Η θέση της Αριστερής Παρέμβασης στους Δρόμους της Νέας Σμύρνης-Μια Πόλη Ανάποδα για το Γαλαξία

Η κατάληψη του Γαλαξία έγινε με αφορμή τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από ειδικό φρουρό τον περασμένο Δεκέμβριο. Ήταν μια αυτονόητη κίνηση, που πηγάζει από την υποχρέωση και το δικαίωμα των πολιτών να χρησιμοποιούν τους δημόσιους χώρους για να αντιστέκονται στην κρατική εξουσία και τις αντιλαϊκές κυβερνήσεις.

Η κατάληψη του Γαλαξία ήταν στην πράξη -και όχι στα λόγια- μια προσπάθεια να αποτραπεί η παραχώρηση του χώρου σε επιχειρηματικά συμφέροντα, όπως ήταν το σχέδιο του Δήμου Νέας Σμύρνης και, ταυτόχρονα, μια προσπάθεια να συγκροτηθεί ένας χώρος:

– Πληροφόρησης και κινητοποίησης της νεολαίας και των εργαζόμενων

– Άμεσης δημοκρατίας και συνεργατικότητας

– Ερασιτεχνικής πολιτιστικής έκφρασης

– Αντι-εμπορευματικών δραστηριοτήτων, χωρίς το ιδιωτικό κέρδος να είναι το κριτήριο ύπαρξης του χώρου.

Στους 11 μήνες της λειτουργίας του Ελεύθερου Γαλαξία χιλιάδες έμαθαν γι’ αυτόν, συμμετείχαν στις πολιτικές και πολιτιστικές του δραστηριότητες, φώναξαν «είμαστε εδώ!» στην καρδιά μιας από τις πιο εμπορευματοποιημένες πλατείες του Λεκανοπεδίου. Είναι μια πολύτιμη παρακαταθήκη για το μέλλον.

Όπως κάθε αυθεντική κοινωνική κινητοποίηση, έτσι και ο Ελεύθερος Γαλαξίας, βρήκε απέναντι του σύσσωμο το πολιτικό και δημοτικό κατεστημένο, με πρώτη την «αριστερο-δεξιά» δημοτική αρχή, θλιβερούς χειροκροτητές της τα καθεστωτικά κόμματα του δικομματισμού και τις δημοτικές τους παρατάξεις, με το ΛΑΟΣ σε ρόλο «λαγού» της καταστολής και απούσα τη δημοτική παράταξη του ΚΚΕ.

Η Αριστερή Παρέμβαση στους Δρόμους της Νέας Σμύρνης – Μια Πόλη Ανάποδα συμμετείχε μαζί με πολλούς ανέντακτους συμπολίτες μας, με άλλες οργανώσεις και συλλογικότητες στο εγχείρημα του δημόσιου και αυτοδιαχειριζόμενου Ελεύθερου Γαλαξία.

Ένα δύσκολο εγχείρημα, καθώς δεν είχε να αντιπαρατεθεί μόνο στην πολιτική της επιχειρηματικότητας που προωθεί ο Δήμος και το κεφάλαιο, και, ταυτόχρονα, στην πολιτική της εμπορευματοποίησης της πόλης, του πολιτισμού και του ελεύθερου χρόνου. Είχε να αναμετρηθεί συνεχώς και με την προτεραιότητα του συλλογικού απέναντι στο ατομικό, με τη λογική της συμμετοχής απέναντι στη λογική της ανάθεσης, με κυρίαρχα πρότυπα και στάσεις ζωής στην κοινωνία. Είχε, ακόμα, να αναμετρηθεί καθημερινά με την σκόπιμη εγκατάλειψη του χώρου από τον Δήμο, μια συνηθισμένη τακτική ώστε πιο εύκολα να οδηγηθεί ο χώρος στην αγκαλιά κάποιου … ιδιώτη-«σωτήρα». Αξίζει γι’ αυτό να χαιρετίσουμε την εθελοντική προσπάθεια δεκάδων πολιτών που μετέτρεψαν ένα γιαπί σε στοιχειωδώς ανθρώπινο χώρο.

Πιστεύουμε πως η κοινωνία της πόλης μας είδε με συμπάθεια και ανοχή τον Ελεύθερο Γαλαξία. Δεν καταφέραμε όμως να εμπλακεί η κοινωνία με ένα τρόπο πιο ενεργητικό που θα έδινε μια άλλη διάσταση στο χώρο. Γιατί για εμάς το σύνθημα «Ο Γαλαξίας στα χέρια των κατοίκων», έχει νόημα πρώτα απ’ όλα ως πραγματική κατάσταση που θα κινείται από την εργαζόμενη πλειοψηφία και όχι σαν «πουκάμισο αδειανό».

Από αυτή τη σκοπιά είμαστε αντίθετοι και με αυτούς που μέσα στον Ελεύθερο Γαλαξία επιλέγουν να λειτουργούν με βάση προσωπικά συμφέροντα και αρνούμενοι τις συλλογικές αποφάσεις, τον αποφασιστικό ρόλο της συνέλευσης, τη λογική της άμεσης δημοκρατίας και τις αρχές του Ελεύθερου Γαλαξία που όλοι μαζί αποφασίσαμε από την αρχή. Πιστεύουμε πως, με τη στάση τους αυτή αποτρέπουν τη συμμετοχή των εργαζόμενων και της νεολαίας και δυσκολεύουν την όποια προσπάθεια ο Ελεύθερος Γαλαξίας να αποκτήσει μια κοινωνική δυναμική.

Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, εμείς δεν επιλέγουμε τα οργανωτικά μέτρα, αλλά την πολιτική συζήτηση.

Για εμάς, η ιδιαίτερη εμπειρία του Ελεύθερου Γαλαξία με τη μορφή της κατάληψης τελειώνει, όμως το ταξίδι συνεχίζεται.

Το στοίχημα μένει ανοιχτό. Η προσπάθεια του Ελεύθερου Γαλαξία, πρωτότυπη για την πόλη μας, βρίσκεται σήμερα σε ένα κρίσιμο σημείο, αλλά αποτέλεσε μια τομή και αυτό είναι το κυριότερο που πρέπει να κρατήσει κανείς. Το θέμα του Γαλαξία, αλλά και συνολικά των ελεύθερων χώρων στην πόλη, συζητείται πια αλλιώς. Αναδεικνύονται νέα ερωτήματα σε κάθε πολίτη για το ρόλο του δημόσιου χώρου στην πόλη, για το αν χρειάζεται και πως θα υπάρχουν αντιεμπορευματικοί χώροι σε μια πόλη όπου κυριαρχεί το κέρδος.

Δεν παραιτούμαστε από την ανάγκη του Γαλαξία σαν αυτοδιαχειριζόμενου χώρου αντιεμπορευματικών δραστηριοτήτων στα χέρια των κατοίκων. Αυτή πιστεύουμε ότι είναι η μοναδική προοπτική για το Γαλαξία αλλά και κάθε ελεύθερο δημόσιο χώρο και σε μια τέτοια κατεύθυνση θα δράσουμε και το επόμενο διάστημα. Δηλώνουμε ότι θα υπερασπίσουμε αυτή την ανάγκη από όποιον την απειλεί, επιδιώκοντας η ανάγκη αυτή να μετασχηματίζεται σε κοινωνική διεκδίκηση.

Αντιλαμβανόμαστε πιο καθαρά μέσα από την εμπειρία μας, ότι η προσπάθεια της αυτοδιαχείρισης των ελεύθερων δημόσιων χώρων πρέπει να κινείται παράλληλα με την προσπάθεια να διαμορφωθούν στην καθημερινότητά μας, στους χώρους εργασίας και μόρφωσης, συνθήκες τέτοιες όπου θα ενισχύονται οι αξίες της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης, η έννοια της δράσης και όχι της ανάθεσης, η αμφισβήτηση της κοινωνίας του κέρδους.

Καλούμε το αμέσως επόμενο διάστημα, και θα πάρουμε πρωτοβουλίες γι’ αυτό, να ανοίξει η συζήτηση για τα μεγάλα ζητήματα της πόλης, όπως:

– Πως θα ανακοπεί η αχαλίνωτη εμπορευματοποίηση της πόλης μας

– Πως θα κερδηθεί περισσότερος χώρος για να παίζουν τα παιδιά μας

– Πως θα ξηλωθούν οι παράνομες κατασκευές και επεκτάσεις καταστημάτων στην Ελευθερίου Βενιζέλου και σε όλη τη Νέα Σμύρνη

– Πως θα πάψει η πλατεία να είναι ένα δάσος από ατελείωτα τραπεζοκαθίσματα

– Πως θα διαμορφωθούν συνθήκες μείωσης του ρόλου και της αναγκαιότητας του αυτοκινήτου

– Πως θα πετύχουμε ανακούφιση του επιβαρυμένου αστικού τοπίου

– Πως θα φύγουν οι κεραίες που απειλούν την υγεία μας

– Πως θα ανοίξει ξανά, πλατιά η συζήτηση για το πρόβλημα με το νέο γήπεδο-εμπορικό κέντρο για τον Πανιώνιο που σχεδιάζει ο Δήμος μαζί με ιδιώτες μέσα στην καρδιά της πόλης,

Συνεχίζουμε και εντείνουμε τον αγώνα μας, καλούμε τους εργαζόμενους και τη νεολαία να συζητήσουν και να δράσουν:

– Ενάντια στο δήμο-επιχείρηση, που αντιμετωπίζει τους δημότες ως πελάτες ακριβοπληρωμένων υπηρεσιών, που κανονικά θα έπρεπε να παρέχονται δωρεάν.

– Για την υπεράσπιση και διεύρυνση των ελεύθερων χώρων της πόλης.

– Για τα δικαιώματα, τις ανάγκες και τις επιθυμίες των κατοίκων, για μια πόλη απελευθερωμένη από ό,τι την σκοτώνει: τα δεσμά του καπιταλιστικού κέρδους, του ανταγωνισμού, του ατομικισμού.

Πάρκο ΕΥΔΑΠ: τσιμέντο, πέτρα, σίδερα και …μια δόση πράσινο

Άλλο ένα πάρκο, το οποίο για χρόνια έμενε ανεκμετάλλευτο – ποιος ξέρει το γιατί;- μετατρέπεται σε χώρο αναψυχής, αφού προηγουμένως απομακρύνθηκαν βίαια ορισμένα ενοχλητικά …δέντρα κι έπεσε κάμποσο μπετόν. Κλασική «κουτελακική» αρχιτεκτονική…

Ρεπορτάζ που δημοσιεύτηκε στην τοπική εφημερίδα «Επίκαιρα»:

http://epikaira.files.wordpress.com/2009/10/f245_pages_1-5.pdf

parko_eydap_okt09

Το θλιβερό θέαμα των ξεκοιλιασμένων δέντρων στο πάρκο της δεξαμενής της ΕΥΔΑΠ, στη συμβολή των οδών Νικομηδείας και Εθνικής Στέγης. «Ήταν ξερά και άρρωστα» υποστηρίζουν οι δράστες, εμείς πάντως διατηρούμε σοβαρές επιφυλάξεις…

Τα κάγκελα της πλατείας, οι πολίτες και οι ακροδεξιοί συμπαραστάτες του Κουτελάκη

Ενώ αυξάνονται οι υπογραφές των πολιτών και συνεχίζονται οι κινητοποιήσεις ενάντια στα κάγκελα που έβαλε η δημοτική αρχή μπροστά από ένα χώρο παιχνιδιού των παιδιών, την Πυραμίδα της κεντρικής πλατείας, ο δήμαρχος βρίσκει ανέλπιστη (;) συμπαράσταση από το ακροδεξιό ΛΑ.Ο.Σ., το οποίο σε μια φαιδρή ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε στα «Επίκαιρα»  κατηγορεί τους γονείς ότι εκπαιδεύουν τα παιδιά σε τακτικές της «φασίζουσας αριστεράς»… Το ΛΑ.Ο.Σ. πάλι σε ρόλο μαντρόσκυλου της εξουσίας, αυτή τη φορά στην υπηρεσία του «αριστερού» μας δημάρχου. Που θα φτάσει το μίσος τους για τις κινητοποιήσεις των πολιτών;

Η ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας πολιτών Νέας Σμύρνης ενάντια στα Κάγκελα:

Η πυραμίδα της Πλατείας Νέας Σμύρνης και οι ανοιχτοί χώροι γύρω από αυτήν υπήρξαν για δεκαετίες τόπος παιχνιδιού, γνωριμίας και ανάπτυξης σχέσεων για τα παιδιά, αλλά και για τους ενηλίκους.

Είναι το μοναδικό σημείο της Πλατείας όπου τα παιδιά έχουν τη δυνατότητα να έρθουν σε επαφή με το χώμα και το φυσικό περιβάλλον, να σκαρφαλώσουν και να εκτονωθούν μακριά από τα κάθε λογής τροχοφόρα που καθημερινά παραβιάζουν τον πεζόδρομο της Πλατείας.

Επιπλέον, πρόκειται για το μοναδικό σημείο όπου δεν υπάρχουν τραπεζοκαθίσματα και δεν εξυπηρετείται κανένα συμφέρον πέρα από την αναψυχή των μικρών παιδιών.

Τα τελευταία χρόνια, με απογοήτευση διαπιστώνουμε την τάση να περιχαρακωθεί κάθε ελεύθερος μη εκμεταλλεύσιμος χώρος στην πόλη μας.

Σε τι χρησιμεύουν άραγε οι καγκελοφραγμένοι δημόσιοι χώροι και που απευθύνονται; Σίγουρα όχι στις πρακτικές ανάγκες των πολιτών στους οποίους ανήκουν. Με ένα σιδερένιο φράκτη δε θα κρατήσετε τα παιδιά απέξω, αντιθέτως μπορεί να προκληθούν σοβαρά ατυχήματα στην προσπάθεια των μικρών παιδιών να προσεγγίσουν τον χώρο που μέχρι πρότινος θεωρούσαν δικό τους.

Ο χώρος της «αλάνας» είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη και την κοινωνικοποίηση των παιδιών μας. Πόσο μάλλον όταν έχουμε την τύχη ο χώρος αυτός να περιλαμβάνει ακόμα κάποια δεντράκια.

Με λύπη διαπιστώνουμε, ότι μετά την παράδοση μεγάλων εκτάσεων του Άλσους Νέας Σμύρνης στο «γρασίδι», τώρα ήρθε και η σειρά της Πλατείας. Όπως σε πολλούς χώρους εντός του μοναδικού πραγματικού πνεύμονα της Νέας Σμύρνης, του Άλσους, όπου απαγορεύεται πλέον η πρόσβαση στους δημότες «για να μην καταστραφεί το πράσινο», βλέπουμε ότι μας αντιμετωπίζετε πλέον ως παρείσακτους και στην Πλατεία.

Σίγουρα δε μπορεί να πιστεύετε ότι αποτελεί βιώσιμη λύση διαχείρισης του αστικού περιβάλλοντος η επιλογή του αποστειρωμένου κάδρου που δεν εξυπηρετεί καμία ανάγκη των ανθρώπων στους οποίους ανήκει. Οι παρεμβάσεις αυτές, έχουν άραγε βασιστεί σε επιστημονικές μελέτες και κυριότερα στις αρχές της βιώσιμης ανάπτυξης;

Θα πρέπει να γνωρίζετε ότι η επικρατούσα τάση στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης από τη δεκαετία του 80’ είναι να απελευθερώνονται οι δημόσιοι χώροι, δεδομένου ότι αποτελούν ιδιοκτησία των πολιτών και όχι αντικείμενο εκμετάλλευσης των δημοτικών αρχών.

Ζητάμε τώρα ο δήμαρχος Κουτελάκης και οι αρμόδιοι αντιδήμαρχοι Σουρβίνος και Κονιδάρης καθώς και όλο το δημοτικό συμβούλιο να απαντήσει στα ερωτήματα μας για την χρηστικότητα αυτής της αντικοινωνικής, αντιαισθητικής και επικύνδινης δημοτικής παρέμβασης.

Απαιτούμε τώρα να απομακρυνθούν τα κάγκελα από τους χώρους της πλατείας.

ΒΓΑΛΤΕ ΤΑ ΚΑΓΚΕΛΑ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΑΣ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΜΕ

Η ανακοίνωση των ακροδεξιών του ΛΑ.Ο.Σ.:

http://epikaira.files.wordpress.com/2009/10/f242_extratime.pdf

Η απάντηση της Πρωτοβουλίας πολιτών Νέας Σμύρνης ενάντια στα Κάγκελα:

Σε απάντηση της υβριστικής επιστολής που εξέδωσε η Δ.Ε. Νέας Σμύρνης του ΛΑΟΣ υποστηρίζοντας τις αυταρχικές πρακτικές ελέγχου του δημόσιου χώρου που εφαρμόζει η «αριστερή» δημοτική ηγεσία, θα θέλαμε να ξεκαθαρίσουμε τα ακόλουθα:

Η πρωτοβουλία ενάντια στα κάγκελα δεν είναι καθοδηγούμενη ή ελεγχόμενη από τον Γαλαξία ή από οποιαδήποτε άλλη αριστερή ή δεξιά συλλογικότητα, αλλά αποτελεί μια αυθόρμητη κίνηση πολιτών όλων των χρωμάτων και των πολιτικών κατευθύνσεων που θέλουν τα παιδιά τους να έχουν χώρο για να παίζουν στην πλατεία της Νέας Σμύρνης.

Η κατάληψη του δημοσίου χώρου από τα τραπέζια και τα καθίσματα των καφενείων και εστιατορίων της πλατείας έχει μειώσει στο ελάχιστο τους ελεύθερους χώρους για παιχνίδι. Ως αποτέλεσμα τα παιδιά έχουν αναγκαστεί να περιοριστούν στα κομμάτια που παραμένουν ακόμα εκτός των εμπορικών χρήσεων. Σε αντίθεση με τις δημοτικές αρχές και του ακροδεξιούς υποστηρικτές τους, θεωρούμε ότι τα παιδιά πρέπει να έχουν χώρο για να παίζουν ελεύθερα. Η περίφραξη της Πυραμίδας που έχει γίνει ένα από τα καλύτερα παιχνίδια τους μόνο τον περαιτέρω έλεγχο του χώρου μπορεί να εξυπηρετήσει.

Η περίφραξη αυτή δε έγινε για λόγους ασφάλειας. Αν ήταν αυτός ο σκοπός θα έπρεπε να γίνουν επεμβάσεις προκειμένου να γίνει πιο ασφαλές το παιχνίδι στην πυραμίδα και να φτιαχτούν κι άλλοι πιο ασφαλείς χώροι από τον Δήμο στην Πλατεία προκειμένου να παίζουν τα παιδιά. Γι’ αυτό προτείνουμε να επισκευαστεί η πυραμίδα προκειμένου να είναι πιο ασφαλής και να δημιουργηθεί άμεσα παιδικής χαρά στο διπλανό χώρο που παραμένει άδειος.

Θεωρούμε ότι η συμμετοχή των παιδιών σε ειρηνικές διαμαρτυρίες και δράσεις που αφορούν την καθημερινή τους ζωή είναι πράγματι ένα πολύτιμο μάθημα ελευθερίας. Ενάντια στη λογική της αυταρχικής εκπαίδευσης και πειθαρχίας, θέλουμε τα παιδιά μας να έχουν τη δύναμη και να μην φοβούνται να αντιστέκονται σε κάθε είδους ιδιωτικά και πολιτικά συμφέροντα που προσπαθούν να τα εμποδίσουν από το να ζουν ελεύθερα. Για το λόγο αυτό διοργανώνουμε την Παρασκευή εκδήλωση διαμαρτυρίας ενάντια στα κάγκελα με ομαδική παιχνίδια και ζωγραφική και καλούμε όλους του γονείς και τα παιδιά της Νέας Σμύρνης ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης και φυλής να έρθουν να παίξουμε και να βρούμε τρόπους να διεκδικήσουμε τον δημόσιο χώρο που μας ανήκει.

Όχι άλλα κάγκελα – φτιάξτε παιδική χαρά

δημοσιεύουμε κάλεσμα της Πρωτοβουλίας πολιτών Νέας Σμύρνης ενάντια στα Κάγκελα

Την Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2009

στις 18.00 θα μαζευτούμε στην πλατεία

της Νέας Σμύρνης μπροστά στην Πυραμίδα

για να διαμαρτυρηθούμε ενάντια στα κάγκελα

που έβαλε ο Δήμος

στο σημείο ακριβώς που παίζουν τα παιδιά.

Θα παίξουμε ομαδικά παιχνίδια και θα ζωγραφίσουμε την Πυραμίδα

(Να βάλετε ρούχα πρόχειρα)

Θέλουμε χώρο και παιχνίδια για να παίζουν τα παιδιά

Όχι άλλα κάγκελα κι απαγορεύσεις


Κάγκελα παντού

kagkela 3Οι ΚΑΓΚΕΛΑριοι της πλατείας Κουτελάκης-Σουρβίνος-Κονιδάρης μάντρωσαν το πράσινο της πλατείας, αφαιρώντας το δικαίωμα από τα παιδιά να παίζουν ακίνδυνα και ελεύθερα. Η πρώτη διαμαρτυρία γονέων και παιδιών έγινε χθες. Έπεται συνέχεια…

Γκαράζ στη Νέα Σμύρνη: Άσχημο, άχρηστο και ακριβό

Parking 1

Ένα από τα μεγαλύτερα έργα που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια στη Νέα Σμύρνη, το υπόγειο παρκιγκ στην πλατεία του Ταχυδρομείου και η πεζογέφυρα πάνω από την οδό Αγίας Φωτεινής, βαίνει προς το τέλος του, αφού εγκαινιάστηκε από τον ΥΠΕΧΩΔΕ Γ. Σουφλιά. Έργο πανάκριβο, έργο αμφισβητούμενο, έργο κατ΄ επίφαση δημόσιο. Έργο πάνω στο οποίο αντικατοπτρίζονται οι παθογένειες της ελληνικής πραγματικότητας.

Με αφορμή το υπόγειο γκαράζ της πρώην πλατείας Καρύλου  το οποίο θα διαχειρίζεται πλέον η ιδιωτική εταιρεία Polis Plaza, έχουμε διατυπώσει και στο παρελθόν την άποψη μας για τον πολιτισμό του αυτοκινήτου και τις επιπτώσεις του στη ζωή μας και στο περιβάλλον.

 

Το ‘κόλπο’ των γκαράζ

Τα γκαράζ εξυπηρετούν την ύπαρξη των Ι.Χ. Όμως είναι κοινά αποδεκτό πως ο ελάχιστος ελεύθερος χώρος των πόλεών μας έχει καταληφθεί από τα Ι.Χ. ή τους αναγκαίους χώρους για την λειτουργία τους (θέσεις στάθμευσης). Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς ο δημόσιος χώρος στις πόλεις της Ελλάδας και τη Ν. Σμύρνη ασφαλώς, είναι απόλυτα ταυτισμένος με τους δρόμους, την άσφαλτο και τους λοιπούς αναγκαίους χώρους για τη λειτουργία του. Ας αναλογιστούμε απλώς το μέγεθος της επιφάνειας (σε τετραγωνικά μέτρα) των ‘δημόσιων’ άσφαλτο-δρόμων σε σχέση με την επιφάνεια των δημόσιων χώρων πρασίνου (π.χ. τα πάρκα).

Σα να μην φτάνει αυτό, έχουμε φτάσει στο σημείο το Ι.Χ. να μην καλύπτει πλέον ούτε το βασικό λόγο ύπαρξής του, δηλ. την γρήγορη μετακίνηση. Όλες οι μελέτες καταμαρτυρούν πως όσους δρόμους και αν φτιάξουμε, σε βάρος πάντα του πράσινου και της ποιότητας της ζωής μας, η αύξηση των Ι.Χ. είναι τόσο δυσανάλογα μεγάλη που μέχρι το 2010 κάθε Ι.Χ. μέσα στην πόλη θα κινείται με ταχύτητα μικρότερη και από αυτή των πεζών (σήμερα κατά μέσο όρο κινείται με ταχύτητα μικρότερη του ποδηλάτου). Το γεγονός της υπερσυσσώρευσης Ι.Χ. μέσα στην πόλη καθιστά ανέφικτη την ‘αποθηκευτική’ τους δυνατότητα. Και εξηγούμεθα για το αστείο, αλλά ταυτόχρονα και πονηρό του εγχειρήματος κατασκευής μέγα χώρων αποθήκευσης των Ι.Χ., σε ελεύθερους δημόσιους χώρους.

Το …κόλπο λοιπόν εμφανίζεται επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, το 2000, που όπως διαβάζουμε στο Βήμα [13/2/2000], ο τότε υπουργός οικονομίας Γιάννος  Παπαντωνίου με τον υφυπουργό Χρήστο Βερελή – ο οποίος σήμερα βρίσκεται στο μάτι ενός ακόμα ‘κυκλώνα’ σκανδάλου-  ανακοινώνουν μεγαλειώδες σχέδιο 15.000 νέων θέσεων στάθμευσης στην Αθήνα έως το 2005 σε 20 νέα υπόγεια γκαράζ. Μεταξύ των περιοχών που συζητείται η κατασκευή υπόγειων πάρκινγκ είναι και η πλατεία Καρύλου δίπλα στην κεντρική πλατεία της Ν. Σμύρνης.

Σύμφωνα όμως με τα στοιχεία  των τελευταίων ετών, από το 2000 εισέρχονται στην Αθήνα ετησίως πλέον των 12.0000 νέων Ι.Χ.  (χωρίς να υπολογίζουμε τα μεταχειρισμένα), με ετήσια αύξηση της τάξης του 5%, φτάνοντας το 2007 να έχουμε 175.000 νέα Ι.Χ., ενώ το 2008, χρονιά οικονομικής κρίσης, μπήκαν στην πόλη 168.000 νέα Ι.Χ., ενώ για το 2009 έχουν ήδη αντισταθμιστεί οι αρχικές απώλειες πωλήσεων με σειρά κυβερνητικών μέτρων. Πόσο αλήθεια κουτούς μας θεωρούν όταν το 2000 πρότειναν 15.000 νέες θέσεις στάθμευσης σε ελεύθερους δημόσιους χώρους, για να λύσουν δήθεν το πρόβλημα της στάθμευσης στην Αθήνα, εκ των οποίων μάλιστα μέχρι σήμερα έχουν υλοποιηθεί οι 6.000! Το ερώτημα που τίθεται λοιπόν είναι το εξής: όταν από το 2000 μέχρι σήμερα έχουν μπει στην πόλη τουλάχιστον 800.000  νέα Ι.Χ., τα υπόλοιπα 794.000 Ι.Χ. που παρκάρουν;

Είναι δηλαδή πασιφανές πως ένας από τους κύριους λόγους κατασκευής υπόγειων γκαράζ (πάντα σε ελεύθερους δημόσιους χώρους) και της λυσσαλέας προπαγάνδισης του ‘ιερού, για το κοινό καλό’ της λειτουργίας τους, δεν είναι τίποτα άλλο από μία μαφιόζικου τύπου πριμοδότηση των πωλήσεων των Ι.Χ.. Λένε λοιπόν ξεκάθαρα στους δυνητικούς αγοραστές: «πάρτε όσα αμάξια θέλετε, εμείς λύνουμε όσα προβλήματα δημιουργούν».

 

Η περίπτωση της Ν. Σμύρνης

Επανερχόμαστε στους αριθμούς και στα συγκεκριμένα, αληθινά, μεγέθη στη περίπτωση της Ν. Σμύρνης, τα 650 αμάξια χωρητικότητας του υπόγειου πάρκινγκ, αποτελούν στα 168.000 Ι.Χ. που μπήκαν στην πόλη της Αθήνας μόνο το 2008, ποσοστό΄της τάξης  του 0,38%. Άραγε πιστεύει κανένας ότι τα Ι.Χ. της  εύρωστης οικονομικά κοινωνίας της Ν. Σμύρνης, τα οποία μπαίνουν στην κυκλοφορία (σε ένα μόνο χρόνο μάλιστα), αντιστοιχούν  στο ποσοστό του 0,38%; Για να γίνουμε ακόμα πιο σαφείς, αξίζει να τονίσουμε ότι το υπόγειο πάρκινγκ της Νέας Σμύρνης θα μπορούσε να δώσει λύσει στο θέμα στάθμευσης μόνο για ένα έτος, αν τα Ι.Χ.  που μπήκαν στη Ν. Σμύρνη είναι στο ελάχιστο ( και μάλλον απίθανο)  ποσοστό του 0,38%, δηλαδή περίπου 650 Ι.Χ. στο σύνολο των 168.000 νέων Ι.Χ. που πουλήθηκαν το 2008 στην Αθήνα! Ψύλλος στα άχυρα…Το συγκεκριμένο έργο δε δίνει καμία λύση για τα υπάρχοντα μέχρι το 2008 Ι.Χ. της Ν. Σμύρνης (που δεν έχουν καταλάβει μόνο τα πεζοδρόμια κοντεύουν να ανέβουν στα δέντρα…). Το μόνο που μπορεί να προσφέρει – με τους καλύτερους όρους για κάποια χρηστική λειτουργικότητα-, είναι ‘ανακούφιση για ένα χρόνο το πολύ. Μέχρι να ολοκληρωθεί  θα έχει διογκωθεί τόσο το πρόβλημα της στάθμευσης που το συγκεκριμένο υπόγειο πάρκινγκ θα λειτουργεί μόνο ως κερδοφόρος επιχείρηση που δεν προσφέρει καμία ουσιαστική καμία υπηρεσία.

Την ίδια στιγμή αμφισβητείται πλέον και η δυνατότητα πληρότητας αυτών των έρημων 650 θέσεων, λόγω των πανάκριβων κομίστρων για τα οποία ακούγονται πολλά.  Καταρρίπτοντας το μύθο της λειτουργικότητας του υπόγειου γκαράζ ας περάσουμε στις περιβαλλοντολογικές επιπτώσεις ενός έργου που πριμοδοτεί τη χρήση των Ι.Χ..

Έργο που γεννά προβλήματα

Σε ότι αφορά λοιπόν στο Ι.Χ. και τις επιπτώσεις στο περιβάλλον από τη χρήση  τους, να αναφέρουμε επιγραμματικά τα μείζονα προβλήματα: άσφαλτος, μπετόν, νέφος, όξινη βροχή, τρύπα του όζοντος, φαινόμενο του θερμοκηπίου, ηχορρύπανση, τροχαία ατυχήματα, πληθώρα παθολογικών πνευμονολογικών καρδιακών κ.ά. παθήσεων, άγχος κ.λπ.

Σε ότι αφορά την περιβαλλοντολογική συμπεριφορά του ίδιου του έργου, είναι γεγονός πως ο δήμαρχος και το επιτελείο του έχουν άγνοια της έννοιας του ‘μικροκλίματος’ και της λειτουργίας του μέσα στην πόλη. Να αναφέρουμε σε συνδυασμό με το φαινόμενο της αντιπαροχής, πως αυτές τις μέρες και μετά από  έξι ολόκληρες δεκαετίες ασυδοσίας, κατατέθηκε νόμος για τον έλεγχο των περιβαλλοντολογικών επιπτώσεων των πολυκατοικιών και της σωστής λειτουργίας τους σε αυτόν τον τομέα (όπως χρειάστηκαν αρκετές δεκαετίες να παραδεχθεί το κατεστημένο τις βλάβες στην υγεία από το τσιγάρο, το ναρκωτικό LSD και τόσα άλλα παρόμοια ‘σκοτεινά’ σημεία στην ιστορία).

Για το συγκεκριμένο λοιπόν έργο, ο Γιώργος Κουτελάκης,  μάς είπε πως έχει γίνει πρόβλεψη για υψηλή βλάστηση στην οροφή του. Δεν τον αμφισβητούμε, για κάποια σημεία τουλάχιστον. Ποιος όμως είναι ο αντισταθμιστικός παράγοντας της ύπαρξης υψηλού πράσινου σε κάποια σημεία της οροφής, όταν από κάτω υπάρχουν σε πλήρη κάλυψη του υπογείου πέντε ορόφων από μπετόν σε τοιχώματα και πλάκες στο εσωτερικό των οποίων φιλοξενούνται μηχανήματα Ι.Χ. των οποίων μάλιστα οι ρύποι τα πρώτα λεπτά λειτουργίας τους είναι πολλαπλάσιοι και με τα χειρότερα χαρακτηριστικά τους στοιχεία; Αλήθεια, τι λένε οι μελέτες των εταιρειών που εμπιστεύθηκε ή το επιτελείο της τεχνικής υπηρεσίας που με πάθος υπερασπίζεται αυτή τη ‘φλεγόμενη γάστρα’ στο στομάχι πραγματικά της Ν. Σμύρνης.

Τι έχουνε να μας πούνε για την υδρογεωλογική συμπεριφορά της περιοχής και την αντικατάστασή της από στεγανούς μονωμένους τοίχους από μπετόν; Ποια η συμπεριφορά του ρέοντος νερού, ποια η νέα αποθηκευτική του δυνατότητα, ποια τα υδραυλικά του μικρο-χαρακτηριστικά, ποια  η δυνατότητα απορρόφησης και εξάτμισής του; Είναι όλα εκείνα που στη θετική τους πλευρά είναι τόσο αναγκαία για την πόλη μας και τα μαθαίναμε από το δημοτικό στο μάθημα της …πατριδογνωσίας.

Όπως αναφέρθηκε τα Ι.Χ. κατά την λειτουργία τους παράγουν θανατηφόρο αέριο κοκτέιλ που αποτελείται από μονοξείδιο του άνθρακα, οξείδια του αζώτου, υδρογονάνθρακες, διοξείδιο του θείου καθώς και σωματίδια μικρότερης διαμέτρου από 10 μικροχιλιοστά, μεγάλες συγκεντρώσεις όζοντος, βενζόλιο, μόλυβδο, ράδιου κ.α. Ρωτάμε ποια πρόβλεψη υπάρχει ώστε αυτό το καρκινογόνο κοκτέιλ να μην ελευθερώνεται στο πιο κεντρικό σημείο της πόλης, εκεί που συναντιόμαστε, διασκεδάζουμε, τρώμε, πίνουμε και παίζουν τα παιδιά μας;

Κακό και άσχημο έργο

Σε ότι αφορά τη λειτουργικότητα της οροφής αλλά και την αισθητική της είναι ίσως το μόνο αρχιτεκτονικό παράδειγμα παγκοσμίως στο οποίο μπορούμε να ασκήσουμε κριτική χωρίς να έχουμε δει καν τα σχέδια αλλά και χωρίς να έχει ολοκληρωθεί. Ας θυμηθούμε οτι βασική σκέψη της δημοτικής αρχής ήταν η ενοποίηση του άλσους με την πλατεία πάνω από την οδό της Αγ. Φωτεινής.

Τι να πούμε λοιπόν για τα αναγκαία για τη λειτουργία του κακοχυμένα μεγαλοεξογκώματα (είσοδοι, έξοδοι πεζών και Ι.Χ., κλιμακοστάσια, ασανσέρ, φουγάρα – εξαερισμοί, διαφημιστικές ταμπέλες) τα οποία, ως πιστές αντιγραφές που υπάρχουν διάσπαρτες μέσα στην Αθήνα, ήρθαν και φορέθηκαν στο κέντρο της πόλης μας.

Τι να πούμε για την γέφυρα, το μέγεθός της, το υλικό που επιλέχθηκε για την κατασκευή της. Μια μέγα- κατασκευή από μπετόν, είναι η ‘πεζογέφυρα’ η οποία  περνάει πάνω από την Αγ. Φωτεινής και ενοποιεί τα δύο τμήματα του γκαράζ. Από το μέγεθος της κατασκευής (σε σχέση και με τη χρηστικότητά της) δύο απλές σκέψεις μόνο μπορούμε να κάνουμε. Πρώτον ότι για λόγους οικονομίας χρησιμοποιήθηκαν τα ίδια σχέδια με τη γέφυρα του Ρίου- Αντιρρίου (και έτσι …ξέφυγε λίγο σε μέγεθος) και δεύτερον ότι όπου στη Ψωροκώσταινα ‘πέφτει’ άφθονο μπετόν κάποιος εργολάβος θησαυρίζει.  Τι να πούμε όμως και για το απόκοσμο γκέτο που ήδη έχει δημιουργηθεί κάτω από την γέφυρα επί της Αγ. Φωτεινής, σε συνδυασμό με τους στεγασμένους χώρους που αυτή δημιουργεί (αλήθεια τι θα γίνουν οι στεγασμένες εσοχές της που έχουν και μεγάλη επιφάνεια λόγω βεβαίως του μεγέθους της;) και τις απόκοσμες και άκρως επικίνδυνες εισόδους- εξόδους για τα Ι.Χ.. Ο δήμαρχος κατάφερε να εντάξει την αισθητική της λεωφόρου Κηφισού στο κέντρο της πόλης μας…

Απέναντι στους ιδιώτες, οι πολίτες

Επιχειρησιακά το έργο επιλέχθηκε να πραγματοποιηθεί με ΣΔΙΤ, δηλαδή από ιδιώτη με άφθονο δημόσιο χρήμα και σε δημόσιο, ελεύθερο, χώρο (πλατεία Καρύλου). Δημοπρατήθηκε το 2004 και έπρεπε να παραδοθεί σε 540 ημέρες. Έχουν περάσει 2,000 ημέρες και ακόμα ο ιδιώτης (όχι το δημόσιο) πραγματοποιεί εργασίες. Μέσα σε αυτές τις ατελείωτες 2.000 μέρες μάθαμε ως πραγματικοί μυστικοί πράκτορες ότι η εταιρεία μαμούθ που το είχε αναλάβει πτώχευσε (ασχολιόταν βλέπετε και επένδυε σε έργα όπως το γνωστό πολεμικό λιμάνι του Αστακού). Σήμερα αν εξετάσουμε  τις εταιρείες που βρίσκονται πίσω από την φερόμενη ως ιδιοκτήτρια, αναγνωρίζουμε  με θαυμασμό τις ‘πτωχευμένες’ να έχουν …αναστηθεί και να παίζουν βασικό ρόλο. Ποια, λοιπόν, η συνέπεια μεταξύ λόγων και έργων των ιδιωτικών εταιρειών αλλά και των τοπικών προεστών που επιλέγουν τα ΣΔΙΤ (Σύμπραξη Δημόσιου & Ιδιωτικού Τομέα) για να διαχειριστούν δημόσιο χρήμα αλλά κυρίως δημόσια αγαθά όπως οι ελάχιστοι πλέον ελεύθεροι χώροι της πόλης; Τα υπόγεια γκαράζ σε ελεύθερους δημόσιους χώρους είναι κλασικό παράδειγμα λεηλασίας των τελευταίων ελεύθερων χώρων μέσα στην πόλη από το μεγάλο κεφάλαιο για εμπορική χρήση, με εξέχουσα συμμετοχή στη λοβιτούρα, αλλά και υπόδειγμα διαπλοκής, υποταγής και ανοησίας, των δημοτικών αρχών, που ‘χαρίζουν’ αυτούς τους χώρους στο όνομα της δήθεν λύσης του προβλήματος στάθμευσης. Τι προτείνουμε; Μαζικές δημόσιες συγκοινωνίες από τη Νέα Σμύρνη προς όλα τα σημεία του ορίζοντα, καμπάνιες διαλόγου, ενημέρωσης ακόμα και εκπαίδευσης για την απομάκρυνση των Ι.Χ. μέσα από τις πόλεις και αναζήτηση τρόπων αναπλήρωσης των θέσεων εργασίας στη παγκόσμια παραγωγή που θα χαθούν από την ελάττωση της χρήσης του Ι.Χ.

Αιτία: η αντιπαροχή…

Δύο είναι οι λόγοι  στους οποίους οφείλεται η, κατά κοινή ομολογία αρνητική συνολικά, κατάσταση της σύγχρονης ελληνικής μεγαλούπολης. Ο πρώτος λόγος είναι η μοναδική παγκοσμίως, ελληνική πατέντα της αντιπαροχής. Αυτό που αξίζει να κρατήσουμε είναι ότι  μέσα από τη συγκεκριμένη μέθοδο οικοδόμησης αφέθηκε εξ` ολοκλήρου ο σχεδιασμός και η ανοικοδόμηση της πόλης στην εξυπηρέτηση  αναγκών των μικροϊδιοκτητών και των εργολάβων, πάντα βέβαια με γνώμονα την εκλογική ψηφοθηρία και την ‘τακτοποίηση’ των στεγαστικών αναγκών των κατοίκων της πόλης. Δεν είναι τυχαίο ότι μέχρι και σήμερα, τα παΙ.Χ.νίδια με την οικοδομή είναι μεγάλα, όπως μας έδειξε η πρόσφατη περίπτωση των ρυθμίσεων για τους ημιυπαίθριους χώρους. Παράπλευρη απώλεια του σχέδιου της αντιπαροχής, μέσα από την αναγκαία για την αντιπαροχή δυνατότητα της κατεδάφισης κτιρίων και αντικατάστασης αυτών με νέα πολλαπλάσια σε επιφάνεια και όγκο από τα κατεδαφισθέντα, ήταν και η εξ` ολοκλήρου εξαφάνιση του ιστορικού ιστού σε όλες τις γειτονιές της πόλης. Κι όλοι γνωρίζουμε τι σημαίνει αυτό για τη μνήμη, την κλίμακα, το τοπίο, το χαρακτήρα, την αισθητική και ιστορική συνέχεια, τη σχέση με τη φύση και την οικολογική συμπεριφορά μιας πόλης

Βέβαια πρέπει να αναφέρουμε πως με την αντιπαροχή το πολιτικό κατεστημένο πέτυχε την απεμπλοκή του κρατικού μηχανισμού από την λύση του οικιστικού προβλήματος και τη μετάθεση της επίλυσής του στην ιδιωτική εκμετάλλευση. Για το καπιταλιστικό σύστημα θεωρείται επιτυχία ο μεγάλος αριθμός μικρών ιδιοκτησιών (κατανομή ιδιόκτητης κατοικίας ανά οικογένεια) που δημιουργήθηκαν μέσα στο χρόνο. Είναι και αυτό ένα κατόρθωμα της ελληνικής ιδιωτικής ‘πρωτοβουλίας’ στον οικιστικό τομέα που δυστυχώς μόνο με παραδείγματα διαχείρισης δημόσιου πλούτου από τον Τρίτο Κόσμο μπορεί να συγκριθεί.

Αυτή η μικρή αναφορά δε γίνεται τυχαία αλλά για να υπενθυμίσουμε πως ο σημερινός δήμαρχος της Νέας Σμύρνης Γιώργος Κουτελάκης,  κέρδισε τη δημαρχία από μια σάπια προηγούμενη δημοτική αρχή με κύριο σύνθημά του τη μείωση του συντελεστή δόμησης και την ταυτόχρονη απαξίωση του συστήματος της αντιπαροχής! Τον πολιτικό νανισμό του ίδιου και όσων τον στήριξαν τον αποδεικνύει, δυστυχώς, η σημερινή κατάσταση της ίδιας της πόλη μας που από κηπούπολη (μονοκατοικίες με κήπους) κατάντησε μέσα στα χρόνια της δημαρχίας του  ένα εφταώροφο συνεχές από μπετόν με κάθετες ρωγμές για την κίνηση των αυτοκινήτων.

Εδώ λοιπόν και ο δεύτερος καθοριστικός λόγος του απάνθρωπου χαρακτήρα της σύγχρονης ελληνικής μεγαλούπολης. Το αυτοκίνητο.

Γ. Α.

Ο «Γαλαξίας» στα χέρια των κατοίκων

Όπως το 2005, όταν υπήρξε κινητοποίηση πολιτών ενάντια στη διαφαινόμενη τότε ιδιωτικοποίηση του «Γαλαξία», έτσι και σήμερα που υπάρχει κατάληψη του κτιρίου, το ζήτημα βρίσκεται στην  επικαιρότητα ακριβώς λόγω της άμεσης δράσης των πολιτών. Εδώ και τρεις μήνες η κατάληψη του «Γαλαξία» αποτρέπει έμπρακτα -και όχι με ευχολόγια και ανακοινώσεις- τη σχεδιαζόμενη από το Δήμο Νέας Σμύρνης -ολική ή μερική- εκχώρηση του σε ιδιωτικά συμφέροντα, αναδεικνύοντας :

α) την ανάγκη ύπαρξης ενός πραγματικά δημόσιου χώρου που, στην πιο εμπορευματοποιημένη πλατεία του λεκανοπεδίου, δεν θα λειτουργεί με βάση το κέρδος αλλά  με βάση την ικανοποίηση κοινωνικών αναγκών των κατοίκων,

β) τη λειτουργία ενός χώρου δημόσιας διαβούλευσης και δράσης των κατοίκων για πολιτικά, κοινωνικά και πολιτιστικά ζητήματα με χαρακτηριστικά τη συνεργατικότητα, την αλληλεγγύη και την άμεση δημοκρατία. Άλλωστε, ο «Γαλαξίας» καταλήφθηκε ως αντίδραση στη δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από ειδικό φρουρό τον περασμένο Δεκέμβριο και βούληση των συμμετεχόντων είναι να αποτελεί έναν χώρο πληροφόρησης και κινητοποίησης της νεολαίας και των εργαζομένων.

Τέτοιοι χώροι είναι που λείπουν από την πόλη και όχι άλλη μια καφετέρια ή μια αποστεωμένη αίθουσα εκδηλώσεων ή ένας life style πολυχώρος. Σε ένα τέτοιο χώρο δεν έχουν θέση φιλο-εργοδοτικές, ρατσιστικές, εθνικιστικές και σεξιστικές αντιλήψεις που προβάλλονται κατά κόρον από τα κανάλια της τηλεόρασης, την πολιτιστική βιομηχανία και τα καθεστωτικά κόμματα. Οι κάτοικοι της πόλης μας έχουν ανάγκη να συνευρίσκονται και να αποφασίζουν συλλογικά για τη ζωή τους, έχουν δικαίωμα στη δημοκρατική οικειοποίηση των δημόσιων χώρων. Οι κάτοικοι έχουν δικαίωμα και υποχρέωση να χρησιμοποιούν τους δημόσιους χώρους για να αντιστέκονται στην κρατική εξουσία και τις αντιλαϊκές κυβερνήσεις. Ειδικά σήμερα, όπου με πρόσχημα την κρίση επιχειρείται η χειροτέρευση των όρων ζωής των εργαζομένων (με απολύσεις, μείωση μισθών, αύξηση των ανέργων, καθυστερήσεις στην καταβολή της μισθοδοσίας, ένταση της εργοδοτικής τρομοκρατίας κ.α.), απαιτείται η μέγιστη δυνατή λαϊκή κινητοποίηση. Χώροι σαν τον Ελεύθερο Γαλαξία μπορούν να παρέχουν στέγη στις εργατικές διεκδικήσεις (λ.χ. στον Ελεύθερο Γαλαξία έχουν πραγματοποιήσει συνελεύσεις οι υπό απόλυση εργαζόμενοι της εταιρίας Mototech).

Προφανώς δεν έχουν όλοι την ίδια γνώμη. Καταρχάς, η κυβέρνηση της ΝΔ, που το τελευταίο διάστημα έχει επιδοθεί σε μια εκστρατεία κατάργησης των όποιων δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Αναμένοντας τις επόμενες λαϊκές εξεγέρσεις, παίρνει από τώρα τα μέτρα της. Η μετεμφυλιακή Δεξιά των ταγματασφαλιτών, των στρατοδικών και των παρακρατικών βρυκολάκιασε και θέλει να τσακίσει κάθε λαϊκή κινητοποίηση με «νόμους και αστυνόμους».

Στη λογική των κυβερνώντων βρίσκεται και ο Δήμος, που με κάθε ευκαιρία αναπαράγει την ακροδεξιά ρητορεία περί «νόμου και τάξης». Ό,τι και να λέει ο Δήμος για «συμμετοχικές δημοκρατίες», «ενεργοποίηση των πολιτών» κ.λπ., στην πράξη μισεί κάθε αυθεντική λαϊκή κινητοποίηση. Δεν περιμένουμε κάτι καλύτερο από αυτούς που θεωρούν τους δημότες πελάτες και όχι πολίτες με δικαιώματα, από αυτούς που έφεραν την άλλοτε κηπούπολη σε αυτό το χάλι, που ξεπουλούν τους δημόσιους χώρους σε ιδιώτες.

Ποιοι κάνουν πλάτες στη δημοτική αρχή;

  • Οι εκπρόσωποι της ΝΔ που, επί της ουσίας, δεν διαφέρουν σε τίποτα από την δημοτική αρχή.
  • Η δημοτική παράταξη του ΠΑΣΟΚ και της κ. Κατσέλη, που προτείνει «δημόσιο διάλογο» και «διαπαραταξιακή επιτροπή» με όλους όσους δεν κούνησαν το δαχτυλάκι τους για να μην γίνει καφετέρια ο «Γαλαξίας». Επιπλέον, δημοτικός σύμβουλος του συνδυασμού της (Γιατζίδης) ήταν εκείνος που συκοφάντησε με φαιδρά ακροδεξιά επιχειρήματα το εγχείρημα του Ελεύθερου Γαλαξία. Γενικά, δεν υπάρχει καμία απολύτως ένδειξη ότι ο συνδυασμός  της κ. Κατσέλη δεν θα ακολουθήσει τις ίδιες νεοφιλελεύθερες πολιτικές της σημερινής δημοτικής αρχής που συρρίκνωσαν τον δημόσιο χώρο.
  • Το ανύπαρκτο στην πόλη ακροδεξιό ΛΑ.Ο.Σ., το οποίο κατέθεσε μάλιστα και επερώτηση στη Βουλή, ζητώντας την επέμβαση των δυνάμεων καταστολής για να λήξει η κατάληψη… Το ΛΑ.Ο.Σ. αναδεικνύεται σε πολιορκητικό κλοιό της επιχείρησης εκφασισμού της ελληνικής κοινωνίας.
  • Η ΔΑΣ, η δημοτική κίνηση του ΚΚΕ, που αναλαμβάνει το βρώμικο ρόλο της ολομέτωπης επίθεσης στον αυτοδιαχειριζόμενο «Γαλαξία», παρέχοντας αντικειμενικά στήριξη στην δημοτική αρχή. Ως γνωστόν, η ΔΑΣ και το κόμμα της δεν συμμετείχε σε καμία κινητοποίηση (ούτε παλιότερα, ούτε τώρα) για να αποδοθεί ο χώρος στους πολίτες και δίνει συνεχώς διαπιστευτήρια «υπεύθυνης δύναμης» στο κράτος, στη κυβέρνηση της ΝΔ και στο Δήμο. Είναι μόνιμα απούσα από όλες τις -μη κομματικά ελεγχόμενες- μαζικές διαδικασίες στην πόλη και αντιμετωπίζει με εχθρικό τρόπο κάθε απόπειρα αμεσοδημοκρατικής διαδικασίας.

Δεν έχουμε καμιά αυταπάτη. Όλες οι αυθεντικές και «από τα κάτω» κινητοποιήσεις των πολιτών θα βρίσκουν πάντοτε απέναντι τους σύσσωμο το καθεστωτικό μπλοκ, που χαϊδεύει τα αυτιά των «νοικοκυραίων» και στρώνει το δρόμο σε επικίνδυνες αυταρχικές πρακτικές, σαν κι αυτές που προωθούνται ποικιλοτρόπως το τελευταίο διάστημα.

Η «Αριστερή Παρέμβαση στους Δρόμους της Νέας Σμύρνης – Μια Πόλη Ανάποδα» συμμετέχει μαζί με πολλούς ανέντακτους συμπολίτες μας, με άλλες οργανώσεις και συλλογικότητες στο εγχείρημα του  δημόσιου και αυτοδιαχειριζόμενου Ελεύθερου Γαλαξία.

Αντιμετωπίζουμε το «Γαλαξία» ως ένα ακόμα πεδίο της παρέμβασης μας ενάντια στο δήμο-επιχείρηση, που τόσο πιστά προωθεί η δημοτική αρχή, και υπέρ των αναγκών και των δικαιωμάτων των κατοίκων.

Θέλουμε ένα «Γαλαξία»-στέγη για τα κοινωνικά κινήματα της πόλης, χώρο πολιτιστικής δημιουργίας και πραγμάτωσης αμεσοδημοκρατικών λογικών. Με αυτή την έννοια καλούμε τους νεοσμυρνιώτες-σσες να οικειοποιηθούν τον Ελεύθερο Γαλαξία, να αντισταθούν στην εμπορευματοποίηση των αναγκών τους, την εργοδοτική επίθεση, την εντεινόμενη καταστολή και το δήμο-επιχείρηση. Να συμβάλουν στην ανάπτυξη ανατρεπτικών αγώνων που να θέτουν επί τάπητος το δικαίωμα σε μια καλύτερη και διαφορετική ζωή.

Νέα Σμύρνη, 23 Μαρτίου 2009

Για τη χθεσινή συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου αναφορικά με τα τροφεία στους παιδικούς σταθμούς

Πραγματοποιήθηκε χθες (6.10) συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου με θέμα την επιβολή τροφείων στους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς. Αργά το βράδυ ψηφίστηκε η πρόταση του δημάρχου για την επιβολή τροφείων.

Η συνεδρίαση ήταν πολλαπλά διδακτική και ενδεικτική των αντιφάσεων που διατρέχουν όλες τις καθεστωτικές πολιτικές δυνάμεις: νεοδημοκράτες δημοτικοί σύμβουλοι ψήφιζαν κατά των τροφείων (προφανώς δημαγωγώντας, αφού η πρόταση τους για απόρριψη των τροφείων αφορούσε την φετινή χρονιά και η υποστήριξη τους στη ΝΔ είναι δεδομένη), την στιγμή που δημοτικοί σύμβουλοι του Συνασπισμού ψήφιζαν υπέρ, χρησιμοποιώντας τα επιχειρήματα της «βαθιάς» εξουσίας. Σύμβουλοι της κ. Κατσέλη έχτιζαν την «φιλολαϊκή» τους επιχειρηματολογία υπερασπιζόμενοι τον «Καποδίστρια», που, ως γνωστόν, βαθαίνει την επιχειρηματικοποίηση των δήμων και την ανταποδοτική τους λειτουργία (πιο συνεπής η κ. Απέργη του κατσελικού ΠΑΣΟΚ που ψήφισε υπέρ των τροφείων για να μην «αυτοαναιρεθεί» όπως δήλωσε), ενώ οι του ΚΚΕ και οι διαφωνούντες του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ ψέλιζαν αμήχανες δικαιολογίες στα «καρφώματα» του δημάρχου για την επιβολή τροφείων σε δημοτικούς παιδικούς σταθμούς που βρίσκονται σε δήμους που ελέγχονται από τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ. Πλήρης διάσταση λόγων και έργων από όλους, με πιο ανάλγητους τους «προοδευτικούς» δημοτικούς συμβούλους του Κουτελάκη, που πραγματικά έδωσαν ρεσιτάλ. Οι άνθρωποι είναι τόσο εξουσιολάγνοι που δεν έχουν καμία επαφή με την πραγματικότητα που βιώνουν οι μισθωτοί. Έφτασαν στο σημείο να πούνε ότι δεν είναι πολλά τα 60-80 ευρώ το μήνα για τροφεία για κάποιον που έχει ετήσιο εισόδημα 12.000 ευρώ! Κύριοι και κυρίες της συμπολίτευσης θα φροντίσουμε να μην ξεχαστεί τίποτα από όσα προκλητικά είπατε στο δημοτικό συμβούλιο, ειδικά οι κ.κ. Ιακωβάκη, Καστόρης, Δεληγιάννη, Μουτοπούλου, Κασίμη. Αργά ή γρήγορα ο κόσμος της μισθωτής εργασίας, των ανέργων και των νέων θα δώσει την απάντησή του.

Επί της ουσίας: Όσα φιλολαϊκά και αντινεοφιλελεύθερα κι αν λες, αν είσαι με τη διαχείριση της λειτουργίας των δήμων Α.Ε. και τροφεία θα βάλεις και υψηλά δημοτικά τέλη θα έχεις και συμβασιούχους θα διατηρείς. Θα χορεύεις με τους ρυθμούς των κυβερνήσεων και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα δέχεσαι την κρατική υποχρηματοδότηση και θα μετατρέπεις τους δήμους σε επιχειρηματικές μονάδες.

Ο «ρεαλισμός» τους χειροτερεύει τη θέση των εργαζομένων, ο «ρεαλισμός» τους είναι αναχρονισμός. Απέναντι τους μπορούμε να ορθώσουμε τον ρεαλισμό των ταξικών και κοινωνικών αγώνων. Περισσότερο από κάθε άλλη φορά πιστεύουμε ότι δεν μπορεί να μεταρρυθμιστεί το πλαίσιο λειτουργίας των δήμων, να αλλάξει προς το φιλολαϊκότερο. Χρειάζονται βαθιές πολιτικές και οικονομικές τομές που θα πραγματοποιηθούν μόνο σε σύγκρουση με το κεφάλαιο και το πολιτικό του προσωπικό. Ανανεώνουμε το κάλεσμα μας προς τους «από κάτω», τους καλούμε να συγκροτήσουν κινήματα και επιτροπές κατοίκων. Εμείς από τη μεριά μας θα συμβάλουμε με όλες μας τις δυνάμεις σε αυτό. Δεν πιστεύουμε ότι κατέχουμε την απόλυτη αλήθεια, αλλά μπορούμε να σταματήσουμε τη φθορά της πόλης και των κατοίκων της, συμβάλλοντας μαζί με άλλους στην αντικαπιταλιστική υπέρβαση της κρίσης.

Ανακοίνωση της Ένωσης Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων Νέας Σμύρνης για την επιβολή τροφείων στους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς

Η  Ένωση  Γονέων  &  Κηδεμόνων Νέας  Σμύρνης  από θέση αρχής αγωνίζεται  για  καθολική,  δημόσια και  δωρεάν  παιδεία.

Πιστεύουμε δε ότι σημαντικά  κοινωνικά αγαθά, όπως  η  Παιδεία, η Υγεία, η  Πρόνοια  και  η  Ασφάλιση, είναι υποχρέωση  και  καθήκον της  Πολιτείας.

Στη   βάση  αυτή  εντάσσεται  και   το  ενδιαφέρον  μας  για την λειτουργία  των  δημοτικών  παιδικών  σταθμών  που  τυπικά  η  λειτουργία   τους  ανήκει  στον  ευρύτερο  χώρο  της  Πρόνοιας,  για  τον οποίο επίσης  θεωρούμε  αυτονόητο  το  δημόσιο και  δωρεάν  χαρακτήρα  του.

Καλούμε  λοιπόν  την  κεντρική  εξουσία  να  αποδίδει  τους  απαραίτητους  πόρους  για  να  μπορεί  η  Τοπική  Αυτοδιοίκηση  να ανταποκρίνεται  στις  διευρυμένες  αρμοδιότητες, ιδιαίτερα  στον  τομέα  της  προσχολικής  αγωγής,  που, ούτως  ή  άλλως, είναι υποχρέωση της Πολιτείας.

Σχετικά  λοιπόν  με  την  απόφαση  της  Δημοτικής  Αρχής  και  του  Νομικού  Προσώπου  των  Παιδικών  Σταθμών του Δήμου  μας να επιβληθούν τροφεία  δηλώνουμε  τα  εξής:

1) Διαφωνούμε  με  την  επιβολή  τροφείων  στους  Παιδικούς  Σταθμούς και  καλούμε  την  Δημοτική  Αρχή  να  αναιρέσει  την  σχετική  απόφαση  .

2) Καλούμε  την  Δημοτική  Αρχή  σε  συνεργασία  με  τους  φορείς  της  Αυτοδιοίκησης  να  διεκδικήσει  την  θεσμοθέτηση  των  απαραίτητων  πόρων  για  την  λειτουργία  των  Παιδικών  Σταθμών .

Η «δημόσια διαβούλευση» του Δήμου Νέας Σμύρνης είναι μια απάτη – Η λύση βρίσκεται στις λαϊκές συνελεύσεις και τις κινητοποιήσεις των κατοίκων

Πραγματοποιήθηκε η «δημόσια διαβούλευση» για τα ζητήματα της Νέας Σμύρνης και το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα του Δήμου. Ισχυρίζεται ο δήμαρχος ότι θα συμμετέχουν οι πολίτες στη λήψη των αποφάσεων. Προκύπτουν λοιπόν τα ακόλουθα ερωτήματα:

  1. Αφού ο δήμαρχος προτίθεται να δώσει χώρο στους κατοίκους, γιατί απουσίαζε από αυτή την -κατά τα λεγόμενα του- σημαντική διαδικασία; Και, επιπλέον, γιατί αυτός ο υποτιθέμενος αριστερός δήμαρχος απαξιώνει με δηλώσεις του τις λαϊκές συνελεύσεις; Πως φαντάζεται τη «δημόσια διαβούλευση»; Ως ακριβά προπαγανδιστικά φυλλάδια που πληρώνονται από τους πολίτες;
  2. Ποιο είναι το χρονικό εύρος της «δημόσιας διαβούλευσης», μια συνάντηση για τα θεαθήναι ή μια διαδικασία που θα δίνει τη δυνατότητα σε όλο και περισσότερους κατοίκους να ακουστούν και να επιβάλλουν τη γνώμη τους; Γιατί δεν ανακοινώνεται συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα;
  3. Πως μετριέται πρακτικά η γνώμη των κατοίκων που συμμετέχουν στη «δημόσια διαβούλευση»; Μέχρι ποιο σημείο γίνεται δεκτή η γνώμη τους και μέσα από ποια διαδικασία;

Δεν τρέφουμε καμία αυταπάτη για τον χαρακτήρα και το εύρος αυτής της «δημόσιας διαβούλευσης». Όταν λειτουργεί ο Δήμος ως επιχείρηση δεν υπάρχει χώρος για συμμετοχή των πολιτών στη λήψη των αποφάσεων. Κέρδος και κοινωνικός έλεγχος δεν συμβιβάζονται. Όταν η ολιγομελής Δημοτική Επιτροπή «λύνει και δένει», ερήμην και του δημοτικού συμβουλίου, για ποια «δημόσια διαβούλευση» μπορεί να γίνει λόγος; Όταν η «Τοπική Αυτοδιοίκηση» είναι δημαρχοκεντρική, όταν ειδικά ο δήμαρχος Κουτελάκης έχει δώσει ρεσιτάλ αλαζονείας, συγκεντρωτισμού και αυταρχισμού, τότε τα περί συμμετοχής των πολιτών ακούγονται ως φθηνά επικοινωνιακά τρυκ. Για του λόγου το αληθές, με ποιον διαβουλεύτηκε ο Δήμος για την πρόσφατη επιβολή τροφείων στους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς;

Εμείς λέμε: το θεσμικό και οικονομικό μοντέλο λειτουργίας των Δήμων έκανε τις πόλεις μας αβίωτες. Απέτυχε παταγωδώς, σε βάρος της τσέπης των κατοίκων και της ποιότητας ζωής τους. Ως εκ τούτου, η διαχείριση αυτού του μοντέλου (που υιοθετείται με τον έναν ή άλλο τρόπο από όλες τις δημοτικές παρατάξεις και τα κόμματα) στερείται νοήματος. Απαιτούνται άμεσα ριζοσπαστικές λύσεις, πέραν και εναντίον της αγοράς και του κράτους-εγγυητή της κερδοφορίας των λίγων. Δεν περιμένουμε κάποια «Δευτέρα Παρουσία», όπου θα λυθούν ως δια μαγείας τα προβλήματα. Με τη δράση μας βάζουμε φραγμό στην αντιλαϊκή πολιτική και, ταυτόχρονα, προδιαγράφουμε μια διαφορετική ζωή στην πόλη.

Να τον χαίρεστε τον απεργοσπάστη δήμαρχο Νέας Σμύρνης κύριοι και κυρίες του ΣΥΡΙΖΑ!

Καλή η φιλεργατική ρητορεία, αλλά στο Δήμο Νέας Σμύρνης λειτουργεί απεργοσπαστικός μηχανισμός: οδοκαθαριστές μαζεύουν τα σκουπίδια, συμβασιούχοι εργάζονται υπό το κράτος απειλών, απεργοί μόνιμοι εργαζόμενοι μετατάσσονται σε άλλα πόστα, υπάρχουν καταγγελίες για εργαζόμενους μιας χρήσης που αντικαθιστούν απεργούς (όπως λ.χ. στους παιδικούς σταθμούς). Κατά τα άλλα, κοινωνικά κινήματα, πάλη εναντίον του νεοφιλελευθερισμού, αναφορά στους εργαζόμενους των 700 ευρώ, κ.λπ. Στη Νέα Σμύρνη έχουμε μπουχτίσει με την «Αριστερά» των ωραίων λόγων και του life-style που όχι μόνο συναινεί με τις αντεργατικές επιλογές του συνασπισμού εξουσίας, αλλά τις προωθεί ενεργητικά. Κάθε μέρα που περνάει αποδεικνύεται ότι η ελπίδα είναι αλλού: στους ασυμβίβαστους εργατικούς και κοινωνικούς αγώνες και στην αντικαπιταλιστική αριστερά.

Οι αγώνες μπορούν να νικούν. Ο «Μπούρμπουλας» δεν θα γίνει καφετέρια

Μετά από επεισοδιακή συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου και αφού επανειλημμένα επιχειρήθηκε η φίμωση της φωνής των κατοίκων από τον πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου κ. Τζουλάκη, εγκρίθηκε τελικά το ψήφισμα της λαϊκής συνέλευσης των κατοίκων για την μη εμπορευματοποίηση του «Μπούρμπουλα» και του «Γαλαξία» και την υπεράσπιση των δημοσίων χώρων της περιοχής. Ξέρουμε καλά ότι οι όποιες «φιλολαϊκές» αποφάσεις των δημοτικών συμβουλίων μένουν απλά ευχολόγια όταν δεν υπάρχει κίνημα να τις επιβάλει. Γι’ αυτό, δεν εφησυχάζουμε, αντίθετα επιδιώκουμε την ανάπτυξη ενός κινήματος διεύρυνσης του δημοσίου χώρου με βάση τις ανάγκες των κατοίκων, σε σύγκρουση με τη λογική του κέρδους και τις πολιτικές-τοπικές εξουσίες. Ο «Μπούρμπουλας» ήταν η αρχή…

Συνέλευση κατοίκων στον «Μπούρμπουλα» Σάββατο 29 Σεπτεμβρίου στις 12.00

Η πλατεία ανήκει στους δημότες και όχι στις καφετέριες

Κάθε ελεύθερος χώρος της πόλης μας σιγά σιγά χάνεται.

Την Παρασκευή 21 Σεπτεμβρίου ο δήμος της Νέας Σμύρνης με την υπογραφή του δημάρχου Κουτελάκη, αδειοδότησε καφετέρια της πλατείας να βάλει τραπεζοκαθίσματα στον «Μπούρμπουλα».

O «Μπούρμπουλας» είναι το μοναδικό στεγασμένο τμήμα της πλατείας, μεταξύ Βενιζέλου και 25ης Μαρτίου. Παραδοσιακός χώρος ανάπαυσης των μεγάλων σε ηλικία ανθρώπων αλλά τον τελευταίο καιρό έγινε και χώρος συνάντησης μεγάλου κομματιού νεολαίας που δεν θέλει να ξοδεύει χρήματα στις καφετέριες.

Η δημοτική αρχή έχει αποφασίσει να τα θυσιάσει όλα στο όνομα του κέρδους.

Η πλατεία έχει γεμίσει τραπεζοκαθίσματα μειώνοντας τον δημόσιο χώρο στο ελάχιστο. Οι καφετέριες έφτασαν σε τέτοιο σημείο εξάπλωσης που η πλατεία τους ανήκει. Φτιάξανε ιδιοκατασκευές παρεμβαίνοντας στον χώρο, κυνηγάνε τα μικρά παιδιά που παίζουν στην πλατεία ανάμεσα στις καρέκλες και θεωρούν παρασιτική την ύπαρξη ανθρώπων που επιλέγουν να μην καταναλώσουν αλλά να χαλαρώσουν σε ένα παγκάκι.

Η πλατεία μας ανήκει. Ανήκει σε όλους τους δημότες. Δεν μας κάνουν χάρη οι καφετέριες, εμείς ξεχειλώσαμε την ανοχή μας και κατέλαβαν το χώρο μας.

Είναι ώρα πια να διεκδικήσουμε το δημόσιο χώρο που μας κλέβουν στην πλατεία με τα τραπεζοκαθίσματα.

Να απαιτήσουμε το άλσος μας που πάνω από 30 δέντρα έχουν κοπεί και η ψευτοαναμόρφωσή του το μετατρέπει σε πάρκο.

Να ανακαταλάβουμε τα πεζοδρόμια των αυτοκινήτων και των καφετεριών, που δεν χωρούν οι πεζοί, τα παιδικά καροτσάκια και τα άτομα με κινητικά προβλήματα.

Να διεκδικήσουμε τον ξεχασμένο μας «Γαλαξία» για να μην γίνει άλλη μια καφετέρια αλλά χώρος πολιτισμού και έκφρασης για όλους τους νεοσμυρνιώτες.

Ο δήμαρχος Κουτελάκης το καλοκαίρι φωτογραφιζόταν με τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στην παραλία του Ελληνικού, την ώρα που απελευθερωνόταν η δημόσια παραλία από τις περιφράξεις νυχτερινών μαγαζιών. Σήμερα ξεπουλάει τους ελάχιστους ελεύθερους και δημόσιους χώρους της πόλης μας. Ο «Μπούρμπουλας» είναι ένας από αυτούς. Οι αντιδήμαρχοι Σουρβίνος και Δρακούλης είναι οι επιστάτες του εγκλήματος ενάντια στα συμφέροντα των νεοσμυρνιωτών εξυπηρετώντας τα συμφέροντα των καφετεριών.

Το ξεπούλημα δεν περνάει