μια πόλη ανάποδα

Entries tagged as ‘παιδεία’

Καταγγελία για την τραμπούκικη επίθεση της ΚΝΕ σε βάρος φοιτητών της ΕΑΑΚ στο Πολυτεχνείο της Πάτρας

Μαΐου 19, 2009 · Γράψτε ένα σχόλιο

Χθες, 18 Μάη 2009, στο χώρο του τμήματος ηλεκτρολόγων μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών, σημειώθηκε άγρια επίθεση σύσσωμης της ΚΝΕ του ΑΕΙ Πάτρας σε βάρος αγωνιστών της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αριστερής Κίνησης. Μέχρι αυτή την ώρα, η Κ.Τ. μέλος της ΕΑΑΚ και της ΑΡΑΝ, ο Σ.Μ. μέλος της ΕΑΑΚ, ο Σ.Χ., ο Κ.Τ., ο Α.Π., ο Δ.Κ., η Β.Μπ. μέλη της ΕΑΑΚ, της νΚΑ και του ΝΑΡ, βρίσκονται στο Πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Ρίου. Η κατάσταση δε του συντρόφου Κ.Τ. κρίνεται ιδιαίτερα σοβαρή.

Παραθέτουμε ανακοίνωση της ΕΑΑΚ ΑΕΙ-ΤΕΙ Πάτρας:

Το πρωί της Δευτέρας 18/5 στο Τμήμα των Ηλεκτρολόγων Μηχανικών, χωρίς προσχήματα 80 και πλέον μέλη της ΚΝΕ από όλο το Πανεπιστήμιο της Πάτρας επιτέθηκαν με συμμορίτικο και τραμπούκικο τρόπο σε μέλη των σχημάτων της Ε.Α.Α.Κ., με αποτέλεσμα 7 φοιτητές μέλη της Ε.Α.Α.Κ. να βρεθούν στο νοσοκομείο, με τον ένα σε σοβαρό κίνδυνο. Τα χέρια που σηκώθηκαν το πρωί στους Ηλεκτρολόγους, οι κλωτσιές σε πεσμένα μέλη της Ε.Α.Α.Κ. είχαν σκόπο να στείλουν ανθρώπους στο νοσοκομείο. Χτυπώντας με τον πιο τραμπούκικο και πραγματικά δολοφονικό τρόπο, όποιον βρισκόταν μπροστά τους (έφτασαν στο σημείο να χτυπήσουν διερχόμενες φοιτήτριες και καθηγητή!), απαιτούσαν την απομάκρυνση οποιουδήποτε ΕΑΑΚίτη ή και φίλα προσκείμενου φοιτητή στην ΕΑΑΚ από το κτίριο των Ηλεκτρολόγων αντιλαμβανόμενοι με αυτόν τον τρόπο την πολιτική, οδηγώντας τελικά σε απαξίωση του ίδιου του συλλόγου και των διαδικασιών του.

Η πρακτική αυτή δεν ανήκει ούτε στην Χρυσή Αυγή, ούτε σε κάποια άλλη παρακρατική συμμορία παρ’ ότι μοιάζουν επικίνδυνα. Παρά το γεγονός ότι αυτές οι συμμορίες στοχοποιούν περισσότερο από όλους αγωνιστές και σχήματα της Ε.Α.Α.Κ. Η πρακτική αυτή ανήκει στην ΚΝΕ που αποδεικνύει με αυτή την πρακτική της πόσο σχέση έχει με το ήθος της αριστεράς και πόσο πολύ σχέση έχει με το οπαδιλίκι και τις πρακτικές των παλιών και νέων διωκτών του εργατικού και αριστερού κινήματος. Πρακτικές συμμορίας σαν και αυτή ρίχνουν νερό στο μύλο όσων δυσφημούν και αμαυρώνουν το άσυλο. Ρίχνουν νερό στο μύλο της κυβέρνησης και του ΠαΣοΚ γιατί αντί να βλέπουν τον εχθρό τους σε αυτούς, επιλέγουν να επιτίθενται σε αγωνιστές της ΕΑΑΚ και του φοιτητικού κινήματος.

Η κίνησή αυτή έχει γίνει ξανά: Έγινε στην τραμπούκικη επίθεση της ΚΝΕ στους φοιτητικούς συλλόγους στο Πολυτεχνείο του 2005. Καθόλου τυχαίο δεν είναι ότι η ΚΝΕ επιλέγει σήμερα να χτυπήσει τα σχήματα της Ε.Α.Α.Κ., που χρόνια τώρα βάζουν μια κινηματική και αγωνιστική κατεύθυνση στους φοιτητικούς συλλόγους, προωθώντας τις ανάγκες και τα συμφέροντα των φοιτητών. Είναι αυτή η χρεοκωπημένη αντίληψή για την αριστερά, μια αντίληψη στην οποία οι φοιτητές γύρισαν την πλάτη στις τελευταίες φοιτητικές εκλογές με τον πιο καθαρό τρόπο σημειώνοντας πτώση πάνω από 1,5%. Όποιο κίνημα δεν μεταφέρεται αυτόματα και στην κάλπη σε -ψήφο στο ΚΚΕ- είναι και επικίνδυνο για τους ίδιους. Κατά τη γνώμη τους, μόνο η δική τους οργανωτική ανάπτυξη και εκλογική καταγραφή θα σημαίνει αναζωογόνηση για το κίνημα.

Η αλήθεια όμως είναι ότι οι συμμορίτικες πρακτικές δεν μετριάζουν καθόλου το γεγονός ότι η ΠΚΣ είναι ο μεγάλος χαμένος των φοιτητικών εκλογών. Και αυτό είναι αποτέλεσμα του ότι η γραμμή της ηττοπάθειας, της περιχαράκωσης και της καταγγελίας των αγώνων, που κορυφώθηκε τον Δεκέμβρη, δεν μπορεί να αποτελέσει πραγματική και ριζοσπαστική διέξοδο για την νεολαία.

Η αριστερά που τα τελευταία χρόνια δέχεται συνεχώς συγχαρητήρια από την κυβέρνηση (τα «μπράβο» του Στυλιανίδη μαζί με τα «μπράβο» του Καραμανλή τον Δεκέμβρη και το κάλεσμα ακροδεξιών φυλλάδων για «σώσει την νομιμότητα» το ΚΚΕ) είναι η ίδια με την αριστερά που πιστεύει ότι οι αγώνες δεν μπορούν να φέρουν νίκες, είναι η ίδια η αριστερά που αντί να στέκεται πλάι στους αγώνες του εργαζόμενου κόσμου και της νεολαίας, προσπαθεί να τα εξαργυρώσει στην κάλπη και στην κομματική άνοδο.

Η μόνη διέξοδος για τους φοιτητικούς συλλόγους είναι να γυρίσουν την πλάτη σε όσους κάνουν σήμερα πολιτική με όρους συμμορίας. Να γυρίσουν απαξιωτικά την πλάτη σε όσους αμαυρώνουν την ίδια την αριστερά με τη λογική και την πρακτική τους. Να παλέψουν μέσα από τις γενικές συνελεύσεις, μέσα από την ισχυροποίηση των συλλογικών τους διαδικασιών για τις ανάγκες και τα συμφέροντά τους, να δώσουν την μάχη μέχρι την ανατροπή της πολιτικής κυβέρνησης-ΠαΣοΚ-Ε.Ε. και των εκφραστών της σε εκπαίδευση και εργασία.

Η άλλη αριστερά που έχει ανάγκη η εποχή μας, η εποχή της οικονομικής κρίσης αλλά και των εκρηκτικών δυνατοτήτων που έδειξε ο Δεκέμβρης και τα κινήματα των τελευταίων χρόνων απέχει πολύ από τραμπούκικους ΨΕΥΤΟηγεμονισμούς, από συμμορίες και από μαφιόζικες επιθέσεις. Βρίσκεται και γεννιέται στους δρόμους, στους αγώνες, στις νίκες του εργαζόμενου κόσμου και της νεολαίας.

Κατηγορίες: Χωρίς κατηγορία
Ετικέτα:

Όλοι-ες στο πανεκπαιδευτικό-παλλαϊκό συλλαλητήριο την Παρασκευή 9/1

Ιανουαρίου 7, 2009 · Γράψτε ένα σχόλιο

temponeras

Όλοι-ες στο πανεκπαιδευτικό-παλλαϊκό συλλαλητήριο την Παρασκευή 9/1 στις 12μ. στα Προπύλαια, για τα 18 χρόνια της δολοφονίας του καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα από ΟΝΝΕΔίτες και για τη συνέχεια του αγώνα.

Κατηγορίες: Χωρίς κατηγορία
Ετικέτα: ,

Για τη χθεσινή συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου αναφορικά με τα τροφεία στους παιδικούς σταθμούς

Οκτωβρίου 7, 2008 · Γράψτε ένα σχόλιο

Πραγματοποιήθηκε χθες (6.10) συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου με θέμα την επιβολή τροφείων στους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς. Αργά το βράδυ ψηφίστηκε η πρόταση του δημάρχου για την επιβολή τροφείων.

Η συνεδρίαση ήταν πολλαπλά διδακτική και ενδεικτική των αντιφάσεων που διατρέχουν όλες τις καθεστωτικές πολιτικές δυνάμεις: νεοδημοκράτες δημοτικοί σύμβουλοι ψήφιζαν κατά των τροφείων (προφανώς δημαγωγώντας, αφού η πρόταση τους για απόρριψη των τροφείων αφορούσε την φετινή χρονιά και η υποστήριξη τους στη ΝΔ είναι δεδομένη), την στιγμή που δημοτικοί σύμβουλοι του Συνασπισμού ψήφιζαν υπέρ, χρησιμοποιώντας τα επιχειρήματα της «βαθιάς» εξουσίας. Σύμβουλοι της κ. Κατσέλη έχτιζαν την «φιλολαϊκή» τους επιχειρηματολογία υπερασπιζόμενοι τον «Καποδίστρια», που, ως γνωστόν, βαθαίνει την επιχειρηματικοποίηση των δήμων και την ανταποδοτική τους λειτουργία (πιο συνεπής η κ. Απέργη του κατσελικού ΠΑΣΟΚ που ψήφισε υπέρ των τροφείων για να μην «αυτοαναιρεθεί» όπως δήλωσε), ενώ οι του ΚΚΕ και οι διαφωνούντες του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ ψέλιζαν αμήχανες δικαιολογίες στα «καρφώματα» του δημάρχου για την επιβολή τροφείων σε δημοτικούς παιδικούς σταθμούς που βρίσκονται σε δήμους που ελέγχονται από τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ. Πλήρης διάσταση λόγων και έργων από όλους, με πιο ανάλγητους τους «προοδευτικούς» δημοτικούς συμβούλους του Κουτελάκη, που πραγματικά έδωσαν ρεσιτάλ. Οι άνθρωποι είναι τόσο εξουσιολάγνοι που δεν έχουν καμία επαφή με την πραγματικότητα που βιώνουν οι μισθωτοί. Έφτασαν στο σημείο να πούνε ότι δεν είναι πολλά τα 60-80 ευρώ το μήνα για τροφεία για κάποιον που έχει ετήσιο εισόδημα 12.000 ευρώ! Κύριοι και κυρίες της συμπολίτευσης θα φροντίσουμε να μην ξεχαστεί τίποτα από όσα προκλητικά είπατε στο δημοτικό συμβούλιο, ειδικά οι κ.κ. Ιακωβάκη, Καστόρης, Δεληγιάννη, Μουτοπούλου, Κασίμη. Αργά ή γρήγορα ο κόσμος της μισθωτής εργασίας, των ανέργων και των νέων θα δώσει την απάντησή του.

Επί της ουσίας: Όσα φιλολαϊκά και αντινεοφιλελεύθερα κι αν λες, αν είσαι με τη διαχείριση της λειτουργίας των δήμων Α.Ε. και τροφεία θα βάλεις και υψηλά δημοτικά τέλη θα έχεις και συμβασιούχους θα διατηρείς. Θα χορεύεις με τους ρυθμούς των κυβερνήσεων και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα δέχεσαι την κρατική υποχρηματοδότηση και θα μετατρέπεις τους δήμους σε επιχειρηματικές μονάδες.

Ο «ρεαλισμός» τους χειροτερεύει τη θέση των εργαζομένων, ο «ρεαλισμός» τους είναι αναχρονισμός. Απέναντι τους μπορούμε να ορθώσουμε τον ρεαλισμό των ταξικών και κοινωνικών αγώνων. Περισσότερο από κάθε άλλη φορά πιστεύουμε ότι δεν μπορεί να μεταρρυθμιστεί το πλαίσιο λειτουργίας των δήμων, να αλλάξει προς το φιλολαϊκότερο. Χρειάζονται βαθιές πολιτικές και οικονομικές τομές που θα πραγματοποιηθούν μόνο σε σύγκρουση με το κεφάλαιο και το πολιτικό του προσωπικό. Ανανεώνουμε το κάλεσμα μας προς τους «από κάτω», τους καλούμε να συγκροτήσουν κινήματα και επιτροπές κατοίκων. Εμείς από τη μεριά μας θα συμβάλουμε με όλες μας τις δυνάμεις σε αυτό. Δεν πιστεύουμε ότι κατέχουμε την απόλυτη αλήθεια, αλλά μπορούμε να σταματήσουμε τη φθορά της πόλης και των κατοίκων της, συμβάλλοντας μαζί με άλλους στην αντικαπιταλιστική υπέρβαση της κρίσης.

Κατηγορίες: Χωρίς κατηγορία
Ετικέτα: ,

Ανακοίνωση της Ένωσης Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων Νέας Σμύρνης για την επιβολή τροφείων στους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς

Οκτωβρίου 6, 2008 · Γράψτε ένα σχόλιο

Η  Ένωση  Γονέων  &  Κηδεμόνων Νέας  Σμύρνης  από θέση αρχής αγωνίζεται  για  καθολική,  δημόσια και  δωρεάν  παιδεία.

Πιστεύουμε δε ότι σημαντικά  κοινωνικά αγαθά, όπως  η  Παιδεία, η Υγεία, η  Πρόνοια  και  η  Ασφάλιση, είναι υποχρέωση  και  καθήκον της  Πολιτείας.

Στη   βάση  αυτή  εντάσσεται  και   το  ενδιαφέρον  μας  για την λειτουργία  των  δημοτικών  παιδικών  σταθμών  που  τυπικά  η  λειτουργία   τους  ανήκει  στον  ευρύτερο  χώρο  της  Πρόνοιας,  για  τον οποίο επίσης  θεωρούμε  αυτονόητο  το  δημόσιο και  δωρεάν  χαρακτήρα  του.

Καλούμε  λοιπόν  την  κεντρική  εξουσία  να  αποδίδει  τους  απαραίτητους  πόρους  για  να  μπορεί  η  Τοπική  Αυτοδιοίκηση  να ανταποκρίνεται  στις  διευρυμένες  αρμοδιότητες, ιδιαίτερα  στον  τομέα  της  προσχολικής  αγωγής,  που, ούτως  ή  άλλως, είναι υποχρέωση της Πολιτείας.

Σχετικά  λοιπόν  με  την  απόφαση  της  Δημοτικής  Αρχής  και  του  Νομικού  Προσώπου  των  Παιδικών  Σταθμών του Δήμου  μας να επιβληθούν τροφεία  δηλώνουμε  τα  εξής:

1) Διαφωνούμε  με  την  επιβολή  τροφείων  στους  Παιδικούς  Σταθμούς και  καλούμε  την  Δημοτική  Αρχή  να  αναιρέσει  την  σχετική  απόφαση  .

2) Καλούμε  την  Δημοτική  Αρχή  σε  συνεργασία  με  τους  φορείς  της  Αυτοδιοίκησης  να  διεκδικήσει  την  θεσμοθέτηση  των  απαραίτητων  πόρων  για  την  λειτουργία  των  Παιδικών  Σταθμών .

Κατηγορίες: Χωρίς κατηγορία
Ετικέτα: ,

Κάτω τα χέρια από τους φοιτητές! (Κείμενο καθηγητών ΑΕΙ)

Ιουνίου 1, 2008 · Γράψτε ένα σχόλιο

«Και μόνο ο τρόπος που αντικρύζουνε οι πνευματικοί ηγέτες της αστικής κοινωνίας μια τόσο σοβαρή και πολυχρόνια διαταραχή μέσα στην ανώτερη παιδεία, αυτό το ξεσήκωμα της αγανάχτησης και της αηδίας των σπουδαστών κάθε χρόνο, αυτή την τόσο επίμονη άρνησή τους να γυρίσουν στα θρανία και στην αποπνιχτική ατμόσφαιρα των αιθουσών, αυτόν τον αγώνα τους το σκληρό που φτάνει να αντιμετωπίζει και το θάνατο, ο τρόπος ο επιπόλαιος που τα βλέπουν όλα αυτά οι πρυτάνεις και οι καθηγητάδες, οι υπουργοί και οι αρχηγοί των κομμάτων, οι δημοσιογράφοι και οι διανοούμενοι, μαρτυρεί και μόνο αυτό για την ηθική και πνευματική χρεωκοπία ετούτης εδώ της σύγχρονης κοινωνίας.»

Δημήτρης Γληνός (1936)

Τις τελευταίες μέρες ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από τα Πανεπιστήμια: το φάντασμα της «βίας». Μια πληθώρα δημοσιευμάτων παρουσιάζει τα Πανεπιστήμια να βρίσκονται σε ομηρία από «τραμπούκους», «μειοψηφίες», «τυχοδιωκτικές ομάδες» που παρακωλύουν τη λειτουργία των οργάνων και «βιαιοπραγούν» εναντίον των καθηγητών. Πανεπιστημιακοί, δημοσιογράφοι ακόμη και τμήματα της Αριστεράς διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους για την «κρίση στα ΑΕΙ» και «καταδικάζουν τη βία».

Το πρόβλημα είναι ότι όλη η συντονισμένη ρητορική δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με την πραγματικότητα. Αποτελεί διαστρέβλωση της πραγματικότητας και συνειδητή προσπάθεια συκοφάντησης του μαχόμενου φοιτητικού κινήματος (μέσα και από την προπαγανδιστική αξιοποίηση μεμονωμένων πρακτικών έξω από το φοιτητικό κίνημα). Εκφράζει την αντίδραση για τη νικηφόρα δράση των φοιτητών ενάντια στην αναθεώρηση του Συντάγματος και για την ανατροπή του Νόμου-Πλαισίου.

Βία στα πανεπιστήμια όντως υπάρχει. Μόνο που προέρχεται από τη μεριά του κράτους, του πανεπιστημιακού μηχανισμού και των κατασταλτικών μηχανισμών. Βία είναι η προσπάθεια να νομιμοποιηθούν με συνταγματικό πραξικόπημα της κυβέρνησης τα ιδιωτικά ΑΕΙ. Βία είναι ο εκβιασμός του Υπουργείου για τους τετραετείς προγραμματισμούς, τους εσωτερικούς κανονισμούς και τα συγγράμματα. Βία είναι η προσπάθεια με κάθε τρόπο να παρθούν αποφάσεις σε συγκλήτους ενάντια στη βούληση της πανεπιστημιακής κοινότητας. Βία είναι η παρουσία τραμπούκων και ΜΑΤ για να «περιφρουρήσουν» τις εκλογές – παρωδία.

Απέναντι σε αυτό η στάση των φοιτητών δεν είναι βία, αλλά αντίσταση. Αντίσταση είναι να μην επιτρέπουν σε συγκλήτους, τμήματα και τομείς να παίρνουν αποφάσεις εφαρμογής του Νόμου-Πλαισίου πράγμα που όφειλε να κάνει μαζικά όλη η πανεπιστημιακή κοινότητα. Αντίσταση είναι να απαιτούν από Πρυτάνεις και Προέδρους να πάρουν θέση κατά της κυβερνητικής πολιτικής. Αντίσταση είναι να κάνεις πραγματικό αγώνα ενάντια στις βασικές πτυχές του Νόμου-Πλαισίου με στόχο την οριστική ανατροπή του. Αντίσταση είναι να κάνουν πράξη αυτή τη θέση των συλλόγων φοιτητές και μάλιστα από εκείνες τις τάσεις του φοιτητικού κινήματος που ουδέποτε συμμετείχαν στις συναλλαγές γύρω από πρυτανικές και προεδρικές εκλογές. Αντίσταση είναι να συγκρούονται με τα ΜΑΤ και τους παρακρατικούς μπράβους της ΔΑΠ.

Σήμερα οι φοιτητές με τη δράση τους υπερασπίζονται το δημόσιο Πανεπιστήμιο, την αξιοπρέπεια της Πανεπιστημιακής κοινότητας, τη δυνατότητα να υπάρχουν μαζικά κοινωνικά κινήματα. Και με όσα κάνουν τις τελευταίες μέρες υψώνουν ανάχωμα απέναντι στην προσπάθεια να εμπεδωθούν οι νεοφιλελεύθερες αναδιαρθρώσεις στο Πανεπιστήμιο.

Όσοι σπεύδουν σήμερα να «καταδικάσουν» τους φοιτητές και τη δράση τους, αντικειμενικά, είτε το θέλουν είτε όχι, συμπαρατάσσονται με την κυβέρνηση και την πολιτική της. Και αυτό οφείλουν να το αναλογιστούν και όσοι από την Αριστερά συμπαρατάσσονται με το κλίμα «καταδίκης της βίας».

40 χρόνια μετά το Μάη του 68 (που όλοι έσπευσαν να τιμήσουν…), στην Αριστερά δεν ταιριάζουν ούτε τα νεοσυντηρητικά αντανακλαστικά, ούτε η συμπόρευση με το ακαδημαϊκό μανδαρινισμό και τον εσμό των παλαιών και όψιμων ανανηψάντων του εκσυγχρονισμού.

Σήμερα, περισσότερο παρά ποτέ, χρειάζεται να βρεθούμε όλοι στο πλευρό των φοιτητών. Να σπάσουμε το πέπλο της σιωπής και της διαστρέβλωσης για τη δράση και τις διεκδικήσεις του φοιτητικού κινήματος. Να αντισταθούμε σε όλες τις προσπάθειες αποστείρωσης του Πανεπιστημίου από τη βασική δύναμη ανανέωσής του, που ήταν το φοιτητικό κίνημα. Να βρούμε ξανά δρόμους αγωνιστικής συμπόρευσης του πανεκπαιδευτικού μετώπου. Τόσο η απαίτηση να συνεχιστεί η καθημερινή μάχη ενάντια στο Νόμο-Πλαίσιο και την εφαρμογή του, όσο και η πρόκληση να απαντήσουμε αγωνιστικά στη μεθόδευση για τη νομιμοποίηση των ΚΕΣ, μας φέρνουν όλους και όλες αντιμέτωπους με τις ευθύνες μας.

Τίνα Ζορμπαλά, Πανεπιστήμιο Αιγαίου

Γιώργος Κάργας, Γεωπονικό Πανεπιστήμιο

Γιώργος Οικονομάκης, Πανεπιστήμιο Αιγαίου

Παναγιώτης Σωτήρης, Πάντειο Πανεπιστήμιο

Κατηγορίες: Χωρίς κατηγορία
Ετικέτα:

Τον τελευταίο λόγο θα τον πει το κίνημα – Αλληλεγγύη στον φοιτητικό αγώνα

Μαΐου 30, 2008 · Γράψτε ένα σχόλιο

Ο νόμος-πλαίσιο μετατρέπει τα ΑΕΙ-ΤΕΙ σε κολλέγια, δηλαδή αυταρχικά εκπαιδευτήρια πλήρως υποταγμένα στους νόμους της αγοράς, με μάνατζερ, δίδακτρα, απάνθρωπους ρυθμούς σπουδών, χωρίς ελεύθερο φοιτητικό συνδικαλισμό και πανεπιστημιακό άσυλο, για να παράγονται εργαζόμενοι χωρίς δικαιώματα.

Οι πρυτανικές και προεδρικές εκλογές θα εκλέξουν πρυτάνεις με υπερεξουσίες που θα εφαρμόσουν το νέο νόμο. Το καροτάκι είναι η καθολική ψηφοφορία της πανεπιστημιακής κοινότητας. Δεν είναι όμως ίδιες όλες οι εκλογές. Δεν είναι τυχαίο ότι οι καθηγητικές κλίκες και οι ΔΑΠ-ΠΑΣΠ της μίζας και των πελατειακών σχέσεων τάσσονται υπέρ. Θα ανέβουν οι δουλειές τους.

Κάνουν τα πάντα για να εφαρμοστεί ο νόμος. Τα κανάλια και τα εκδοτικά συγκροτήματα συκοφαντούν, τα ΜΑΤ χτυπάνε, οι παρακρατικοί βγαίνουν από τη ναφθαλίνη. Πίσω ολοταχώς στην εποχή της ΕΡΕ ή πρόβες ενός νέου ολοκληρωτισμού; Είναι πολλά τα λεφτά.

Κυβέρνηση, καθηγητικά λόμπυ, Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΝ, ΚΚΕ θέλουν να ξεμπερδέψουν με το φοιτητικό κίνημα: «Μειοψηφίες», «τυχοδιώκτες αριστεριστές», «προβοκάτορες». Για άλλη μια φορά είναι «οι νέοι που τους έλεγαν αλήτες». Τι κι αν ο νόμος έχει καταδικαστεί από το σύνολο της εκπαιδευτικής κοινότητας – πλην Λακεδαιμονίων φυσικά.

Σήμερα, περισσότερο από ποτέ απαιτείται η στήριξη των φοιτητικών κινητοποιήσεων. Μην πιστεύετε τα παπαγαλάκια της κυβέρνησης και του κεφαλαίου. Απομονώστε τα κόμματα του συστήματος. Αντισταθείτε στη γενικευμένη κρατική και τηλεοπτική τρομοκρατία. Στην Ελλάδα των 700 ευρώ, η ελπίδα είναι στους ανεξάρτητους αγώνες της νεολαίας και των εργαζομένων.

Εμείς για τους φοιτητές και οι φοιτητές για εμάς.

Ανεξάρτητη ενημέρωση:

http://www.edopolytexneio.org/

Μπράβοι, ΔΑΠίτες και χρυσαυγίτες υπέρ της …δημοκρατίας – φωτογραφικά ντοκουμέντα:

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=871658

Η συναινετική φράου Άννα Διαμαντοπούλου εναντίον των φοιτητών:

http://www.pasok.gr/portal/gr/3/61837/7/7/1/showdoc.html

Η ανακοίνωση της «Ανανεωτικής Πτέρυγας του Συνασπισμού» (των εργολάβων των ΚΠΣ, των τσάτσων του Σημίτη και οπαδών του Τσαουσέσκου):

http://www.ananeotiki.gr/el/readText.asp?textID=2629

Το ΚΚΕ, ο κόκκινος συμπαραστάτης της κυβέρνησης:

http://www2.rizospastis.gr/page.do?publDate=29/5/2008&id=9752&pageNo=16&direction=1

Κατηγορίες: Χωρίς κατηγορία
Ετικέτα: