Απεργία 21 Οκτωβρίου – Να πληρώσει το κεφάλαιο τη δική του κρίση

Posted on 18/10/2008 από

0


Η κρίση του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος επεκτείνεται. Οι νεοφιλελεύθεροι μύθοι για την αγορά ως τον καλύτερο μηχανισμό κοινωνικής ρύθμισης, οι μύθοι για την  αξία του ανταγωνισμού και τη σημασία της «επιχειρηματικότητας» καταρρέουν μαζί με τους δείκτες των χρηματιστηρίων. Αντιμέτωπες με τη βαθιά δοκιμασία του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις που το εκπροσωπούν  προσπαθούν να φορτώσουν τα βάρη της κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων. Γι’ αυτό και επιμένουν στην πολιτική των αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων, στις ιδιωτικοποιήσεις, στην ελαστική εργασία, στη λιτότητα, στην πιο βαθιά εκμετάλλευση. Ακόμη, όταν καταφεύγουν στην κρατική παρέμβαση, το κάνουν για να στηρίξουν τις τράπεζες και τις επιχειρήσεις και όχι για να στηρίξουν την εργαζόμενη πλειοψηφία.

Ιδιωτικοποίηση των κερδών – κοινωνικοποίηση των ζημιών, αυτός ο κανόνας παραμένει. Μας λένε ότι αυτή η πολιτική εφαρμόζεται στο όνομα της «θωράκισης της οικονομίας από την κρίση». Στην πραγματικότητα προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την περίσταση για να περάσουν ακόμη πιο αντιλαϊκές πολιτικές, για να παρουσιάσουν ως μονόδρομο τις πολιτικές που δημιούργησαν την κρίση! Η παρέμβαση των κυβερνήσεων, των ΗΠΑ και της ΕΕ, για την χαλιναγώγηση της κρίσης -τα σχέδια Πόλσον και Μπράουν- αποτελούν προκλητική ληστεία τεράστιων δημόσιων κονδυλίων που πληρώνουν οι εργαζόμενοι. Όταν οι εργαζόμενοι ζητούν αυξήσεις και ασφάλιση, δωρεάν και ποιοτικές παροχές για παιδεία, υγεία και κοινωνικές υποδομές, τότε δεν υπάρχουν λεφτά. Όταν πρόκειται να σωθούν οι τράπεζες, οι σύγχρονοι τοκογλύφοι, τότε ανοίγουν τα θησαυροφυλάκια του κλεμμένου από τους παραγωγούς του πλούτου.

Η κυβέρνηση της ΝΔ, αφού έδωσε τσάμπα 260 ακίνητα του ελληνικού δημοσίου στους «άγιους» του Βατοπεδίου, έρχεται τώρα να δώσει 28 δις. ευρώ, πάνω από το 10% του ΑΕΠ(!), στις ελληνικές τράπεζες, την ίδια στιγμή που οι τραπεζίτες αρνούνται να εφαρμόσουν ακόμα και την Συλλογική Σύμβαση που αποφάσισε η διαιτησία για τους μισθούς των εργαζομένων. Εφαρμόζει μια νέα ταξική φορολογική «μεταρρύθμιση», η οποία έρχεται να «διευρύνει την φορολογική βάση» κυρίως προς τα πιο φτωχά και εξαθλιωμένα στρώματα της κοινωνίας, τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους. Παράλληλα προωθεί :

Ένα νέο κύμα ιδιωτικοποιήσεων (Ολυμπιακή, ΟΣΕ, ΕΛΤΑ, αεροδρόμια και λιμάνια σε όλη την χώρα, προώθηση των ΣΔΙΤ).

Αντιδραστική μεταρρύθμιση στην εκπαίδευση με την προώθηση του Νόμου Πλαίσιο, την νομιμοποίηση των Ιδιωτικών «Κολλεγίων» και την εξίσωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων με αυτά της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, τον περιορισμό της πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση με χρήση και της βάσης του 10.

Αντιδημοκρατική θωράκιση και την προώθηση της αντιδραστικής επανίδρυσης του κράτους (Καποδίστριας ΙΙ) με βάση την αγορά και την ανταποδοτικότητα.

Συνέχιση της λεηλασίας της φύσης, στο όνομα αυτής της καταστροφικής ανάπτυξης.

Αυτή η νέα επίθεση σε συνδυασμό με την συνεχιζόμενη λιτότητα, την ένταση της ακρίβειας και την κατεδάφιση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων δημιουργεί ένα ασφυκτικό κλίμα για όλους τους εργαζομένους και οξύνει τα λαϊκά προβλήματα.

Καμιά επανάπαυση ή αναμονή. Στις συνθήκες αυτές, γίνεται πιο επείγον και πιο αναγκαίο, να αντισταθούμε, να πάρουμε την υπόθεση της ζωής στα χέρια μας. Οι εργαζόμενοι, δεν πρέπει να παγιδευτούμε σε μια αέναη εκλογολογία. Δεν είμαστε «δείγματα» των δημοσκοπήσεων και καταναλωτές των αναλύσεων των ΜΜΕ.  Δεν περιμένουμε «να πέσει» ο Καραμανλής από τους Τατούληδες, ούτε περιμένουμε τις υποθετικά «καλύτερες ημέρες» που θα φέρει το ΠΑΣΟΚ η την κυβερνητική «λύση αριστεράς» που προβάλει η επίσημη αριστερά.

Έχουμε ανάγκη από ένα ισχυρό κοινωνικό πολιτικό κίνημα, συνολικής αναμέτρησης και ανατροπής της αντιλαϊκής πολιτικής, της κυβέρνησης της ΝΔ και του αντιλαϊκού δικομματισμού.

Είναι ανάγκη οι εργαζόμενοι να εντείνουμε τους αγώνες μας για να ανασχεθούν και τελικά να ανατραπούν τα μέτρα και το καθεστώς του εργασιακού μεσαίωνα που οι δυνάμεις του κεφαλαίου, η κυβέρνηση και η ΕΕ απεργάζονται.

Να απορρίψουμε την πολιτική των κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, παλεύοντας ενωμένοι γύρω από ένα μαχητικό πρόγραμμα διεκδικήσεων. Να πούμε όχι και στη λογική των «αναγκαίων θυσιών» και στην αυταπάτη ότι μπορεί να υπάρχει ένας καλά «ρυθμισμένος» καπιταλισμός και να επιμείνουμε στην προβολή των δικών μας αναγκών και διεκδικήσεων!

  • Ούτε ευρώ από την τσέπη των εργαζόμενων για την κρίση που δημιούργησε το κεφάλαιο. Διεκδίκηση ουσιαστικής βελτίωσης της κοινωνικής-οικονομικής θέσης των εργαζόμενων με απόκρουση της λιτότητας και του νέου προϋπολογισμού, την ανατροπή των αντεργατικών νόμων και ρυθμίσεων των κυβερνήσεων, Ε.Ε. και ΔΝΤ. Να σπάσει το αντιλαϊκό Σύμφωνο Σταθερότητας, απειθαρχία στην ΟΝΕ – ΕΕ.
  • Καταγγελία της απαράδεκτης ΕΓΣΣΕ ΓΣΕΕ-ΣΕΒ. Πάλη για νέα σύμβαση με 1400 ευρώ κατώτερο βασικό μισθό σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, σύνταξη και επίδομα ανεργίας, 35ωρο, σταθερές εργασιακές σχέσεις, απαγόρευση απολύσεων κλπ. Κάτω τα χέρια από το ωράριο και την Κυριακή αργία.
  • Πάλη ενάντια στο νέο κύμα ιδιωτικοποιήσεων. Αγώνας για δημόσιες συγκοινωνίες, μεταφορές, επικοινωνίες. Αγώνας για δωρεάν και δημόσια υγεία, παιδεία και ασφάλιση.
  • Αγώνας για σταθερή εργασία, ασφάλιση, υγιεινή και ασφάλεια στους χώρους δουλειάς, για την εκπαίδευση, την υγεία κλπ. Επίδομα ανεργίας ίσο με τον βασικό μισθό, χωρίς προϋποθέσεις. Να ενταχθούν νέοι κλάδοι και ειδικότητες στα Βαρέα και ανθυγιεινά.
  • Πάλη για να μην εφαρμοστεί η ασφαλιστική μεταρρύθμιση και να μην προωθηθεί η κατάργηση της λίστας των βαρέων και ανθυγιεινών. Κανένα ευρώ των ταμείων μας στα χρηματιστήρια και στον τζόγο
  • Αντίσταση στην τρομοκρατία του κεφαλαίου και της εργοδοσίας απέναντι στη συλλογική δράση και την ποινικοποίηση των αγώνων.

Αυτόν τον αγώνα πρέπει να τον πάρουν στα χέρια τους οι ίδιοι οι εργαζόμενοι και όχι οι συνδικαλιστικές γραφειοκρατίες της ΓΣΕΕ. Χρειαζόμαστε ένα άλλο πραγματικό εργατικό κίνημα, μέσα από την κοινή δράση και τον ταξικό αγωνιστικό συντονισμό των ίδιων των σωματείων, μέσα από την ενεργητική δράση και την ενότητα των ίδιων των εργαζομένων, σαν αναγκαίο όρο για συλλογικό αγώνα απέναντι στην κρίση και τους διαχειριστές της.

Όλοι στην ΑΠΕΡΓΙΑ στις 21 Οκτώβρη

στην αγωνιστική απεργιακή συγκέντρωση σωματείων, ομοσπονδιών και συλλόγων στα Προπύλαια στις 10.30 π.μ.

Advertisements
Posted in: Χωρίς κατηγορία