12 χρόνια Αριστερή Παρέμβαση στους δρόμους της Νέας Σμύρνης: Είμαστε άλλος ένας στο δρόμο, ένας άλλος δρόμος ανατρεπτικός

Posted on 12/10/2010 από

0


Η Αριστερή Παρέμβαση στους δρόμους της Νέας Σμύρνης συγκροτήθηκε το 1998 από ανθρώπους της αριστεράς, σε μια περίοδο όπου ο σημιτικός εκσυγχρονισμός εμφανιζόταν ως ο αξεπέραστος ορίζοντας της ελληνικής κοινωνίας. Σήμερα, 12 χρόνια μετά, το «ελληνικό όνειρο» ξεθώριασε με την κρίση, βγάζοντας στη φόρα όλο το χάλι των ιδιωτικοποιήσεων και της διάλυσης του κοινωνικού ιστού. Ωστόσο, στο μέτρο του δυνατού, η Αριστερή Παρέμβαση προσπαθεί να πει σ’ αυτό τον δύσκολο καιρό ότι η αριστερά πρέπει να είναι μαχόμενη αν θέλει να είναι κοινωνικά χρήσιμη. Με όλες τις αδυναμίες και τα λάθη μας, πιστεύουμε ότι συμβάλλουμε στην αναζήτηση ενός άλλου, ανατρεπτικού δρόμου για να αλλάξει η ζωή και η πόλη, «ντύνοντας τα λόγια με πράξεις».

Συμμετείχαμε με άλλους συμπολίτες μας σε οτιδήποτε αγωνιστικό συνέβη στη Νέα Σμύρνη τα τελευταία δώδεκα χρόνια: στις κινητοποιήσεις για την υπεράσπιση και διεύρυνση των δημοσίων χώρων, κατά των κεραιών κινητής τηλεφωνίας, των τροφείων στους παιδικούς σταθμούς, εναντίον των Ολυμπιακών Αγώνων της αρπαχτής και της ντόπας. Συμμετείχαμε στην κατάληψη του «Γαλαξία», η οποία απέτρεψε την παραχώρηση του χώρου σε ιδιώτη και προεικόνισε έναν δημόσιο χώρο ελευθερίας και αυτοοργάνωσης. Πήραμε μέρος στις κινητοποιήσεις για την απελευθέρωση της παραλίας από τα επιχειρηματικά συμφέροντα, σταθήκαμε αλληλέγγυοι στους τοπικούς αγώνες σε όλο το λεκανοπέδιο. Δημοσιοποιήσαμε το αίσχος της δημοτικής αρχής: αύξηση του συντελεστή δόμησης, αδιαφάνεια και αυταρχισμός, γκαράζ-απάτη, υψηλά δημοτικά τέλη, ακριβές και χαμηλής ποιότητας υπηρεσίες, συμβασιούχοι στο Δήμο, απεργοσπαστικοί μηχανισμοί στις απεργίες των ΟΤΑ, μετατροπή του Άλσους σε Ν.Π.Δ.Δ. και αποχαρακτηρισμός του από δασική περιοχή, παραχώρηση τμήματος της οδού Ραιδεστού σε επιχειρηματία, αμαρτωλά παιχνίδια με τον Πανιώνιο.

Ταυτόχρονα, πορευτήκαμε στους δρόμους της Αθήνας στις μεγάλες απεργίες και διαδηλώσεις, στο εργατικό μπλακ-αουτ της 5ης Μάη. Βρεθήκαμε στις απεργιακές φρουρές, στις φοιτητικές και μαθητικές καταλήψεις, στους αγώνες ενάντια στην καταστολή, τον πόλεμο και τον ρατσισμό. Ήμασταν μαζί με χιλιάδες στους δρόμους της Νέας Σμύρνης τη μέρα που τα ΜΑΤ έπνιγαν στα χημικά την κηδεία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Είμαστε εδώ για τις κοινωνικές μάχες που έρχονται, για τη μεγάλη ταξική σύγκρουση που θα σφραγίσει την εποχή μας. Είμαστε εργαζόμενοι, άνεργοι, απολυμένοι, συμβασιούχοι, φοιτητές, συνταξιούχοι. Επισφαλείς αλλά οργισμένοι.

Όσο αλήθεια είναι ότι δεν είμαστε οι ιδιοκτήτες των αγώνων και οι μοναδικοί κάτοχοι της αλήθειας, άλλο τόσο αλήθεια είναι ότι η Αριστερή Παρέμβαση ήταν και είναι η συγκροτημένη μαχητική αντιπολίτευση στη Νέα Σμύρνη. Όταν η δημοτική αρχή εφάρμοζε ό,τι πιο αντιλαϊκό γινόταν και βυθιζόταν στην ανυποληψία και τα σκάνδαλα, εμείς ήμασταν απέναντι. Όταν οι γαλαζο-πρασινο-ροζ παρατάξεις-παρέες (Κατσέλη, Κούπας, Στέφος, Νεφελούδης) έκαναν –υποτίθεται– αντί-κουτελακικό αγώνα στηρίζοντας το καθεστώς που γεννά Κουτελάκηδες, απαντούσαμε ότι αποτελεσματικός αγώνας εναντίον των δημάρχων-μάνατζερς είναι αυτός που στοχεύει την πόλη-εμπόρευμα, τον δήμο-επιχείρηση, το πολιτικό σύστημα. Όταν η επίσημη αριστερά της πόλης μας, είτε στήριζε για χρόνια τον Κουτελάκη (Στροφή), είτε βολευόταν στην εκπροσώπηση από δημοτικό σύμβουλο που τελικά μεταπήδησε στην παράταξη Τζουλάκη/Κουτελάκη (Λαϊκή Συσπείρωση), εμείς λέγαμε ότι ούτε η διαχείριση, ούτε η απουσία από τους αγώνες χάριν της κομματικής αυτοεπιβεβαίωσης βοηθούν τους αγώνες, αντίθετα τους πάνε πίσω.

Μέσα στο «όχι» περιέχεται ένα μεγάλο «ναι»

Μιλάμε και δρούμε για μια άλλη πόλη, δηλαδή για άλλες κοινωνικές σχέσεις μεταξύ των κατοίκων της απαλλαγμένες από τους νόμους του καπιταλισμού, για μια άλλη σχέση με το δομημένο περιβάλλον και τη φύση και διαφορετική χρήση της τεχνολογίας, για διαφορετικούς τρόπους καθημερινής ζωής, σκέψης, ιδεών, αισθητικής. Γνωρίζουμε όμως πολύ καλά ότι η βιώσιμη πόλη δεν θα είναι ευγενική παραχώρηση του κεφαλαίου, των κυβερνήσεων και των δημάρχων. Ειδικά σήμερα, όπου η Ελλάδα μετατρέπεται στον αδύναμο κρίκο της παγκόσμιας κρίσης και οι συνθήκες ζωής αναμένεται να χειροτερεύσουν περισσότερο, ακόμα και η πιο μικρή διεκδίκηση (λ.χ. υλικοτεχνική υποδομή για ένα σχολείο) χρειάζεται να αναμετρηθεί με το Μνημόνιο και τη χούντα των αγορών. Ο δρόμος για την πόλη των αναγκών, των δικαιωμάτων και των επιθυμιών φράζεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΔΝΤ, την κυβέρνηση και τους συμμάχους της, αλλά μπορεί να ανοίξει με μαζική λαϊκή σύγκρουση. Η αξιοπρέπεια κι η ελπίδα δεν είπαν ακόμα την τελευταία τους λέξη… Όλα είναι ανοιχτά, όλα είναι δυνατά, όλα μας ανήκουν.

Τώρα, που βγήκε ξανά βόλτα στις γειτονιές ο θίασος των υποψηφίων δημάρχων –πιο θλιβερός από ποτέ– απευθυνόμαστε στους ανθρώπους που πλήττονται για να τους πούμε: «Δεν είμαστε αφελείς να περιμένουμε από ψηλά τη δικαιοσύνη που μόνο από χαμηλά ορθώνεται. Δεν είμαστε μόδα περαστική που θα καταγραφεί στο αρχείο των ηττών. Είμαστε άλλος ένας στο δρόμο».

shortlink: http://wp.me/pekj0-iR

Advertisements
Posted in: Χωρίς κατηγορία