Η θέση της Αριστερής Παρέμβασης στους Δρόμους της Νέας Σμύρνης-Μια Πόλη Ανάποδα για το Γαλαξία

Posted on 18/11/2009 από

0


Η κατάληψη του Γαλαξία έγινε με αφορμή τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από ειδικό φρουρό τον περασμένο Δεκέμβριο. Ήταν μια αυτονόητη κίνηση, που πηγάζει από την υποχρέωση και το δικαίωμα των πολιτών να χρησιμοποιούν τους δημόσιους χώρους για να αντιστέκονται στην κρατική εξουσία και τις αντιλαϊκές κυβερνήσεις.

Η κατάληψη του Γαλαξία ήταν στην πράξη -και όχι στα λόγια- μια προσπάθεια να αποτραπεί η παραχώρηση του χώρου σε επιχειρηματικά συμφέροντα, όπως ήταν το σχέδιο του Δήμου Νέας Σμύρνης και, ταυτόχρονα, μια προσπάθεια να συγκροτηθεί ένας χώρος:

– Πληροφόρησης και κινητοποίησης της νεολαίας και των εργαζόμενων

– Άμεσης δημοκρατίας και συνεργατικότητας

– Ερασιτεχνικής πολιτιστικής έκφρασης

– Αντι-εμπορευματικών δραστηριοτήτων, χωρίς το ιδιωτικό κέρδος να είναι το κριτήριο ύπαρξης του χώρου.

Στους 11 μήνες της λειτουργίας του Ελεύθερου Γαλαξία χιλιάδες έμαθαν γι’ αυτόν, συμμετείχαν στις πολιτικές και πολιτιστικές του δραστηριότητες, φώναξαν «είμαστε εδώ!» στην καρδιά μιας από τις πιο εμπορευματοποιημένες πλατείες του Λεκανοπεδίου. Είναι μια πολύτιμη παρακαταθήκη για το μέλλον.

Όπως κάθε αυθεντική κοινωνική κινητοποίηση, έτσι και ο Ελεύθερος Γαλαξίας, βρήκε απέναντι του σύσσωμο το πολιτικό και δημοτικό κατεστημένο, με πρώτη την «αριστερο-δεξιά» δημοτική αρχή, θλιβερούς χειροκροτητές της τα καθεστωτικά κόμματα του δικομματισμού και τις δημοτικές τους παρατάξεις, με το ΛΑΟΣ σε ρόλο «λαγού» της καταστολής και απούσα τη δημοτική παράταξη του ΚΚΕ.

Η Αριστερή Παρέμβαση στους Δρόμους της Νέας Σμύρνης – Μια Πόλη Ανάποδα συμμετείχε μαζί με πολλούς ανέντακτους συμπολίτες μας, με άλλες οργανώσεις και συλλογικότητες στο εγχείρημα του δημόσιου και αυτοδιαχειριζόμενου Ελεύθερου Γαλαξία.

Ένα δύσκολο εγχείρημα, καθώς δεν είχε να αντιπαρατεθεί μόνο στην πολιτική της επιχειρηματικότητας που προωθεί ο Δήμος και το κεφάλαιο, και, ταυτόχρονα, στην πολιτική της εμπορευματοποίησης της πόλης, του πολιτισμού και του ελεύθερου χρόνου. Είχε να αναμετρηθεί συνεχώς και με την προτεραιότητα του συλλογικού απέναντι στο ατομικό, με τη λογική της συμμετοχής απέναντι στη λογική της ανάθεσης, με κυρίαρχα πρότυπα και στάσεις ζωής στην κοινωνία. Είχε, ακόμα, να αναμετρηθεί καθημερινά με την σκόπιμη εγκατάλειψη του χώρου από τον Δήμο, μια συνηθισμένη τακτική ώστε πιο εύκολα να οδηγηθεί ο χώρος στην αγκαλιά κάποιου … ιδιώτη-«σωτήρα». Αξίζει γι’ αυτό να χαιρετίσουμε την εθελοντική προσπάθεια δεκάδων πολιτών που μετέτρεψαν ένα γιαπί σε στοιχειωδώς ανθρώπινο χώρο.

Πιστεύουμε πως η κοινωνία της πόλης μας είδε με συμπάθεια και ανοχή τον Ελεύθερο Γαλαξία. Δεν καταφέραμε όμως να εμπλακεί η κοινωνία με ένα τρόπο πιο ενεργητικό που θα έδινε μια άλλη διάσταση στο χώρο. Γιατί για εμάς το σύνθημα «Ο Γαλαξίας στα χέρια των κατοίκων», έχει νόημα πρώτα απ’ όλα ως πραγματική κατάσταση που θα κινείται από την εργαζόμενη πλειοψηφία και όχι σαν «πουκάμισο αδειανό».

Από αυτή τη σκοπιά είμαστε αντίθετοι και με αυτούς που μέσα στον Ελεύθερο Γαλαξία επιλέγουν να λειτουργούν με βάση προσωπικά συμφέροντα και αρνούμενοι τις συλλογικές αποφάσεις, τον αποφασιστικό ρόλο της συνέλευσης, τη λογική της άμεσης δημοκρατίας και τις αρχές του Ελεύθερου Γαλαξία που όλοι μαζί αποφασίσαμε από την αρχή. Πιστεύουμε πως, με τη στάση τους αυτή αποτρέπουν τη συμμετοχή των εργαζόμενων και της νεολαίας και δυσκολεύουν την όποια προσπάθεια ο Ελεύθερος Γαλαξίας να αποκτήσει μια κοινωνική δυναμική.

Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, εμείς δεν επιλέγουμε τα οργανωτικά μέτρα, αλλά την πολιτική συζήτηση.

Για εμάς, η ιδιαίτερη εμπειρία του Ελεύθερου Γαλαξία με τη μορφή της κατάληψης τελειώνει, όμως το ταξίδι συνεχίζεται.

Το στοίχημα μένει ανοιχτό. Η προσπάθεια του Ελεύθερου Γαλαξία, πρωτότυπη για την πόλη μας, βρίσκεται σήμερα σε ένα κρίσιμο σημείο, αλλά αποτέλεσε μια τομή και αυτό είναι το κυριότερο που πρέπει να κρατήσει κανείς. Το θέμα του Γαλαξία, αλλά και συνολικά των ελεύθερων χώρων στην πόλη, συζητείται πια αλλιώς. Αναδεικνύονται νέα ερωτήματα σε κάθε πολίτη για το ρόλο του δημόσιου χώρου στην πόλη, για το αν χρειάζεται και πως θα υπάρχουν αντιεμπορευματικοί χώροι σε μια πόλη όπου κυριαρχεί το κέρδος.

Δεν παραιτούμαστε από την ανάγκη του Γαλαξία σαν αυτοδιαχειριζόμενου χώρου αντιεμπορευματικών δραστηριοτήτων στα χέρια των κατοίκων. Αυτή πιστεύουμε ότι είναι η μοναδική προοπτική για το Γαλαξία αλλά και κάθε ελεύθερο δημόσιο χώρο και σε μια τέτοια κατεύθυνση θα δράσουμε και το επόμενο διάστημα. Δηλώνουμε ότι θα υπερασπίσουμε αυτή την ανάγκη από όποιον την απειλεί, επιδιώκοντας η ανάγκη αυτή να μετασχηματίζεται σε κοινωνική διεκδίκηση.

Αντιλαμβανόμαστε πιο καθαρά μέσα από την εμπειρία μας, ότι η προσπάθεια της αυτοδιαχείρισης των ελεύθερων δημόσιων χώρων πρέπει να κινείται παράλληλα με την προσπάθεια να διαμορφωθούν στην καθημερινότητά μας, στους χώρους εργασίας και μόρφωσης, συνθήκες τέτοιες όπου θα ενισχύονται οι αξίες της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης, η έννοια της δράσης και όχι της ανάθεσης, η αμφισβήτηση της κοινωνίας του κέρδους.

Καλούμε το αμέσως επόμενο διάστημα, και θα πάρουμε πρωτοβουλίες γι’ αυτό, να ανοίξει η συζήτηση για τα μεγάλα ζητήματα της πόλης, όπως:

– Πως θα ανακοπεί η αχαλίνωτη εμπορευματοποίηση της πόλης μας

– Πως θα κερδηθεί περισσότερος χώρος για να παίζουν τα παιδιά μας

– Πως θα ξηλωθούν οι παράνομες κατασκευές και επεκτάσεις καταστημάτων στην Ελευθερίου Βενιζέλου και σε όλη τη Νέα Σμύρνη

– Πως θα πάψει η πλατεία να είναι ένα δάσος από ατελείωτα τραπεζοκαθίσματα

– Πως θα διαμορφωθούν συνθήκες μείωσης του ρόλου και της αναγκαιότητας του αυτοκινήτου

– Πως θα πετύχουμε ανακούφιση του επιβαρυμένου αστικού τοπίου

– Πως θα φύγουν οι κεραίες που απειλούν την υγεία μας

– Πως θα ανοίξει ξανά, πλατιά η συζήτηση για το πρόβλημα με το νέο γήπεδο-εμπορικό κέντρο για τον Πανιώνιο που σχεδιάζει ο Δήμος μαζί με ιδιώτες μέσα στην καρδιά της πόλης,

Συνεχίζουμε και εντείνουμε τον αγώνα μας, καλούμε τους εργαζόμενους και τη νεολαία να συζητήσουν και να δράσουν:

– Ενάντια στο δήμο-επιχείρηση, που αντιμετωπίζει τους δημότες ως πελάτες ακριβοπληρωμένων υπηρεσιών, που κανονικά θα έπρεπε να παρέχονται δωρεάν.

– Για την υπεράσπιση και διεύρυνση των ελεύθερων χώρων της πόλης.

– Για τα δικαιώματα, τις ανάγκες και τις επιθυμίες των κατοίκων, για μια πόλη απελευθερωμένη από ό,τι την σκοτώνει: τα δεσμά του καπιταλιστικού κέρδους, του ανταγωνισμού, του ατομικισμού.

Advertisements
Posted in: Χωρίς κατηγορία