 1685 δημότες της Νέας Σμύρνης στήριξαν την εκλογική μας προσπάθεια, με αποτέλεσμα να λάβουμε ποσοστό 6,56% και μία έδρα στο δημοτικό συμβούλιο. Εκτιμούμε ότι δεν πρόκειται για μια απλή στήριξη σε ψηφοδέλτιο, αλλά για μια απαίτηση να πάνε «αλλιώς» τα πράγματα.

Η συμμετοχή μας στις εκλογές ήταν απλώς η συνέχεια της έως τώρα δράσης μας. Η έδρα μας στο δημοτικό συμβούλιο είναι στη διάθεση των αγωνιζόμενων κατοίκων. Όπως αναφέραμε και στη διακήρυξή μας, τις λύσεις στα προβλήματα δεν θα τις δώσει ο εκάστοτε δήμαρχος, αλλά οι αγωνιζόμενοι μέσα από τους δικούς τους θεσμούς αυτοοργάνωσης, που θα προωθούν τη συμμετοχή, τον κοινωνικό έλεγχο και τη δημοκρατία στη λήψη των αποφάσεων.

Την Κυριακή 14/11 διεξάγεται ο δεύτερος γύρος των εκλογών στο Δήμο ως αποτέλεσμα του ληστρικού εκλογικού συστήματος. Σε αυτό το γύρο δεν ψηφίζουμε κανέναν, δεν διαλέγουμε διαχειριστή, ακυρώνουμε τα ψευτοδιλήμματα και τους εκβιασμούς.

Δηλώνουμε όμως παρόντες στον τρίτο γύρο, των κοινωνικών αγώνων. Καλούμε το λαό της Νέας Σμύρνης να απαντήσει μαζικά και μαχητικά στην έλευση της τρόικας, δύο μέρες πριν από την επέτειο του Πολυτεχνείου. Θα συμβάλλουμε ώστε η άλλη Νέα Σμύρνη -των εργαζομένων, των ανέργων, της νεολαίας- να ξεσηκωθεί και να αντεπιτεθεί. Στις μεγάλες κοινωνικές μάχες της εποχής μας, είμαστε εδώ με το πανελλαδικό ρεύμα της αντικαπιταλιστικής αριστεράς.

Μια συντροφική αγκαλιά σε όσες και όσους μας στήριξαν …

Θέλει πολύ ακόμα, αλλά ο δρόμος άνοιξε… Μια συντροφική αγκαλιά σε όσες και όσους μας στήριξαν κ μια υπόσχεση να είμαστε όρθιοι και δυνατοί στις μεγάλες κοινωνικές μάχες που έρχονται. «Εγώ ένδοξος γράφω σ’ όλα τα όνειρα σας: Ελευθερία» (Μιχάλης Κατσαρός, Κατά Σαδδουκαίων)

Αποτελέσματα Δήμου Νέας Σμύρνης στα 124/126 εκλογικά τμήματα

Γραμμένοι Ψήφισαν Εγκυρα Ακυρα Λευκά
51.953 27.194 25.260 1.131 803

Τζουλάκης-Κουτελάκης Ψήφοι 10992 Ποσοστό 43,52

Κούπας Ευστάθιος (Ν.Δ. – ΛΑΟΣ) Ψήφοι 3579 Ποσοστό 14,17

Νεφελούδης Αντρέας (Δημοκρατική ΑΡΙστερά – κάποιο  κομμάτι ΠΑΣΟΚ)Ψήφοι 2980 Ποσοστό 11,80

Βρεττός Άγγελος Λαική Συσπέιρωση Νέας Σμύρνης (Κ.Κ.Ε) Ψήφοι 2685 Ποσοστό 10,63

Στέφος Νικόλαος (Ν.Δ. – ΛΑΟΣ) Ψήφοι 1874 Ποσοστό 7,42

Μία Πόλη Ανάποδα – Αριστερή Παρέμβαση στους Δρόμους της Νέας Σμύρνης Ψήφοι 1653 Ποσοστό 6,54

Πάντος Παναγιώτης /Στροφή Νέας Σμύρνης (ΣΥΡΙΖΑ) Ψήφοι 1497Ποσοστό 5,93

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ «ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΑΝΑΠΟΔΑ» ΣΤΗ ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ

Σε συνέχεια του κοινωνικού πολέμου που έχει κηρύξει η συγκυβέρνηση  ΠΑΣΟΚ- Ευρωπαϊκής Ένωσης – ΔΝΤ, με τις εξαγγελίες της υπουργού αμάθειας και δια βίου εκμετάλλευσης Διαμαντοπούλου, προωθούνται ιστορικών διαστάσεων αντιδραστικές τομές στην εκπαίδευση.

Το Πανεπιστήμιο που διεκδικούμε, χώρος ιδεών και διαλόγου, ανοιχτό στην κοινωνία και τη  νεολαία, στο οποίο ο νέος και η νέα, ο φοιτητής και η φοιτήτρια σπουδάζει και αποκτά  με το πτυχίο επαγγελματική προοπτική για μόνιμη και σταθερή εργασία δεν χωρά στην κανιβαλική πολιτική του Μνημονίου και της Τρόικας. Στο «Πανεπιστήμιο» που σχεδιάζουν η  γνώση θα έχει αντικατασταθεί από την επαγγελματική κατάρτιση με βάση την αντιδραστική αμερικάνικη σχολή πως «χρήσιμη είναι η γνώση που φέρνει άμεσα κέρδος». Είναι το κατ’ επίφαση πια Πανεπιστήμιο της εποχής της «επανίδρυσης του καπιταλισμού» με ένα ψευδοπτυχίο – πιστωτική μονάδα χωρίς επαγγελματική κατοχύρωση.

Ίδιες αντιδραστικές τομές στο περιεχόμενο, διοίκηση και χρηματοδότηση σχεδιάζουν για τα νέα εκπαιδευτικά ιδρύματα του «Καλλικράτη«, το δημοτικό, γυμνάσιο και Λύκειο. Με την επαναφορά των χρεοκοπημένων, πολλαπλών μάλιστα, δεσμών στο Λύκειο. Στις οποίες βασικά μαθήματα θα είναι πλέον η γυμναστική, η ξένη γλώσσα και η γλώσσα  και τα υπόλοιπα μαθήματα ζήτημα εξατομικευμένης επιλογής  σε πολυδιασπασμένη  γνώση. Με ένα σύστημα  εισαγωγής στα ΑΕΙ πλήρους και διαρκούς εξουθένωσης της νέας γενιάς. Με την καθιέρωση διευθυντών managers και «αυτοχρηματοδότησης» από τους καλλικρατικούς Δήμους. Με την εκπαίδευση να πλημμυρίζει με κακοπληρωμένους ελαστικά εργαζόμενους εκπαιδευτικούς. Με την έσχατη απαξίωση οικονομικά και ηθικά του δάσκαλου και του καθηγητή! Με τους μικρούς μαθητές να υποβάλλονται σε 35ωρη εξαντλητική εργασία στα 800 σχολεία του λεγόμενου ενιαίου αναμορφωμένου προγράμματος. Με τα προνήπια έξω από το δημόσιο νηπιαγωγείο. Με τους γονείς να πληρώνουν και πάλι να πληρώνουν.

Η “Μια Πόλη Ανάποδα” σε όλο το προηγούμενο διάστημα συμπορεύτηκε με το εκπαιδευτικό κίνημα σε όλους τους αγώνες του. Στην αντίσταση ενάντια στην κατάργηση του άρθρου 16 για τα δημόσια πανεπιστήμια αλλά και για ελεύθερη πρόσβαση όλης της νεολαίας στην εκπαίδευση! Για Δημόσια Δωρεάν Παιδεία! Για ενιαίο δημόσιο υποχρεωτικό 12χρονο σχολείο και Δημόσιο Πανεπιστήμιο, με ισχυρά γνωστικά αντικείμενα  και πτυχία που να κατοχυρώνουν την εργασία! Για κοινωνικά μέτρα στους φτωχούς και ανέργους ώστε τα παιδιά τους να μπορούν να σπουδάζουν!

Για τους λόγους αυτούς εμείς οι εκπαιδευτικοί που εργαζόμαστε ή μένουμε στη Νέα Σμύρνη υποστηρίζουμε την “Μια Πόλη Ανάποδα” και ενώνουμε τις δυνάμεις μας για την επιτυχία της κίνησης στις εκλογές. Μια επιτυχία που μόνο θετικά μπορεί να λειτουργήσει για την πόλη μας.

  • Σαγιάνου Αννα(νηπιαγωγός)
  • Κρητικού Αθηνά(δασκάλα)
  • Αβραμίδου Κική(δασκάλα)
  • Πενταγιώτη Αλέκα(δασκάλα Δ.Σ. εκπ/κων Π.Ε. Ν.Σμύρνης),
  • Μελαμπιανάκη Ζέττα(δασκάλα Δ.Σ. εκπ/κων Π.Ε. Ν.Σμύρνης)
  • Αγγελή Χρύσα(δασκάλα)
  • Καρνή Μαρία(δασκάλα)
  • Αναστασοπούλου Ιωάννα(Βιολόγος)
  • Αντωνόπουλος Παύλος(Βιολόγος – Δ.Σ. Ε’ ΕΛΜΕ),
  • Δελάλη Παρασκευή (Φιλόλογος)
  • Σπυροπούλου Αγγελική (Καθηγήτρια Αγγλικής Φιλολογίας)
  • Φραγκούλη Ελένη(Φιλόλογος)
  • Μαραφής Πέτρος (Φιλόλογος – εργαζόμενος σε φροντιστήριο)
  • Λύκου Ελευθερία (Καθηγήτρια Αγγλικών)
  • Κουτσούμπα Αννα (οικονομολόγος – εργαζόμενη σε φροντιστήριο)
  • Ξηρουδάκης Νίκος (εργαζόμενος σε φροντιστήριο)
  • Σολωμού Αμαλία (Βιολόγος – εργαζόμενη σε φροντιστήριο)
  • Μαγκλάρα Αναστασία (Φιλόλογος – εργαζόμενη σε φροντιστήριο)

απάντηση της Μία Πόλη Ανάποδα στο ερωτηματολόγιο από τις/τους ΠΟΔΗΛΑΤισσΕΣ-ΝΟΤΙΑ (για ποια συγκοινωνία και μοντέλο ζωής πρέπει να παλέψουμε)

Το ερωτηματολόγιο μας δόθηκε από τις/τους ΠΟΔΗΛΑΤισσΕΣ-ΝΟΤΙΑ. Η ιστοσελίδα τους είναι http://www.podilates.gr/notia

ερώτηση 1: Θεωρείτε ότι ο χώρος που έχει αποδοθεί στα ΙΧ είναι υπερβολικός σε σχέση με το χώρο που έχει αποδοθεί στους ανθρώπους; Ποια είναι η άποψή σας για τη βιώσιμη κινητικότητα (ήπιες μορφές μετακίνησης:περπάτημα, ποδήλατο, μέσα μαζικής μεταφοράς);

Απάντηση στην ερώτηση 1: Ο  χώρος που αποδίδεται στα ΙΧ στην Ελλάδα είναι αδιανόητα υπερβολικός σε σχέση με τη θέση που καταλαμβάνουν πλέον τα ΙΧ σε εκατοντάδες πόλεις του εξωτερικού, ανεξάρτητα από τους πολιτικούς συσχετισμούς που επικρατούν εκεί. Οι πόλεις σήμερα δεν έχουν σχεδιασθεί για το άνθρωπο αλλά για τη ζωή του ανθρώπου σε άμεση συνάρτηση με το ΙΧ. Στη Νέα Σμύρνη το ζούμε καθημερινά. Εδώ φαίνεται πως το λάιφσταιλ γύρω από το αμάξι και τα «χαρίσματα» του ιδιοκτήτη τού έχει επικρατήσει ως κυρίαρχος τρόπος ζωής στην σημερινή κοινωνία. Απλά σήμερα από τη στιγμή που όλοι οι δρόμοι είναι μποτιλιαρισμένοι από τα ΙΧ, και τα πεζοδρόμια εξ ολοκλήρου κατειλημμένα από τα ΙΧ, δεν υπάρχει βιώσιμη κινητικότητα. Εμείς προκρίνουμε απόλυτα τα ήπια και μαζικά μέσα μεταφοράς, ενώ όσον αφορά την εξατομικευμένη μετακίνηση προκρίνουμε το περπάτημα, το ποδήλατο και τώρα πια τα PRT (Personal Rapid Transit) σε συνδυασμό πάντα με τα ΜΜΜ και ιδιαίτερα τα Μέσα Σταθερής Τροχιάς (Τραμ, Μετρό, Προαστιακός). Το ποδήλατο έχει εξελιχθεί σε κυρίαρχο μέσο μετακίνησης πλέον σε μητροπόλεις τεράστιας εμβέλειας, ήρθε η ώρα να γίνει και στη νέα Σμύρνη και στην Αθήνα. Επίσης, το ποδήλατο μπορεί να χρησιμοποιηθεί ακόμα και ως εργαλείο δουλειάς, αρκεί κανείς να δει την ένταξη του ποδήλατου στην καθημερινότητα σε άλλες πόλεις. Τελικά εμάς ( Μία Πόλη Ανάποδα) μας ενδιαφέρει η κυκλοφορία των ανθρώπων και όχι των αυτοκινήτων. Η φθηνή οικολογική μετακίνηση είναι δικαίωμα των πολιτών και υποχρέωση του κράτους.

ερώτηση 2: Θεωρείτε ότι στο δήμο σας η μετακίνηση των πεζών, των ΑμεΑ και των γονέων με καροτσάκι μπορεί να γίνει με επαρκή ασφάλεια, άνεση και αξιοπρέπεια; Αν όχι τότε σε ποιες ενέργειες προτίθεστε να προβείτε για αυτό το θέμα;

Απάντηση στην ερώτηση 2: Ήδη  από την προηγούμενη ερώτηση κάναμε σαφές πως όχι μόνο δεν υπάρχει στο δήμο ασφαλής μετακίνηση των πεζών, των ΑμεΑ και των γονέων με καροτσάκι, αλλά και όσο επικρατεί το συγκεκριμένο μοντέλο κοινωνικής ανάδειξης και δήθεν ευκολίας μετακίνησης των κατοίκων μέσω του ιδιόκτητου ΙΧ δεν υπάρχει πρόταση που να είναι πραγματικά βιώσιμη. Πιο συγκεκριμένα δεν υπάρχει κανείς μα κανείς πεζόδρομος στη Ν. Σμύρνη που να μην έχει κανονική κυκλοφορία και στάθμευση από ΙΧ. Για τους πεζούς και τα ΑΜΚ (Άτομα Μειωμένης Κινητικότητας, δλδ. ανάπηροι, γονείς με καροτσάκι, ηλικιωμένοι κτλ) πρέπει να εκπονηθούν ολοκληρωμένες μελέτες ή όπου υπάρχουν να υλοποιηθούν άμεσα, ενώ θα πρέπει να υπάρξει επανασχεδιασμός των χρήσεων γης, Συντελεστών Δόμησης και ευρύτερης δομής της πόλης και του λεκανοπεδίου έτσι ώστε να μειωθούν οι αναγκαίες μετακινήσεις. Αυτά όλα φυσικά δεν μπορούν να γίνουν χωρίς κινηματική δράση των κατοίκων. Ταυτόχρονα πρέπει να αγωνιστούμε ενάντια σε έργα που σπρώχνουν τα πράγματα προς αντίθετη κατεύθυνση όπως τα Ρυθμιστικά Σχέδια τύπου Σουφλιά, τα γκαράζ στα κέντρα των πόλεων (όπως της πλατείας Καρύλλου, που είναι άσχημο, ακριβό και μη λειτουργικό), τους νέους αυτοκινητόδρομους, τα νέα εμπορικά κέντρα κτλ

ερώτηση 3: Υπάρχει στο πρόγραμμά σας πολιτική προώθησης της χρήσης ποδηλάτου στο δήμο; Αν ναι με ποιους τρόπους; Θεωρείτε ότι οι υπάρχουσες υποδομές είναι επαρκείς για την ασφαλή μετακίνηση των ποδηλατών; Αν όχι τότε ποιες υποδομές σκοπεύετε να υλοποιήσετε για την ασφαλή μετακίνηση των ποδηλατών;

Απάντηση στην ερώτηση 3: Ναι υπάρχει στο πρόγραμμα μας πολιτική προώθησης της χρήσης ποδηλάτου στο δήμο. Πρέπει να υπενθυμίσω εδώ όμως, ότι ήδη  υπάρχει μελέτη για ποδηλατοδρόμους στη Νέα Σμύρνη. Μελέτη που ποτέ δεν υλοποιήθηκε αν και έγινε με την υποστήριξη της νυν δημοτικής αρχής (Τζουλάκη/ Κουτελάκη), της ίδιας δημοτικής αρχής  που έκανε σε 15 έτη τη Ν Σμύρνη από κηπούπολη στην πιο πυκνοκατοικημένη πόλη της Αθήνας. Πολύ θα θέλαμε όλους τους ποδηλατοδρόμους μέσα στη Ν Σμύρνη. Φυσικά όταν στην Αθήνα και τη νέα Σμύρνη όλα τα πεζοδρόμια επί της ουσίας δεν είναι μόνο κατειλημμένα από ΙΧ, αλλά λειτουργούν ως  είσοδοι έξοδοι από τα γκαράζ των πολυκατοικιών υπάρχει θέμα. Συνεπώς πρέπει να περιοριστεί ριζικά η χρήση του αυτοκινήτου.  Επίσης να σημειώσω ότι με ένα εκτεταμένο δίκτυο πεζοδρόμων ή δρόμων ήπιας κυκλοφορίας (woonerf) σε δευτερεύοντες δρόμους μπορούν σε μεγάλο βαθμό να καλυφθούν οι ανάγκες ήπιας μετακίνησης των κατοίκων. Ίσως πρέπει να  μπει ο στόχος της επικράτησης της ήπιας μετακίνησης και στους κεντρικούς δρόμους για να προωθηθεί ακόμα περισσότερο η βιώσιμη μετακίνηση και να επικρατήσει έναντι του ΙΧ, πράγμα που πολιτικά είναι σωστό, εφόσον βέβαια ακολουθεί κάποιον σχεδιασμό και δεν γίνεται πελατειακά και ασυνάρτητα. Επίσης, πέρα από τα τοπικά δίκτυα πεζοδρόμων και ποδηλατοδρόμων θα πρέπει να υπάρξει ανένδοτος αγώνας για την μεταφορά του ποδηλάτου στο ΜΕΤΡΟ για να μπορεί κάποιος να μετακινείται και εκτός Δήμου του, έτσι ώστε να μπορεί να αφήσει το ΙΧ στην άκρη μία και καλή.

ερώτηση 4: Θεωρείτε ότι η μέση ταχύτητα των οδικών μέσων μαζικής μεταφοράς (λεωφορείων και τρόλεϊ) είναι ικανοποιητική; Αν όχι τότε τι σκοπεύετε να κάνετε προκειμένου να αυξηθεί;

Απάντηση στην ερώτηση 4: Ούτε η μέση ταχύτητα, ούτε η αξιοπιστία, ούτε και η ευκολία χρήσης τους είναι ικανοποιητική, ενώ αίτημα μας   είναι οι δημόσιες, δωρεάν μαζικές και ήπιες μεταφορές. Φυσικά εμείς δε θέλουμε να φανούμε ψεύτες και να τάζουμε όπως άλλοι, ότι η νέα Σμύρνη με ευχολόγια θα γίνει Άμστερνταμ ή Βερολίνο σε dt. Χρειάζεται αγώνας της κοινωνικής πλειοψηφίας. Είμαστε ξεκάθαροι και λέμε πως τα ΙΧ δεν αποθηκεύονται. Πρέπει να ξεκινήσουν σε όλες τις γειτονιές συνελεύσεις, ενημερώσεις, διάλογος, για το πώς θα μειωθεί η συνολικά η χρήση και η αποθήκευση αυτοκινήτων στις γειτονιές. Σκεφτείτε πχ τα 10000000 ευρώ και βάλε, που δόθηκαν από το λαό της Ν Σμύρνης για να γίνει το τερατούργημα του γκαράζ στην πλατεία Καρύλλου να είχαν ξοδευτεί για τις ανάγκες ενημέρωσης και οργάνωσης για την απομάκρυνση των ΙΧ μέσα από την πόλη. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο θα είχαμε σίγουρα αδειάσει την πόλη από πάρα πολλά  ΙΧ και θα είχαμε βάλει τις υποδομές για μια σωστή  υλοποίηση, ήπιων και εναλλακτικών μορφών μετακίνησης.

Τα λεωφορεία και τα τρόλεϊ από μόνα τους δεν μπορούν να λύσουν όλα τα προβλήματα μετακίνησης, Ειδικά αν δεν κινούνται σε λεωφορειόδρομους είναι υπονομευμένα έτσι κι αλλιώς. Επίσης δεν δέχονται ποδήλατα στην Αθήνα, πράγμα που είναι πρόβλημα και πρέπει να λυθεί με κινητοποιήσεις. Τέλος, δεν είναι (τα λεωφορεία εννοείται) τα πλέον ήπια μέσα, δεδομένου ότι έχουν εκπομπές ρυπογόνων ουσιών, ενώ είναι και πιο ανασφαλή από πλευράς οδικής ασφάλειας.  Καλά είναι αν δεν έχεις τίποτα άλλο, αλλά δεν θα στηρίζαμε  το σχέδιο μεταφορών μιας πόλης μόνο σε αυτά. Σε κάθε περίπτωση, όμως, στις περιοχές που δεν μπορούν άμεσα να αντικατασταθούν από Τραμ, Μετρό ή άλλα πιο ήπια μέσα, πρέπει να προωθηθεί η αναβάθμισή τους σε όλα τα επίπεδα, η μείωση των εισιτηρίων και η δυνατότητα μεταφοράς ποδηλάτου. Σε περιοχές με μεγάλες κλίσεις και στενούς δρόμους χρειάζεται αντικατάσταση των μεγάλων οχημάτων από mini-bus, κάτι που ήδη δουλεύει πολύ καλά στη Λισσαβόνα. Επίσης, πρέπει και η δημοτική συγκοινωνία να καλύψει τοπικές ανάγκες που οι γραμμές του ΟΑΣΑ δεν καλύπτουν.
Τελικά, θέλουμε να κάνουμε ξεκάθαρο ότι  στους δήμους του Καλλικράτη, της Ε.Ε. , του Δ.Ν.Τ. και του μνημονίου, κανένας εργαζόμενος, κανένας κάτοικος δεν μπορεί να εναποθέσει τις ελπίδες του μόνο στη ψήφιση κάποιου συνδυασμού και δημάρχου. Για να διώξουμε το αυτοκίνητο, για μια άλλη μετακίνηση, για μια άλλη σχέση του ανθρώπου με το περιβάλλον του, για μια πόλη των αναγκών των δικαιωμάτων και των επιθυμιών χρειάζεται αγώνας των κατοίκων χρειάζεται ένας άλλος δρόμος ανατρεπτικός για την κοινωνική πλειοψηφία.

Shortlink: http://wp.me/pekj0-kT

ActuaLink:http://www.podilates.gr/?q=node/12279

Άλλος ένας στο δρόμο, ένας άλλος δρόμος ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟΣ ( διαβάστε τη διακήρυξη μας)

View this document on Scribd

Μια Πόλη Ανάποδα, αρ. φύλλου 13

View this document on Scribd

Διαβάστε τη, μοιραστείτε τη, αποθηκεύστε τη…

Σε θέσεις μάχης και ανατροπής…

Ψηφοδέλτιο μάχης και ανατροπής κατέθεσε η

«ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΑΝΑΠΟΔΑ – ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ».

Το  ψηφοδέλτιο αποτελείται  από δεκάδες αγωνιστές, μέλη εργατικών σωματείων  και φοιτητικών συλλόγων, επιστήμονες, νέους της δουλειάς, συνδικαλιστές και ανθρώπους των γραμμάτων.

To ψηφοδέλτιο μας  απαρτίζεται από 29 άνδρες και 18 γυναίκες. Μέσος όρος ηλικίας τα 32 χρόνια. Ο μικρότερος είναι 19 ετών και ο μεγαλύτερος 60

Το  ψηφοδέλτιο:

«ΜΙΑ  ΠΟΛΗ ΑΝΑΠΟΔΑ –  ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ  ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ  ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ»

1. Παπασπυρίδης Αλέξανδρος, μισθωτός μηχανικός-εργαζόμενος στην πληροφορική

2. Αφεντουλίδης Γεώργιος, αυτοαπασχολούμενος αρχιτέκτονας

3. Βαλάκας Γεώργιος, νοσοκομειακός γιατρός

4. Βελισσαράτος Στυλιανός, ιδιωτικός υπάλληλος

5. Βρεττού Ιωάννα, φοιτήτρια Πληροφορικής ΕΚΠΑ

6. Γαβριηλίδου Μαρίνα, άνεργη βιολόγος

7. Δημόπουλος Δημήτριος, φοιτητής Ηλεκτρολόγων ΕΜΠ

8. Ευαγγελίδης Δημήτριος, μεταπτυχιακός φοιτητής ιστορίας ΕΚΠΑ

9. Ζέρβας Δημήτριος, ιδιωτικός υπάλληλος

10. Καββαδάς Δημήτριος, άνεργος πολιτικός επιστήμονας

11. Καλαμπόκας Γεώργιος, μισθωτός χημικός μηχανικός

12. Καλλιδώνης Νικόλαος, μισθωτός τοπογράφος

13. Καντζιού Μαρία, μισθωτός ηλεκτρολόγος μηχανικός

14. Καρυδάς Παναγιώτης, ιδιωτικός υπάλληλος

15. Κατσαχνιάς Παναγιώτης, γραφίστας

16. Κατσιάνης Ιωάννης, εργαζόμενος στον ΟΣΕ

17. Κιτσάτης Ευάγγελος, εργαζόμενος στα ΕΛΤΑ

18. Κοζανιτάς Αναστάσιος, άνεργος δημοσιογράφος

19. Κόνιας Ιωάννης, μισθωτός ηλεκτρολόγος μηχανικός

20. Κουκουτσάκη Αφροδίτη, πανεπιστημιακός Πάντειο

21. Κουτσούμπα Άννα, καθηγήτρια σε φροντιστήριο, οικονομολόγος

22. Κυρούδη Θεοδώρα-Μαρία, ασκούμενη δικηγόρος

23. Λαμπρόπουλος Χαράλαμπος, μισθωτός τεχνικός-εργαζόμενος στην         πληροφορική

24. Λούβρου Σοφία-Άννα, μισθωτός μηχανολόγος μηχανικός

25. Μαγκλάρα Αναστασία, καθηγήτρια σε φροντιστήριο, φιλόλογος

26. Μανόχης Αλέξανδρος, φοιτητής ΣΕΜΦΕ ΕΜΠ

27. Μαραφής Πέτρος, καθηγητής σε φροντιστήριο, φιλόλογος

28. Μελαμπιανάκη Ζαμπια (Ζέττα), δασκάλα

29. Νικολαϊδου Δήμητρα, καθηγήτρια σε φροντιστήριο, φιλόλογος

30. Ξυλογιαννοπούλου Σταυρούλα (Βάντα), γιατρός

31. Παπαδάτος Νικόλαος, υποψήφιος διδάκτορας Πανεπιστήμιο Γενεύης

32. Παπαδήμας Ευστάθιος, μισθωτός ηλεκτρολόγος μηχανικός

33. Παπαδόπουλος Αναστάσιος, άνεργος οικονομολόγος

34. Παπασπυρίδης Φώτιος, υποψήφιος διδάκτορας ΕΜΠ

35. Παυλάκης Ευάγγελος, τραπεζικός υπάλληλος

36. Περιμένη Κυριακή (Κορίνα), άνεργη αισθητικός

37. Πετρέλλη Πελαγία (Πέννυ), δημόσιος υπάλληλος ΥΠΕΠΘ

38. Πλακιώτη Χρυσούλα, μισθωτός τεχνικός

39. Σιούτη Νεφέλη, φοιτήτρια ιατρικής Πανεπιστημίου Πατρών

40. Σολωμού Αμαλία, καθηγήτρια σε φροντιστήριο, βιολόγος

41. Σοφιανοπούλου Σταματίνα (Τίνα), φοιτήτρια Χημικού ΕΚΠΑ

42. Σπηλιόπουλος Κωνσταντίνος, μισθωτός γεωτεχνικός

43. Σταυριανού Μαρία (Χωάνα), ξενοδοχοϋπάλληλος

44. Στρομπούλας Σπυρίδων, δημόσιος υπάλληλος ΥΠΕΝ

45. Τσουκνίδας Αθανάσιος, λογιστής-οικονομολόγος

46. Φίλης Αντώνιος, οικονομολόγος

47. Φραγκούλης Ιωάννης, ασφαλιστής-οικονομολόγος

12 χρόνια Αριστερή Παρέμβαση στους δρόμους της Νέας Σμύρνης: Είμαστε άλλος ένας στο δρόμο, ένας άλλος δρόμος ανατρεπτικός

Η Αριστερή Παρέμβαση στους δρόμους της Νέας Σμύρνης συγκροτήθηκε το 1998 από ανθρώπους της αριστεράς, σε μια περίοδο όπου ο σημιτικός εκσυγχρονισμός εμφανιζόταν ως ο αξεπέραστος ορίζοντας της ελληνικής κοινωνίας. Σήμερα, 12 χρόνια μετά, το «ελληνικό όνειρο» ξεθώριασε με την κρίση, βγάζοντας στη φόρα όλο το χάλι των ιδιωτικοποιήσεων και της διάλυσης του κοινωνικού ιστού. Ωστόσο, στο μέτρο του δυνατού, η Αριστερή Παρέμβαση προσπαθεί να πει σ’ αυτό τον δύσκολο καιρό ότι η αριστερά πρέπει να είναι μαχόμενη αν θέλει να είναι κοινωνικά χρήσιμη. Με όλες τις αδυναμίες και τα λάθη μας, πιστεύουμε ότι συμβάλλουμε στην αναζήτηση ενός άλλου, ανατρεπτικού δρόμου για να αλλάξει η ζωή και η πόλη, «ντύνοντας τα λόγια με πράξεις».

Συμμετείχαμε με άλλους συμπολίτες μας σε οτιδήποτε αγωνιστικό συνέβη στη Νέα Σμύρνη τα τελευταία δώδεκα χρόνια: στις κινητοποιήσεις για την υπεράσπιση και διεύρυνση των δημοσίων χώρων, κατά των κεραιών κινητής τηλεφωνίας, των τροφείων στους παιδικούς σταθμούς, εναντίον των Ολυμπιακών Αγώνων της αρπαχτής και της ντόπας. Συμμετείχαμε στην κατάληψη του «Γαλαξία», η οποία απέτρεψε την παραχώρηση του χώρου σε ιδιώτη και προεικόνισε έναν δημόσιο χώρο ελευθερίας και αυτοοργάνωσης. Πήραμε μέρος στις κινητοποιήσεις για την απελευθέρωση της παραλίας από τα επιχειρηματικά συμφέροντα, σταθήκαμε αλληλέγγυοι στους τοπικούς αγώνες σε όλο το λεκανοπέδιο. Δημοσιοποιήσαμε το αίσχος της δημοτικής αρχής: αύξηση του συντελεστή δόμησης, αδιαφάνεια και αυταρχισμός, γκαράζ-απάτη, υψηλά δημοτικά τέλη, ακριβές και χαμηλής ποιότητας υπηρεσίες, συμβασιούχοι στο Δήμο, απεργοσπαστικοί μηχανισμοί στις απεργίες των ΟΤΑ, μετατροπή του Άλσους σε Ν.Π.Δ.Δ. και αποχαρακτηρισμός του από δασική περιοχή, παραχώρηση τμήματος της οδού Ραιδεστού σε επιχειρηματία, αμαρτωλά παιχνίδια με τον Πανιώνιο.

Ταυτόχρονα, πορευτήκαμε στους δρόμους της Αθήνας στις μεγάλες απεργίες και διαδηλώσεις, στο εργατικό μπλακ-αουτ της 5ης Μάη. Βρεθήκαμε στις απεργιακές φρουρές, στις φοιτητικές και μαθητικές καταλήψεις, στους αγώνες ενάντια στην καταστολή, τον πόλεμο και τον ρατσισμό. Ήμασταν μαζί με χιλιάδες στους δρόμους της Νέας Σμύρνης τη μέρα που τα ΜΑΤ έπνιγαν στα χημικά την κηδεία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Είμαστε εδώ για τις κοινωνικές μάχες που έρχονται, για τη μεγάλη ταξική σύγκρουση που θα σφραγίσει την εποχή μας. Είμαστε εργαζόμενοι, άνεργοι, απολυμένοι, συμβασιούχοι, φοιτητές, συνταξιούχοι. Επισφαλείς αλλά οργισμένοι.

Όσο αλήθεια είναι ότι δεν είμαστε οι ιδιοκτήτες των αγώνων και οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας, άλλο τόσο αλήθεια είναι ότι η Αριστερή Παρέμβαση ήταν και είναι η συγκροτημένη μαχητική αντιπολίτευση στη Νέα Σμύρνη. Όταν η δημοτική αρχή εφάρμοζε ό,τι πιο αντιλαϊκό γινόταν και βυθιζόταν στην ανυποληψία και τα σκάνδαλα, εμείς ήμασταν απέναντι. Όταν οι γαλαζο-πρασινο-ροζ παρατάξεις-παρέες (Κατσέλη, Κούπας, Στέφος, Νεφελούδης) έκαναν –υποτίθεται– αντί-κουτελακικό αγώνα στηρίζοντας το καθεστώς που γεννά Κουτελάκηδες, απαντούσαμε ότι αποτελεσματικός αγώνας εναντίον των δημάρχων-μάνατζερς είναι αυτός που στοχεύει την πόλη-εμπόρευμα, τον δήμο-επιχείρηση, το πολιτικό σύστημα. Όταν η επίσημη αριστερά της πόλης μας, είτε στήριζε για χρόνια τον Κουτελάκη (Στροφή), είτε βολευόταν στην εκπροσώπηση από δημοτικό σύμβουλο που τελικά μεταπήδησε στην παράταξη Τζουλάκη/Κουτελάκη (Λαϊκή Συσπείρωση), εμείς λέγαμε ότι ούτε η διαχείριση, ούτε η απουσία από τους αγώνες χάριν της κομματικής αυτοεπιβεβαίωσης βοηθούν τους αγώνες, αντίθετα τους πάνε πίσω.

Μέσα στο «όχι» περιέχεται ένα μεγάλο «ναι»

Μιλάμε και δρούμε για μια άλλη πόλη, δηλαδή για άλλες κοινωνικές σχέσεις μεταξύ των κατοίκων της απαλλαγμένες από τους νόμους του καπιταλισμού, για μια άλλη σχέση με το δομημένο περιβάλλον και τη φύση και διαφορετική χρήση της τεχνολογίας, για διαφορετικούς τρόπους καθημερινής ζωής, σκέψης, ιδεών, αισθητικής. Γνωρίζουμε όμως πολύ καλά ότι η βιώσιμη πόλη δεν θα είναι ευγενική παραχώρηση του κεφαλαίου, των κυβερνήσεων και των δημάρχων. Ειδικά σήμερα, όπου η Ελλάδα μετατρέπεται στον αδύναμο κρίκο της παγκόσμιας κρίσης και οι συνθήκες ζωής αναμένεται να χειροτερεύσουν περισσότερο, ακόμα και η πιο μικρή διεκδίκηση (λ.χ. υλικοτεχνική υποδομή για ένα σχολείο) χρειάζεται να αναμετρηθεί με το Μνημόνιο και τη χούντα των αγορών. Ο δρόμος για την πόλη των αναγκών, των δικαιωμάτων και των επιθυμιών φράζεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΔΝΤ, την κυβέρνηση και τους συμμάχους της, αλλά μπορεί να ανοίξει με μαζική λαϊκή σύγκρουση. Η αξιοπρέπεια κι η ελπίδα δεν είπαν ακόμα την τελευταία τους λέξη… Όλα είναι ανοιχτά, όλα είναι δυνατά, όλα μας ανήκουν.

Τώρα, που βγήκε ξανά βόλτα στις γειτονιές ο θίασος των υποψηφίων δημάρχων –πιο θλιβερός από ποτέ– απευθυνόμαστε στους ανθρώπους που πλήττονται για να τους πούμε: «Δεν είμαστε αφελείς να περιμένουμε από ψηλά τη δικαιοσύνη που μόνο από χαμηλά ορθώνεται. Δεν είμαστε μόδα περαστική που θα καταγραφεί στο αρχείο των ηττών. Είμαστε άλλος ένας στο δρόμο».

shortlink: http://wp.me/pekj0-iR

Τα χέρια πάνω απ’ την πόλη: εμπορευματοποιημένοι χώροι, χώροι ελεγχόμενοι*

Γράφει η  Αφροδίτη Κουκουτσάκη

*το κείμενο αυτό θα φιλοξενηθεί στην εφημερίδα μας Μία Πόλη Ανάποδα στο Τεύχος 13

Η εισβολή εμπορικών δραστηριοτήτων στους κάποτε ελεύθερους χώρους μιας πόλης, συναρθρώνεται ποικιλοτρόπως με προτάγματα του ήθους της παγκοσμιοποίησης. Πέρα από το εμφανές στοιχείο που αφορά την οικονομική δραστηριότητα καθεαυτή και η οποία εκτοπίζει άλλες χρήσεις των χώρων, σε παρεμβάσεις τέτοιου είδους ενδημεί ένα, λίγο πολύ αφανές, κομμάτι βίας το οποίο αφορά συνολικά τη ζωή της πόλης αν όχι και ευρύτερων συνόλων. Η δόμηση και οι χρήσεις μιας πόλης δεν είναι μόνον τεχνικά ζητήματα, καθώς σιωπηρά εκπέμπουν μηνύματα γύρω από ένα πλήθος θεμάτων, όπως το τι ορίζεται φυσιολογικό σε σχέση με τη δουλειά,  τον ελεύθερο χρόνο, την ίδια την ασφάλεια και αυτούς που την απειλούν. Θυμάμαι, πρόχειρα, το παράδειγμα του Μπούρμπουλα και τη σχεδιαζόμενη παραχώρηση του σε παρακείμενη καφετέρια, την οποία σταμάτησαν ενεργοί πολίτες.  Μάθαμε, λοιπόν τότε, δια στόματος Δημάρχου και δημοτικών συμβούλων της συμπολίτευσης, ότι ο επιχειρηματίας θα αναλάμβανε το κοινωνικό έργο να επεκταθεί προκειμένου να εκδιωχθούν οι «περίεργοι νεαροί» και τα «περιθωριακά στοιχεία» που συχνάζουν εκεί παρενοχλώντας τους περαστικούς! Μάθαμε, κατ’ επέκταση, ότι η απειλή ενεδρεύει  σε ελεύθερους χώρους και ότι οι χώροι ασφαλούς αναψυχής είναι οι χώροι πληρωμένης ή/και καθ’ οιονδήποτε τρόπο  ελεγχόμενης αναψυχής. Πρόχειρα επίσης, θυμάμαι τα δυνατά φώτα στο κατακρεουργημένο Άλσος, τον πρώτο καιρό μετά την λεγόμενη ανάπλασή του, απωθητικά κίτρινα φώτα που θύμιζαν φυλακές. Θυμάμαι κυρίως το κλίμα «ηθικού πανικού» που δημιουργήθηκε με αφορμή την κατάληψη του Γαλαξία η οποία τον έθεσε έξω από κάθε θεσμικό ή εμπορικό έλεγχο, όταν και μόνο η ιδέα της αυτοδιαχείρησης πυροδότησε φοβικά αντανακλαστικά.

Ο δημόσιος χώρος, ως πεδίο διαχείρισης του φόβου, η οικολογία του φόβου, είναι ένα σημαντικό κεφάλαιο στον Λόγο για την «ασφαλή πόλη» στο περιβάλλον της παγκοσμιοποίησης όπου ο Λόγος περί εγκλήματος καταλήγει να συνοψίζει το σύνολο των κοινωνικών προβλημάτων και των δομικών συνθηκών που τα παράγουν. Κι όσο επιδεινώνονται οι οικονομικές συνθήκες, τόσο το πρόταγμα του φόβου τείνει να νομιμοποιεί  και τις επινοήσεις μιας αρχιτεκτονικής που κατασκευάζει πόλεις-φρούρια, χώρους που ταξινομούν τις κοινωνικές ομάδες ανάλογα με το βιοτικό επίπεδο και την αγοραστική τους ικανότητα, δημόσιους χώρους έτοιμους ανά πάσα στιγμή να μεταβληθούν σε χαράκωμα  απέναντι σε αυθόρμητες, άρα εξ ορισμού εκτός ελέγχου δράσεις. Η πόλη ήσυχα κοιμάται…

Αυτόν τον προβληματισμό μοιράστηκα με τους ανθρώπους της δημοτικής κίνησης Αριστερή Παρέμβαση στους Δρόμους της Πόλης. Όχι ενόψει εκλογών, πολύ παλιότερα, χρόνια πριν, η  Πόλη Ανάποδα κι εγώ συναντηθήκαμε στους δρόμους της πόλης μας, της Νέας Σμύρνης που είχε ήδη αρχίσει να παίρνει χαρακτήρα τσιμεντούπολης με ό, τι αναπόδραστα συνοδεύει μια τέτοια εξέλιξη: Ευτυχής συνάντηση στη διεκδίκηση δημόσιων χώρων και όχι μόνον.

Έτσι, η τιμητική πρόταση που μου έγινε να  συμμετάσχω στο ψηφοδέλτιο της παράταξης δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία αλλά η συνέχεια διαδρομών που διασταυρώθηκαν τόσες φορές ώστε να γίνουν και δικό μου σημείο αναφοράς κάθε φορά που οι δημοτικές πολιτικές μας ανάγκαζαν να διεκδικήσουμε το δικαίωμα μας να ζούμε στην πόλη μας χωρίς να πρέπει να δικαιολογούμε την παρουσία μας στους αφιλόξενους, παραβιασμένους, εμπορευματοποιημένους χώρους της.

και η πηγή της αρχικής δημοσίευσης:

crime vs social control

shortlink : http://wp.me/pekj0-iD

Σ’ αυτή την πόλη που στα δυο έχει σκιστεί, τους έχω βαρεθεί

Αγωνιστικά ενωτικά στις κοινωνικές μάχες που έρχονται με την Αριστερή Παρέμβαση στους δρόμους της Νέας Σμύρνης – Μία Πόλη Ανάποδα στις δημοτικές εκλογές

… Τοὺς ὕπατους ἐγὼ ἀνάδειξα στὶς συνελεύσεις
κι αὐτοὶ κληρονομήσανε τὰ δικαιώματα
φορέσαν πορφυροῦν ἀτίθασον ἔνδυμα
σανδάλια μεταξωτὰ ἢ πανοπλία-
ἐξακοντίζουν τὰ βέλη τους ἐναντίον μου-
ἡ θέλησή μου ποὺ καταπατήθηκε
τόσους αἰῶνες….

(απόσπασμα από το Κατά Σαδδουκαίων του Μιχάλη Κατσαρού)

Ελλάδα 2010

Η επίθεση στην εργαζόμενη κοινωνική πλειοψηφία από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Δ.Ν.Τ.μας γυρίζει 100 χρόνια πίσω. Καταργούν δικαιώματα και κατακτήσεις δεκαετιών. Με το νέο ασφαλιστικό μας βάζουν να εργαστούμε 40 χρόνια για να πάρουμε 400 ευρώ σύνταξη. Οι εργασιακές σχέσεις ελαστικοποιούνται, τα όρια επιτρεπόμενων απολύσεων αυξάνονται σε μια περίοδο που η ανεργία καλπάζει και οι αποζημιώσεις για τις απολύσεις είναι ελάχιστες. Οι μισθοί και τα επιδόματα μειώνονται ή καταργούνται και οι φόροι αυξάνονται για το λαό.

Ταυτόχρονα, ξεπουλούν σε εξευτελιστικές τιμές ότι έχει απομείνει από τη δημόσια περιουσία, δίνουν επιδοτήσεις στις τράπεζες και παράλληλα κρατάνε σκανδαλωδώς χαμηλά τη φορολόγηση του κεφαλαίου αυξάνοντας το δημόσιο χρέος. Τελικά η «εθνική προσπάθεια» ξεπεράσματος της κρίσης δεν αφορά όλους μας το ίδιο. 30 μεγάλο οφειλέτες του δημοσίου χρωστούν 6,3 δις. στο κράτος. Αυτά τα χρήματα ξεπερνούν κατά ένα 1 δισ. ευρώ το κόστος των σκληρών μέτρων που λαμβάνονται βάσει του Μνημονίου. Ο λαός καλείται να πληρώσει τις ζημιές και τα χρέη που το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις δημιούργησαν. Κάθε προσπάθεια αντίστασης και διεκδίκησης του αυτονόητου συκοφαντείται συστηματικά.

Το ΔΝΤ στους δήμους είναι ο Καλλικράτης

Ο Καλλικράτης κάνει πράξη τις πολιτικές του μνημονίου στο επίπεδο της «τοπικής αυτοδιοίκησης». Με το νόμο αυτό μειώνονται κι άλλο οι χρηματοδοτήσεις στους δήμους από το κεντρικό κράτος. Οι δήμοι θα αναγκαστούν να αυξήσουν τα ήδη υψηλά δημοτικά τέλη ή να αναζητήσουν πόρους από τον ιδιωτικό τομέα με τις γνωστές ΣΔΙΤ (Συμπράξεις Δημόσιου Ιδιωτικού Τομέα) και να προχωρήσουν σε απευθείας αναθέσεις έργων σε ιδιώτες. Μέρος των υπηρεσιών υγείας και εκπαίδευσης θα περάσουν στην αρμοδιότητα των δήμων και αυτοί θα κληθούν λόγω έλλειψης πόρων να λειτουργήσουν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια ή και να ιδιωτικοποιηθούν διαλύοντας περισσότερο το όποιο «κοινωνικό κράτος» έχει απομείνει. Οι δήμοι θα λειτουργούν με χαρακτηριστικά επιχείρησης ενώ ακόμη και η όποια κοινωφελής παρέμβασή τους θα υπόκειται σε ελέγχους κερδοφορίας. Η εποχή του «νέου εργασιακού μεσαίωνα» στο δημόσιο αρχίζει με τις απολύσεις των συμβασιούχων της τοπικής αυτοδιοίκησης. Κριτήριο για το όποιο έργο στην πόλη δεν θα είναι οι ανάγκες μας αλλά η ικανοποίηση των σχεδιασμών και κατευθύνσεων που επιβάλει η Ε.Ε. Οι νέοι μεγαλύτεροι δήμοι και περιφέρειες διαμορφώνονται σαν τοπικά κράτη, το ίδιο απάνθρωπα όπως και το κεντρικό κράτος της Ελλάδας. Με ένα ακόμη πιο συγκεντρωτικό μοντέλο διοίκησης, περισσότερο θωρακισμένο απέναντι στους αγώνες και τις διεκδικήσεις κατοίκων και εργαζομένων, καταρρίπτοντας και τις όποιες αυταπάτες περί δυνατότητας φιλολαϊκής διαχείρισης στο δήμο.

Νέα Σμύρνη 2010

Τα τελευταία 12 χρόνια η δημοτική αρχή των Κουτελάκη – Τζουλάκη με τη στήριξη ΠΑ.ΣΟ.Κ., Ν.Δ. και ΛΑ.Ο.Σ., ΣΥΝ προχώρησε σε σειρά αντιλαϊκών μέτρων, όπως η εφαρμογή των απαράδεκτων ελαστικών εργασιακών σχέσεων, οι απολύσεις των συμβασιούχων, η επιβολή τροφείων στους παιδικούς σταθμούς και οι απολύσεις εργαζομένων σε αυτούς. Παράλληλα ολοκλήρωσε το «έγκλημα» μετατροπής της πόλης μας, από ένα ανοιχτό προάστιο χαμηλής δόμησης σε μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές του λεκανοπεδίου. Μια σειρά δημοτικών χώρων έχουν εκχωρηθεί, εκχωρούνται ή κινδυνεύουν να εκχωρηθούν στο ιδιωτικό κεφάλαιο. Εμείς δηλώνουμε ξεκάθαρα, τα ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια και η επιχειρηματικότητα είναι εχθρικές για την υγεία της κοινωνίας. 20χρόνια στην Ελλάδα ιδιωτικοποιήσεων και ασυδοσίας του κεφαλαίου μας οδήγησαν σε αυτό το χάλι.

Καλούμε για μέτωπο αγωνιστικής απάντησης και συσπείρωσης τους εργαζόμενους και την κοινωνική πλειοψηφία

Η κυβέρνηση σπέρνει το φόβο και τις ενοχές σε όλους μας. Ο λαός έχει μόνο μία επιλογή, να δράσει αγωνιστικά, ριζοσπαστικά και σύμφωνα με τις ανάγκες του. Οι αγώνες απέναντι στον εργασιακό μεσαίωνα, η έκρηξη του Δεκέμβρη του 2008, οι κινητοποιήσεις σε αρκετές πόλεις και στο δήμο μας για την υπεράσπιση των δημόσιων χώρων, με όλες τις αδυναμίες τους και τις αντιφάσεις τους, δείχνουν ότι υπάρχει και μια άλλη προοπτική. Ήρθε η ώρα για την κοινωνική πλειοψηφία να δοκιμάσει το δρόμο του αγώνα, να συνειδητοποιήσει τη συλλογική της δύναμη. Οι αγώνες είναι μέρος της λύσης.

Το επόμενο διάστημα οφείλουμε όλοι πιο αποφασιστικά να εντείνουμε τις προσπάθειές μας για την αναγέννηση της δικής μας συλλογικής πάλης στην γειτονιά και σε κάθε χώρο δουλειάς

• Για να ξεδιπλωθούν μαχητικοί αποφασιστικοί αγώνες

• Για την ανατροπή της επίθεσης της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, της ΕΕ, του κεφαλαίου.

• Για να πληρώσει την κρίση η εργοδοσία και οι τραπεζίτες, και όχι οι εργαζόμενοι.

• Για να ανατραπούν τα μέτρα του Καλλικράτη στην πράξη

• Για να καταδικάσουμε το δήμο – επιχείρηση, τις πολιτικές που μετατρέπουν την πόλη σε εμπόρευμα, τους υποψήφιους δημάρχους – μάνατζερ

• Για να προωθήσουμε την οικοδόμηση αμεσοδημοκρατικών, συνελευσιακών θεσμών αυτοοργάνωσης ανταγωνιστικών στους δήμους και το κράτος.

• Για να πληρώσουν πολιτικά και ηθικά οι δημοτικές αρχές που στήριξαν αυτές τις πολιτικές και οι συνοδοιπόροι τους.

• Για να σταματήσουν οι εργολάβοι και τα τοπικά συμφέροντα να ιδιοποιούνται κάθε σπιθαμή ελεύθερου δημόσιου χώρου

Στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές πρέπει να καταδικαστεί η κυβέρνηση, τα κόμματα και οι δημοτικές παρατάξεις που στηρίζουν αυτή την πολιτική. Στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές πρέπει να εκφραστεί η οργή που νιώθουμε όλοι μας σε αριστερή ανατρεπτική κατεύθυνση.

Θέλοντας να εκφράσουμε μια τέτοια αναγκαιότητα η Αριστερή Παρέμβαση στους δρόμους της Νέας Σμύρνης – Μία Πόλη Ανάποδα θα συμμετέχει στις δημοτικές εκλογές του Νοέμβρη του 2010. Δραστηριοποιούμαστε στην περιοχή τα τελευταία δώδεκα χρόνια και έχουμε αναπτύξει πολύμορφη δράση για ζητήματα που αφορούν τους εργαζόμενους και τους κατοίκους της Νέας Σμύρνης.

Δεν είμαστε ακόμη μία «υπερκομματική» παράταξη. Τα προβλήματα δεν έχουν χρώμα, αλλά εκείνοι που τα δημιούργησαν έχουν. Χρώμα έχουν και οι λύσεις. Για να επιτευχθούν όμως λύσεις προς όφελος των εργαζομένων και των νέων απαιτούνται ρήξεις με τη λογική του καπιταλιστικού κέρδους, την «ανταγωνιστικότητα», τη δικτατορία της αγοράς. Απαιτούνται πράξεις και αγώνες. Απαιτείται και μια άλλη αριστερά που θα μιλάει και κυρίως θα πράττει στο όνομα της κοινωνικής αναγκαιότητας.

Την πρόταση για τους αγώνες και τη συμπόρευση στις δημοτικές εκλογές την απευθύνουμε και επιθυμούμε να βαδίσουμε μαζί:

• με κάθε εργαζόμενο με μειωμένο μισθό

• με κάθε κάτοικο που δεν του φτάνουν τα λεφτά στο τέλος του μήνα

• με κάθε απολυμένο

• με κάθε νέο της περιπλάνησης και των 500 ευρώ

• με κάθε απεργό εργαζόμενο

• με κάθε αλληλέγγυο αγωνιζόμενο

• με κάθε οργισμένο πρώην ψηφοφόρο των καθεστωτικών κομμάτων

• με κάθε αριστερό που θέλει να δράσει αντικαπιταλιστικά

Στον καιρό του αλλόκοτου φόβου, ας επιλέξουμε ανατρεπτικά.

Νεοσμυρνιώτισσα/νεοσμυρνιώτη συμπορεύσου με την Αριστερή Παρέμβαση στους δρόμους της Νέας Σμύρνης – Μία Πόλη Ανάποδα.

Νέα Σμύρνη, 27 Ιούλη 2010

Υ.Γ. Η συμμετοχή μας στις δημοτικές εκλογές είναι συνέχεια της μέχρι τώρα δράσης μας. Θεωρούμε αποτυχημένο το «δημαρχοκεντρικό» μοντέλο γι’ αυτό και δεν έχουμε υποψήφιο δήμαρχο. Τις λύσεις  θα τις επινοήσουν οι αγωνιζόμενοι άνθρωποι, μέσα από «θεσμούς» αυτοοργάνωσης, που θα προωθούν τη συμμετοχή, τον κοινωνικό έλεγχο και τη δημοκρατία στη λήψη των αποφάσεων. Ενδεχόμενη έδρα μας στο δημοτικό συμβούλιο θα είναι στη διάθεση των επιτροπών αγώνα των κατοίκων, των εργατικών αγώνων και συλλογικοτήτων. Επικεφαλής του ψηφοδελτίου της ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΑΝΑΠΟΔΑ – ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ  θα είναι ο Παπασπυρίδης Αλέκος, μισθωτός μηχανικός.