Άλλο ένα πάρκο, το οποίο για χρόνια έμενε ανεκμετάλλευτο – ποιος ξέρει το γιατί;- μετατρέπεται σε χώρο αναψυχής, αφού προηγουμένως απομακρύνθηκαν βίαια ορισμένα ενοχλητικά …δέντρα κι έπεσε κάμποσο μπετόν. Κλασική “κουτελακική” αρχιτεκτονική…

Ρεπορτάζ που δημοσιεύτηκε στην τοπική εφημερίδα “Επίκαιρα”:

http://epikaira.files.wordpress.com/2009/10/f245_pages_1-5.pdf

Το θλιβερό θέαμα των ξεκοιλιασμένων δέντρων στο πάρκο της δεξαμενής της ΕΥΔΑΠ, στη συμβολή των οδών Νικομηδείας και Εθνικής Στέγης. «Ήταν ξερά και άρρωστα» υποστηρίζουν οι δράστες, εμείς πάντως διατηρούμε σοβαρές επιφυλάξεις…

Το παρακάτω κείμενο της τοπικής κίνησης “Contra Rossa” Κέρκυρας συνυπογράφεται από τοπικές αντικαπιταλιστικές κινήσεις, ανάμεσα στις οποίες και η “Μια Πόλη Ανάποδα – Αριστερή Παρέμβαση στους Δρόμους της Νέας Σμύρνης”.

Σε δίκη με εξοντωτικές κατηγορίες σύρεται στις 12 Νοέμβρη ο Βασίλης Καραβαζάκης, γνωστός αγωνιστής και πρωτεργάτης του κινήματος της νότιας Κέρκυρας ενάντια στη δημιουργία του ΧΥΤΑ Λευκίμμης.

Η δίωξη αυτή χαρακτηρίζεται από μεθόδευση, τεχνάσματα και χρήση αστήρικτων κατηγοριών, στηρίζεται δε αποκλειστικά σε προκατασκευασμένη «μαρτυρία» ενός αστυνομικού.

Με τη δίκη αυτή, η κεντρική και τοπική εξουσία επιδιώκει, αφενός, να εκδικηθεί όλους όσοι «τόλμησαν» να υψώσουν τη φωνή τους ενάντια στα σχέδια που υποβάθμιζαν ακόμα περισσότερο την καθημερινή ζωή των κατοίκων της Λευκίμμης, όσους πλήρωσαν πραγματικά με το αίμα τους την ανυποχώρητη και μαχητική στάση τους στεκούμενοι πεισματικά αντίθετοι σε ένα ακόμη έγκλημα κατά του περιβάλλοντος και, αφετέρου, να εκφοβίσει όσους θα έχουν την ιδέα να κάνουν κάτι ανάλογο στο μέλλον.

Με την προσθήκη του Βασίλη στον μακρύ κατάλογο των δεκάδων συλληφθέντων και διωχθέντων κατοίκων της Λευκίμμης δεν θέλουν μόνο να στείλουν ένα σαφές μήνυμα τρομοκράτησης ενάντια σε όποιον επιλέξει το δρόμο του αγώνα και της αντίστασης στα ζητήματα που αφορούν την ποιότητα της ζωής του και το μέλλον των παιδιών του, δεν θέλουν μόνο να διαμορφώσουν κλίμα ηττοπάθειας και ματαιότητας των αγώνων, αλλά επιδιώκουν την παραδειγματική ηθική και πολιτική εξόντωση ενός ανυποχώρητου αγωνιστή.

Η Λευκίμμη αποτελεί αντιπροσωπευτικό παράδειγμα της διαδικασίας κατά την οποία σχεδιάζονται και υλοποιούνται έργα που ενώ φαινομενικά απευθύνονται στον τοπικό πληθυσμό, ουσιαστικά εξυπηρετούν ανάγκες και συμφέροντα άλλων (εργολάβοι, δήμαρχοι, κ.α.).

Ξεκινώντας από τη χωροθέτηση του έργου, αυτή έγινε θυσιάζοντας την πραγματικότητα στο βωμό του κέρδους. Κρύβοντας υπόγεια ύδατα, μεταφέροντας οικισμούς «λίγο πιο κεί» ώστε να φαίνεται ότι πληρούνται οι οριζόμενες από το νόμο αποστάσεις και ,στην ουσία, ρισκάροντας με τις ζωές ανθρώπων όλης της Λευκίμμης. Κατά τη διάρκεια της υλοποίησης του έργου, το κράτος και η τοπική αυτοδιοίκηση έδειξαν το πραγματικό τους πρόσωπο καθώς η εγκατάσταση του εργολάβου έγινε σε συνδυασμό με την παρουσία ΜΑΤ (τα οποία παραμένουν για πάνω από ένα χρόνο στη περιοχή), τα οποία τρομοκρατούσαν, έβριζαν και χτυπούσαν τους κατοίκους.

Αυτοί είναι οι πραγματικοί κατηγορούμενοι και είναι ένοχοι για το φόνο μιας γυναίκας, ένοχοι για τη διατάραξη της κοινής ειρήνης, ένοχοι για οπλοκατοχή και οπλοχρησία, ένοχοι για τον εξευτελισμό συνειδήσεων, ένοχοι που επανέφεραν τον τόπο μας σε καθεστώς κατοχής.

Ζητάμε την άμεση απαλλαγή του Βασίλη Καραβαζάκη καθώς και όλων των κατηγορουμένων αγωνιστών της Λευκίμμης από όλες τις ψευδείς και κατασκευασμένες κατηγορίες.

Να φύγουν τα ΜΑΤ από τη Λευκίμμη.

Να ξεκινήσουν άμεσα οι διαδικασίες για την δημιουργία ΧΥΤΥ και μονάδας ολοκληρωμένης διαχείρισης των απορριμμάτων.

ΑΝΑΦΑΙΡΕΤΟ – ΑΔΙΑΜΦΙΣΒΗΤΗΤΟ – ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟ

ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΠΟΛΙΤΗ-ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΝΑ

ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ – ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ – ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΣΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΑΝΑΠΝΕΕΙ

Δημοσιεύουμε την ανακοίνωση της Επιτροπής Πρωτοβουλίας Κατοίκων Εξαρχείων:

Η Επιτροπή Πρωτοβουλίας Κατοίκων Εξαρχείων ενεργοποιείται εδώ και δυο χρόνια σε ζητήματα που αφορούν την ποιότητα της καθημερινής ζωής στη γειτονιά. Ζητήματα όπως η καθαριότητα και η φροντίδα της περιοχής, η συρρίκνωση και υποβάθμιση των ελεύθερων χώρων, η ηχορρύπανση, οι κεραίες κινητής τηλεφωνίας και η συνεχής παρουσία ειδικών δυνάμεων στην περιοχή με ρίψη χημικών, διαρκείς και αναίτιες προσαγωγές και συλλήψεις, ξυλοδαρμούς και χυδαίες προκλήσεις που όχι μόνο δε λύνουν προβλήματα, αλλά δημιουργούν. Κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει τη δολοφονία του μαθητή Αλ. Γρηγορόπουλου από την αστυνομία τον προηγούμενο Δεκέμβρη.

Τις τελευταίες μέρες σε μία γελοία όσο και επικίνδυνη επίδειξη ισχύος στην περιοχή μας οι Ειδικές Δυνάμεις σε συνδυασμό με μονάδες δέλτα κλπ. οργώνουν τα Εξάρχεια προσάγοντας στο τμήμα άτομα που απλώς κυκλοφορούν ή πίνουν το ποτό τους, εκφοβίζοντας και υβρίζοντας χυδαία ανθρώπους κάθε ηλικίας και δη γυναίκες χωρίς κανένα προκάλυμμα. Η κατάσταση την οποία συνεχίζει και εντείνει η πρόσφατα εκλεγμένη κυβέρνηση εις «επίδειξη έργου» έχει δημιουργήσει συναισθήματα αγανάκτησης σε κατοίκους και ανθρώπους που κυκλοφορούν και εργάζονται στα Εξάρχεια, που εμποδίζονται στις καθημερινές τους δραστηριότητες. Πέρα από το γεγονός ότι οι κινήσεις αυτές προσβάλλουν την αξιοπρέπεια κάθε ανθρώπου, σε τελική ανάλυση ακυρώνουν τη συλλογική προσπάθεια αλλαγής των όρων της καθημερινής μας ζωής με ένα κλίμα αποδιοργάνωσης και εκφοβισμού που καλλιεργούν. Αποδεικνύεται έτσι περίτρανα ότι οι αστυνομικές δυνάμεις καμία υπηρεσία δεν προσφέρουν στους πολίτες των Εξαρχείων όταν καλούνται να επέμβουν για καθημερινές κλοπές,για παράνομα παρκαρισμένα αυτοκίνητα ή όταν γίνονται καταγγελίες για εμπόριο ναρκωτικών, επικαλούμενες το «άβατο» το οποίο πολύ εύκολα προσπερνούν όταν κατεβαίνουν ως κομάντο σε «θεαματικές ενέργειες» που (συν)ταράσσουν τη ζωή της γειτονιάς.

Θέλουμε να συνεχίσουμε την προσπάθεια να κάνουμε τα Εξάρχεια ζωντανή, ανθρώπινη και βιώσιμη γειτονιά, με πράσινο, φροντίδα, καθαριότητα, ελεύθερους χώρους και με συνεχείς δραστηριότητες πολιτισμού και συνεύρεσης, θέλουμε τα Εξάρχεια να συνεχίσουν να είναι μια γειτονιά ελεύθερης έκφρασης και δημιουργικής δράσης. Δεν θα δεχθούμε, λοιπόν, κλίμα εκφοβισμού από οποιαδήποτε κατεύθυνση, πολύ περισσότερο από το κράτος, και επειδή βαρεθήκαμε τα παχιά λόγια προχωρούμε σε στήριξη και δημοσιοποίηση δικαστικής καταγγελίας κατοίκου που συμμετέχει στην Επιτροπή Πρωτοβουλίας και δέχθηκε χυδαία λεκτική επίθεση από διμοιρία ΜΑΤ στην οδό Μεσολογγίου όταν τους ζήτησε να σταματήσουν τη χυδαιολογία και τις προκλήσεις απέναντι σε νεαρούς. Το επόμενο διάστημα θα προχωρήσουμε επίσης σε μηνύσεις για τα χημικά, καθώς και σε άλλες μορφές διαμαρτυρίας, ώστε να μπορέσουμε να υποστηρίξουμε τις κινήσεις μας σε όλα τα επίπεδα, για τη διεκδίκηση και προστασία των κοινωνικών και πολιτικών μας δικαιωμάτων.

Καλούμε όλες και όλους:

σε συμμετοχή και στήριξη συναυλίας μαθητικών μουσικών συγκροτημάτων από σχολεία της γειτονιάς στην πλατεία Εξαρχείων, την Παρασκευή 23/10 το απόγευμα

σε μαζικό μοίρασμα του κειμένου μας και ενημέρωση της γειτονιάς το Σάββατο 24/10, 12.00, στη λαϊκή αγορά της Καλλιδρομίου

σε πορεία διαμαρτυρίας από την πλατεία Εξαρχείων προς τη Βουλή την Πέμπτη 29/10, 6μ.μ.

http://exarchia.pblogs.gr/

Ούτε …100 ημέρες δεν συμπλήρωσε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και έδειξε τις προθέσεις της. Η συγκέντρωση των ναυτεργατών χτυπήθηκε από τα σοσιαλιστικά ΜΑΤ, όπως και αυτή των κατοίκων του Γραμματικού που διαμαρτύρονται ενάντια στο νέο ΧΥΤΑ, τα Εξάρχεια θυμίζουν τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, οι δρόμοι και οι πλατείες γεμίζουν αστυνομικές περιπόλους και θυμίζουν εικόνες από λατινοαμερικανικές χούντες, συνδικαλιστές και διαδηλωτές συνεχίζουν να διώκονται κ.λπ. Το «Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη» και η κυβέρνηση είναι εδώ, σε ένα νέο γύρο καταστολής και κοινωνικού ελέγχου. Θωρακίζονται αυταρχικά για να αντιμετωπίσουν τη λαϊκή οργή ενόψει των νέων αντιλαϊκών μέτρων. Το ερώτημα των αγώνων για τις ελευθερίες και τα δικαιώματα παραμένει.

Ενώ αυξάνονται οι υπογραφές των πολιτών και συνεχίζονται οι κινητοποιήσεις ενάντια στα κάγκελα που έβαλε η δημοτική αρχή μπροστά από ένα χώρο παιχνιδιού των παιδιών, την Πυραμίδα της κεντρικής πλατείας, ο δήμαρχος βρίσκει ανέλπιστη (;) συμπαράσταση από το ακροδεξιό ΛΑ.Ο.Σ., το οποίο σε μια φαιδρή ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε στα “Επίκαιρα”  κατηγορεί τους γονείς ότι εκπαιδεύουν τα παιδιά σε τακτικές της “φασίζουσας αριστεράς”… Το ΛΑ.Ο.Σ. πάλι σε ρόλο μαντρόσκυλου της εξουσίας, αυτή τη φορά στην υπηρεσία του “αριστερού” μας δημάρχου. Που θα φτάσει το μίσος τους για τις κινητοποιήσεις των πολιτών;

Η ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας πολιτών Νέας Σμύρνης ενάντια στα Κάγκελα:

Η πυραμίδα της Πλατείας Νέας Σμύρνης και οι ανοιχτοί χώροι γύρω από αυτήν υπήρξαν για δεκαετίες τόπος παιχνιδιού, γνωριμίας και ανάπτυξης σχέσεων για τα παιδιά, αλλά και για τους ενηλίκους.

Είναι το μοναδικό σημείο της Πλατείας όπου τα παιδιά έχουν τη δυνατότητα να έρθουν σε επαφή με το χώμα και το φυσικό περιβάλλον, να σκαρφαλώσουν και να εκτονωθούν μακριά από τα κάθε λογής τροχοφόρα που καθημερινά παραβιάζουν τον πεζόδρομο της Πλατείας.

Επιπλέον, πρόκειται για το μοναδικό σημείο όπου δεν υπάρχουν τραπεζοκαθίσματα και δεν εξυπηρετείται κανένα συμφέρον πέρα από την αναψυχή των μικρών παιδιών.

Τα τελευταία χρόνια, με απογοήτευση διαπιστώνουμε την τάση να περιχαρακωθεί κάθε ελεύθερος μη εκμεταλλεύσιμος χώρος στην πόλη μας.

Σε τι χρησιμεύουν άραγε οι καγκελοφραγμένοι δημόσιοι χώροι και που απευθύνονται; Σίγουρα όχι στις πρακτικές ανάγκες των πολιτών στους οποίους ανήκουν. Με ένα σιδερένιο φράκτη δε θα κρατήσετε τα παιδιά απέξω, αντιθέτως μπορεί να προκληθούν σοβαρά ατυχήματα στην προσπάθεια των μικρών παιδιών να προσεγγίσουν τον χώρο που μέχρι πρότινος θεωρούσαν δικό τους.

Ο χώρος της «αλάνας» είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη και την κοινωνικοποίηση των παιδιών μας. Πόσο μάλλον όταν έχουμε την τύχη ο χώρος αυτός να περιλαμβάνει ακόμα κάποια δεντράκια.

Με λύπη διαπιστώνουμε, ότι μετά την παράδοση μεγάλων εκτάσεων του Άλσους Νέας Σμύρνης στο «γρασίδι», τώρα ήρθε και η σειρά της Πλατείας. Όπως σε πολλούς χώρους εντός του μοναδικού πραγματικού πνεύμονα της Νέας Σμύρνης, του Άλσους, όπου απαγορεύεται πλέον η πρόσβαση στους δημότες «για να μην καταστραφεί το πράσινο», βλέπουμε ότι μας αντιμετωπίζετε πλέον ως παρείσακτους και στην Πλατεία.

Σίγουρα δε μπορεί να πιστεύετε ότι αποτελεί βιώσιμη λύση διαχείρισης του αστικού περιβάλλοντος η επιλογή του αποστειρωμένου κάδρου που δεν εξυπηρετεί καμία ανάγκη των ανθρώπων στους οποίους ανήκει. Οι παρεμβάσεις αυτές, έχουν άραγε βασιστεί σε επιστημονικές μελέτες και κυριότερα στις αρχές της βιώσιμης ανάπτυξης;

Θα πρέπει να γνωρίζετε ότι η επικρατούσα τάση στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης από τη δεκαετία του 80’ είναι να απελευθερώνονται οι δημόσιοι χώροι, δεδομένου ότι αποτελούν ιδιοκτησία των πολιτών και όχι αντικείμενο εκμετάλλευσης των δημοτικών αρχών.

Ζητάμε τώρα ο δήμαρχος Κουτελάκης και οι αρμόδιοι αντιδήμαρχοι Σουρβίνος και Κονιδάρης καθώς και όλο το δημοτικό συμβούλιο να απαντήσει στα ερωτήματα μας για την χρηστικότητα αυτής της αντικοινωνικής, αντιαισθητικής και επικύνδινης δημοτικής παρέμβασης.

Απαιτούμε τώρα να απομακρυνθούν τα κάγκελα από τους χώρους της πλατείας.

ΒΓΑΛΤΕ ΤΑ ΚΑΓΚΕΛΑ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΑΣ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΜΕ

Η ανακοίνωση των ακροδεξιών του ΛΑ.Ο.Σ.:

http://epikaira.files.wordpress.com/2009/10/f242_extratime.pdf

Η απάντηση της Πρωτοβουλίας πολιτών Νέας Σμύρνης ενάντια στα Κάγκελα:

Σε απάντηση της υβριστικής επιστολής που εξέδωσε η Δ.Ε. Νέας Σμύρνης του ΛΑΟΣ υποστηρίζοντας τις αυταρχικές πρακτικές ελέγχου του δημόσιου χώρου που εφαρμόζει η «αριστερή» δημοτική ηγεσία, θα θέλαμε να ξεκαθαρίσουμε τα ακόλουθα:

Η πρωτοβουλία ενάντια στα κάγκελα δεν είναι καθοδηγούμενη ή ελεγχόμενη από τον Γαλαξία ή από οποιαδήποτε άλλη αριστερή ή δεξιά συλλογικότητα, αλλά αποτελεί μια αυθόρμητη κίνηση πολιτών όλων των χρωμάτων και των πολιτικών κατευθύνσεων που θέλουν τα παιδιά τους να έχουν χώρο για να παίζουν στην πλατεία της Νέας Σμύρνης.

Η κατάληψη του δημοσίου χώρου από τα τραπέζια και τα καθίσματα των καφενείων και εστιατορίων της πλατείας έχει μειώσει στο ελάχιστο τους ελεύθερους χώρους για παιχνίδι. Ως αποτέλεσμα τα παιδιά έχουν αναγκαστεί να περιοριστούν στα κομμάτια που παραμένουν ακόμα εκτός των εμπορικών χρήσεων. Σε αντίθεση με τις δημοτικές αρχές και του ακροδεξιούς υποστηρικτές τους, θεωρούμε ότι τα παιδιά πρέπει να έχουν χώρο για να παίζουν ελεύθερα. Η περίφραξη της Πυραμίδας που έχει γίνει ένα από τα καλύτερα παιχνίδια τους μόνο τον περαιτέρω έλεγχο του χώρου μπορεί να εξυπηρετήσει.

Η περίφραξη αυτή δε έγινε για λόγους ασφάλειας. Αν ήταν αυτός ο σκοπός θα έπρεπε να γίνουν επεμβάσεις προκειμένου να γίνει πιο ασφαλές το παιχνίδι στην πυραμίδα και να φτιαχτούν κι άλλοι πιο ασφαλείς χώροι από τον Δήμο στην Πλατεία προκειμένου να παίζουν τα παιδιά. Γι’ αυτό προτείνουμε να επισκευαστεί η πυραμίδα προκειμένου να είναι πιο ασφαλής και να δημιουργηθεί άμεσα παιδικής χαρά στο διπλανό χώρο που παραμένει άδειος.

Θεωρούμε ότι η συμμετοχή των παιδιών σε ειρηνικές διαμαρτυρίες και δράσεις που αφορούν την καθημερινή τους ζωή είναι πράγματι ένα πολύτιμο μάθημα ελευθερίας. Ενάντια στη λογική της αυταρχικής εκπαίδευσης και πειθαρχίας, θέλουμε τα παιδιά μας να έχουν τη δύναμη και να μην φοβούνται να αντιστέκονται σε κάθε είδους ιδιωτικά και πολιτικά συμφέροντα που προσπαθούν να τα εμποδίσουν από το να ζουν ελεύθερα. Για το λόγο αυτό διοργανώνουμε την Παρασκευή εκδήλωση διαμαρτυρίας ενάντια στα κάγκελα με ομαδική παιχνίδια και ζωγραφική και καλούμε όλους του γονείς και τα παιδιά της Νέας Σμύρνης ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης και φυλής να έρθουν να παίξουμε και να βρούμε τρόπους να διεκδικήσουμε τον δημόσιο χώρο που μας ανήκει.

δημοσιεύουμε κάλεσμα της Πρωτοβουλίας πολιτών Νέας Σμύρνης ενάντια στα Κάγκελα

Την Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2009

στις 18.00 θα μαζευτούμε στην πλατεία

της Νέας Σμύρνης μπροστά στην Πυραμίδα

για να διαμαρτυρηθούμε ενάντια στα κάγκελα

που έβαλε ο Δήμος

στο σημείο ακριβώς που παίζουν τα παιδιά.

Θα παίξουμε ομαδικά παιχνίδια και θα ζωγραφίσουμε την Πυραμίδα

(Να βάλετε ρούχα πρόχειρα)

Θέλουμε χώρο και παιχνίδια για να παίζουν τα παιδιά

Όχι άλλα κάγκελα κι απαγορεύσεις

Οι ΚΑΓΚΕΛΑριοι της πλατείας Κουτελάκης-Σουρβίνος-Κονιδάρης μάντρωσαν το πράσινο της πλατείας, αφαιρώντας το δικαίωμα από τα παιδιά να παίζουν ακίνδυνα και ελεύθερα. Η πρώτη διαμαρτυρία γονέων και παιδιών έγινε χθες. Έπεται συνέχεια…

ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΔΕΝ ΣΒΗΝΟΥΝ ΤΙΣ ΦΩΤΙΕΣ

Η ΣΙΩΠΗ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΑ ΤΗΝ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

ΕΜΠΡΗΣΜΟΥΣ ΓΕΝΝΟΥΝ ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΗΣ «ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ»

Και αυτό το καλοκαίρι ζούμε πυρκαγιές σε όλη την Ελλάδα. Υμηττός, Β.Α. Αττική, Εύβοια, Ζάκυνθος, Κιθαιρώνας, Πόρτο Γερμενό, … Δεν τις συνηθίσαμε, ούτε τις αποδεχόμαστε σαν αναπόφευκτο γεγονός. Δεν πρόκειται για έργο σε επανάληψη, αφού κάθε χρόνο οι συνέπειες τους σωρεύονται σε ένα πιο επιβαρυμένο φυσικό περιβάλλον, οι βλάβες που προξενούνται είναι δυσκολότερο να επανορθωθούν και οι επιδράσεις τους στη ζωή των ανθρώπων γίνονται πιο δραματικές. Οι συνθήκες ζωής και στην επαρχία, αλλά και ειδικά στο λεκανοπέδιο της Αττικής χειροτερεύουν.

Οι νέες πυρκαγιές δεν αποτελούν μια ακόμα φυσική καταστροφή, που συνέβη χωρίς ευθύνες και χωρίς αιτίες.

Όλα τα στοιχεία μαρτυρούν ότι το έδαφος για τις καταστροφικές πυρκαγιές και την αποψίλωση των δασών προετοιμάζεται μεθοδικά εδώ και χρόνια με την πολιτική που ασκείται: – Νόμοι, όπως ο Ν. 779/79 της Ν.Δ. και ο Ν. 1734/89 του ΠΑΣΟΚ για να αποχαρακτηρισθούν εκ. στρέμματα δάσους, Ν. 3208/2003 του ΠΑΣΟΚ που άλλαξε τον ορισμό της έννοιας του δάσους απαιτώντας την κάλυψη στο 25% της επιφάνειας με δασικά είδη αντί του προηγούμενου 15%, – Αναθεώρηση του άρθρου 24 του Συντάγματος το 2001 επί ΠΑΣΟΚ, ακολούθησε η προσπάθεια της Ν.Δ. για νέα αναθεώρηση παρότι δεν τα κατάφερε. – Έκτοτε με μια σειρά ρυθμίσεις, σχέδια και διατάξεις προωθεί τον αποχαρακτηρισμό και την εκμετάλλευση των δασών. – Η αναδάσωση δεν είναι πουθενά πάνω απ’ 10% των καμένων. – Από καμιά κυβέρνηση δεν έχει προχωρήσει η σύνταξη των δασικών χαρτών και του δασολόγιου. -Το «λιγότερο κράτος» που σήμαινε λιγότερες κοινωνικές δαπάνες ήταν στις προτεραιότητες των κυβερνήσεων και δημιούργησε τα κενά στο πρωταρχικό που είναι η πρόληψη (δασοπροστασία) και τις περικοπές των χρημάτων για πυρόσβεση, για χιλιάδες κενές θέσεις δασοπυροσβεστών και τεχνικά μέσα. Όλα δείχνουν ότι υπάρχουν πολιτικές ευθύνες για την κατάσταση.

Από την άλλη η έκταση των πυρκαγιών, η επαναληπτικότητα τους και η ένταση των συνεπειών τους φανερώνουν ότι υπάρχει κάτι πιο βαθύ που δεν έχει να κάνει μόνο με τις τρέχουσες πολιτικές που ασκήθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες στη χώρα, αλλά με το καπιταλιστικό μοντέλο οργάνωσης της κοινωνίας μας. Μια μαύρη κλωστή συνδέει την άνοδο της παγκόσμιας θερμοκρασίας εξαιτίας του φαινομένου του θερμοκηπίου και την ξηρασία, που έχει κάνει τα δάση έτοιμα να φουντώσουν με την πρώτη φιτιλιά, με το κοινωνικό σύστημα της ασύδοτης εκμετάλλευσης της φύσης και του ανθρώπου. Το κυνήγι του μέγιστου κέρδους, η ιδιοποίηση του πλούτου, το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθείται στο όνομα της «αξιοποίησης» της γης, η απαξίωση του συλλογικής χρήσης του περιβάλλοντος έναντι της ατομικής ιδιοκτησίας οπλίζουν τα χέρια των εμπρηστών και βάζουν προσάναμμα στα δάση.

Τους δρόμους της φωτιάς χάραξαν οι πυρκαγιές στην Ηλεία και στον Υμηττό. Την χωροθέτητηση του ΧΥΤΑ στο Γραμματικό έδειξε η φετινή φωτιά που εξαπλώθηκε στη Β.Α. Αττική.

Γιατί πάνω από τους ανθρώπους και το περιβάλλον μπαίνουν τα κέρδη και οι επιχειρήσεις.

Από τη μια οι ιδιωτικές κατασκευαστικές εταιρείες, τα επιχειρηματικά συμφέροντα, οι οικοπεδοφάγοι, οι εμπρηστές, τα real estate, με την αλόγιστη δόμηση και από την άλλη το κράτος, η εκκλησία, ο στρατός, οι δήμοι, οι ΔΕΚΟ με τις ανεξέλεγκτες χρήσεις ασελγούν πάνω στη γη και στα δάση θεωρώντας τα ένα «πεδίο βολής φτηνό».

Κομμάτια του ίδιου παζλ αποτελούν η πολιτική της Ε.Ε., τα νέα σχέδια του ΥΠΕΧΩΔΕ για Εθνικό Χωροταξικό Σχεδιασμό, το Νέο Ρυθμιστικό Αττικής, η κατασκευή των νέων αυτοκινητόδρομων μέσα στον Υμηττό, οι καταπατήσεις, η νομιμοποίηση της αυθαιρεσίας, τα «αναψυκτήρια» τύπου Μαγγίνα, το αυθαίρετο Σουφλιά, οι βίλες μέσα στα δάση, η έλλειψη πόρων για αναδασώσεις-διάνοιξη ζωνών πυρασφάλειας-φροντίδα των δασών, η υποβάθμιση των κινδύνων, η έλλειψη οργάνωσης, προετοιμασίας και συντονισμού από τους αρμόδιους φορείς, το σχεδιαζόμενο Π.Δ. για τον Υμηττό.

Σήμερα, πριν είναι πολύ αργά, υπάρχει επιτακτική ανάγκη να ανατραπεί η περιβαλλοντοκτόνα πολιτική του κράτους και των ΟΤΑ και να μπουν οι βάσεις για τη αρμονική συμβίωση του ανθρώπου με τη φύση.

Απαιτείται άμεσα κινητοποίηση όλων των κατοίκων για τη ματαίωση των σχεδίων τους. Μόνο η ανάπτυξη ενός μαζικού-λαϊκού κινήματος με την ανεξάρτητη δράση των επιτροπών κατοίκων, των πρωτοβουλιών αγώνα, των μαζικών φορέων και η καταγγελία των ευθυνών των κρατικών και των δημοτικών αρχών μπορεί να βάλει φραγμό στα σχέδια τους.

Να πάρουμε την υπόθεση του αγώνα στα χέρια μας, χωρίς αυταπάτες για τις δήθεν οικολογικές ευαισθησίες των μεγάλων επιχειρηματιών που ελέγχουν ΜΜΕ και θέλουν την ανάθεση του συντονισμού των κινητοποιήσεων σε αυτούς. Να διεκδικήσουμε μαχητικά όσα μας ανήκουν. Να μην περιοριστούμε σε ανώδυνες και ελεγχόμενες σιωπηρές διαμαρτυρίες.

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ τα νέα σχέδια της κυβέρνησης Ν.Δ. και όλου του συνασπισμού της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας τους για :

• Εμπορευματοποίηση – τσιμεντοποίηση του περιαστικού πράσινου και των ελεύθερων χώρων μέσα στον αστικό ιστό.

• Παράδοση της δημόσιας γης και των δασών στα επιχειρηματικά συμφέροντα.

• Κατασκευή αυτοκινητόδρομων μέσα στα δάση.

• Εθνικό χωροταξικό σχεδιασμό που θυσιάζει ακτογραμμή και δάση στο βωμό της εμπορικής εκμετάλλευσης.

• Εφαρμογή Ρυθμιστικού σχεδίου στην Αττική, που επεκτείνει την πόλη και τσιμεντοποιεί το λεκανοπέδιο.

• Ξεπούλημα της καμένης αγροτικής γης στην κατασκευαστική και τουριστική βιομηχανία,

• Οικονομική «αξιοποίηση» των δασών.

• Άρση ακόμα και των χαλαρών και διάτρητων διατάξεων για την προστασία των ορεινών όγκων της Πάρνηθας, του Υμηττού, της Πεντέλης, όπως επιχειρείται και με το νέο σχέδιο Π.Δ. για τον Υμηττό.

ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ :

—Να καταργηθούν οι «δασοκτόνοι» νόμοι.

—Χωρίς εξαιρέσεις κήρυξη όλων των καμένων εκτάσεων ως αναδασωτέων και άμεσο σχεδιασμό της αναδάσωσής τους.

—Άμεση χρηματοδότηση για τη λήψη μέτρων προστασίας των καμένων εκτάσεων από διάβρωση, καταπατήσεις, διεκδικήσεις, δόμηση.

—Επεξεργασία δασολογίου και δασικών χαρτών, που θα συμπεριλαμβάνουν τα δάση και τις δασικές εκτάσεις (θαμνώδη) με απαγόρευση κάθε άλλης χρήσης τους.

—Απαγόρευση της επέκτασης του σχεδίου πόλης στις δασικές περιοχές.

—Κατάργηση της ιδιοκτησίας ή της διεκδίκησης δασικών εκτάσεων από εκκλησία, τράπεζες, οικοδομικούς συνεταιρισμούς, καταπατητές και κάθε λογής ιδιωτικά συμφέροντα. Το δάσος ανήκει στο λαό.

—Γενναία χρηματοδότηση για την προστασία των δασών, με τις απαραίτητες υλικοτεχνικές υποδομές και μέσα και προσλήψεις του απαιτούμενου ανθρώπινου δυναμικού με μόνιμη και σταθερή εργασία.

—Αποζημίωση των πυροπαθών χωρίς φορολογική επιβάρυνση των εργαζομένων και να μην οικοδομηθεί ξανά τίποτα στις δασικές εκτάσεις (καμένες και μη).

—Περισσότερο πράσινο, ελεύθερους χώρους και ελεύθερες παραλίες και μέσα στον πολεοδομικό ιστό.

Μπροστά στην ακατάσχετη λεηλασία των εργαζόμενων και της φύσης, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στον κόσμο ολόκληρο, που φέρνει πλάι στην παγκόσμια φτώχεια και τους πολέμους και το φάσμα μιας πρωτοφανέρωτης οικολογικής καταστροφής, μόνο η οργάνωση και ο αγώνας των εργαζόμενων και της νεολαίας μπορεί να βάλει φραγμό και να υπερασπίσει το μέλλον.

Την ανακοίνωση υπογράφουν:

Αγωνιστική Κίνηση «Αντιθέσεις» Αγ. Βαρβάρας, Αριστερή Κίνηση Περιστερίου, Αριστερή Παρέμβαση Καλλιθέας, Αριστερή Παρέμβαση Πολιτών Βύρωνα, Αριστερή Παρέμβαση στους Δρόμους της Νέας Σμύρνης “Μια Πόλη Ανάποδα”, Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση στη Νέα Ιωνία «Εκτός Σχεδίου», Αυτόνομη Αριστερή Συσπείρωση Χαλανδρίου, Αυτόνομη Πρωτοβουλία Αλίμου, Μαχόμενη Αριστερή Δάφνη, Πρωτοβουλία Κατοίκων Καισαριανής, Ριζοσπαστική Δημοτική κίνηση Αμαρούσιου «Εκτός των Τειχών»

Η Ανατολή ξερνούσε, ξερνούσε…[1]

Η πρώτη μας νύχτα εδώ, συλλογίστηκε και δεν ένιωσε καμιά συγκίνηση. Μήτε λύπη μήτε χαρά. Όλα της τα αισθήματα είχαν εξαντληθεί. Η ψυχή της άδειαζε όπως αδειάζει ένα σακούλι γεμάτο ζάχαρη. Τίποτα δεν της έμεινε. Η αγωνία, η λύπη, ο φόβος είχανε ξοδευτεί εκεί πριν έρθουνε. Τώρα πια δεν την έμελε για τίποτα. Θα ζούσανε βασανισμένα, ίσως φτωχικά. Μα τι σημαίνει το πώς θα ζούσανε! Είχανε φύγει. Εκείνο ήταν το παν.[2]

Οι μυριάδες των προσφύγων, μισόγυμνοι και πειναλέοι, στοιβαζόντανε όπου υπήρχε μια στέγη διαθέσιμη, στα παλάτια των εξόριστων βασιλιάδων, στα προαύλια των εκκλησιών, στους σιδηροδρομικούς σταθμούς, στα δημόσια κτίρια, στα μισόχτιστα σπίτια. Γυναίκες γεννούσανε, άρρωστοι βογγούσανε και ξεψυχούσανε απάνω στα πεζοδρόμια των πιο κεντρικών δρόμων, μες σε μια ακαθαρσία απερίγραπτη.[3]

Όποιος αντικρυστεί μ’ αυτό τον κόσμο, δε μοιάζει πια κι ο ίδιος με τον εαυτό του.[4]

Μια βρόμικη σάρκα χωρίς μορφή, που κολυμπούσε σε μιαν απίστευτη χλαπαταγή, σα να μην υπήρχε πράγμα που να μην ούρλιαζε, που να μην βλαστημούσε, που να μη βογγούσε, που να μην έσπρωχνε.[5]

Κοκκαλωμένες ματιές απόκοσμων όντων […] σε τραβά το ακίνητο, στεγνό βάθος των ματιών τους.[6]

Αποζητούσε το τίποτα: ένα κομμάτι ψωμί, ένα κομμάτι πανί, για να ντύσει τη γύμνια του, ένα κομμάτι σκεπή, για να αναπάψει το κουρασμένο κορμί του και να μπορέσει να κλάψει, να θρηνήσει τον εαυτό του, τους άλλους, το έχει του, το όνειρό του που έσβησε πέρα κει μακριά.[7]

–[…] Μπορεί να φύγει άλλος από το σπίτι του και να τα αφήσει σε δαύτους; Άφησε που βρωμάνε όλοι, που είναι άρρωστοι, που δεν έχουν πεντάρα. Ενάμιση εκατομμύριο άνθρωποι. Τι να σου κάνει κι αυτός ο τόπος! Εμείς δεν είχαμε να θρέψουμε το στρατό μας, όχι πως μας φορτώθηκαν όλοι τούτοι. […] Στα θέατρα, στους κινηματογράφους, στις εκκλησιές, στα καφενεία – σ’ όλη την Ελλάδα, παντού! Κ’ ένας κόσμος! Ο Θεός να σε φυλάει από δαύτους!

–Μα εμείς τους φέραμε! Είπε ο Άγγελος. Εμείς τους ξεσπιτώσαμε, εμείς τους ορφανέψαμε, τι θέλεις να κάμουν;

–Να μείνουν στον τόπο τους!

–Ποιο τόπο τους μολογάς; Ο τόπος τους είναι στάχτη και κούρβουλο. Το Αιγαίο κοκκίνησε. Τα ψάρια του δεν προφταίνουν να τρώνε ανθρώπους![8]

Άκουγες και φωνάζανε: «Έχασα την Ευρύκλεια!» κι άλλος εδιηγιόντανε πως επήρε το ρούχο κι άφησε το παιδί. Κι όλοι εβαστούσανε παιδιά κι ένα μπόγο κουρέλια. Που και που ήτανε κανείς που δεν εβάσταγε τίποτα. Κι ήτανε μια γυναίκα που μέρα-νύχτα εφώναζε: «Οχού, τα καστρουλάκια μου, που τ’ άφησα στο ράφι τριμμένα!». Κι αυτή, λέει, ήτανε απ’ αλλού, απ’ τα μέρη του Καυκάσου, κι άμα σάλεψε ο νους της, την πετάξανε μες σ’ ένα ρέμα με σκουπίδια, κι άμα τα τέλειωσε όλα, και δεν είχε πια τίποτα να φάει, έπεσε ανάσκελα κι επέθανε.[9]

[2] Τ. Σταύρου, Οι πρώτες ρίζες, σ. 13.

[3] Γ. Θεοτοκάς, Αργώ, σ. 181-182.

[4] Θ. Κορνάρος, Το ξεκίνημα μιας γενιάς, σ. 141.

[5] Ι. Μ. Παναγιωτόπουλος, Αστροφεγγιά, σ. 153.

[6] Θ. Κορνάρος, Το ξεκίνημα μιας γενιάς, σ. 141.

[7] Ι. Μ. Παναγιωτόπουλος, Δεκατρία χρόνια, σ. 153.

[8] Ι. Μ. Παναγιωτόπουλος, Αστροφεγγιά, σ. 157.

[9] Μ. Αξιώτη, Εικοστός αιώνας, σ. 17.

Δελτίο τύπου της σύσκεψης πρωτοβάθμιων εργατικών σωματείων για την αποφυλάκιση του Θ. Ηλιόπουλου

Την Πέμπτη 20 Αυγούστου στα γραφεία του συλλόγου υπαλλήλων βιβλίου χάρτου πραγματοποιήθηκε σύσκεψη πρωτοβαθμίων εργατικών σωματείων με θέμα την διοργάνωση κινητοποιήσεων για την απελευθέρωση του απεργού πείνας Θοδωρή Ηλιόπουλου.

Ο Θοδωρής Ηλιόπουλος πραγματοποιεί απεργία πείνας από τις 10 Ιουλ. μετά και την απόρριψη της τελευταίας αίτησης αποφυλάκισης του. Συνελήφθηκε στις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις του Δεκέμβρη του 2008. Είναι ο μοναδικός ακόμα προφυλακισμένος και του έχουν φορτώσει 3 κακουργήματα και 2 πλημμελήματα με μοναδικά αποδεικτικά στοιχεία τις πανομοιότυπες καταθέσεις 2 ματατζήδων. Την ίδια στιγμή η κυβερνητική δικαιοσύνη αγνοεί τις καταθέσεις 5 αυτοπτών μαρτύρων υπεράσπισης του.

Η συνεχιζόμενη φυλάκιση του, δεν αποτελεί παρά την προσπάθεια από την πλευρά της κυβέρνησης και των συνοδοιπόρων της (ΠΑΣΟΚ – ΛΑΟΣ – ΜΜΕ) να πάρουν ρεβάνς και να εκδικηθούν το Δεκέμβρη των αγώνων των εργαζομένων και της νεολαίας.

Επιδιώκουν την τρομοκράτηση της κοινωνίας με την προσπάθειας περιστολής των δημοκρατικών ελευθεριών και τη λεηλασία των κοινωνικών δικαιωμάτων. Αυτή η προσπάθεια άλλοτε βρίσκει την έκφρασή της σε δολοφονικές απόπειρες κατά των αγωνιστών του εργατικού κινήματος, όπως στην περίπτωση της Κωνσταντίνας Κούνεβα, άλλοτε στις γενικευμένες επιχειρήσεις «σκούπα» κατά των μεταναστών και στην καλλιέργεια κλίματος εθνικισμού – ρατσισμού και άλλοτε σε νομοσχέδια όπως με το ιδιώνυμο της κουκούλας.

Τα εργατικά σωματεία που συμμετέχουμε στην πρωτοβουλία θεωρούμε αποκλειστικά υπεύθυνη την κυβέρνηση για την σωματική και ψυχολογική ταλαιπωρία του Θ. Ηλιόπουλου. Απαιτούμε την άμεση απελευθέρωσή του και προχωρούμε στη διοργάνωση συγκέντρωσης και πορείας την Πέμπτη 27 Αυγούστου στις 19.00 στα προπύλαια και κατάληξη στην βουλή. Στηρίζουμε την πανελλαδική κινητοποίηση της Δευτέρας 24 Αυγούστου, καλούμε σε παράσταση στο υπουργείο δικαιοσύνης την Τρίτη 25 Αυγούστου 09:00.

όχι στην ποινικοποίηση των αγώνων

αγώνας για την υπεράσπιση και διεύρυνση των δημοκρατικών, κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων μας

λευτεριά στον Θοδωρή

Συνέντευξη του Θ. Ηλιόπουλου μέσα από τις φυλακές Κορυδαλλού:

http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=72960

Την τελευταία εβδομάδα:

-Ένας μετανάστης εργάτης 46 ετών έμεινε για δύο μέρες θαμμένος κάτω από τόνους σκουπιδιών στο εργοστάσιο της εταιρίας “Γενική Ανακυκλώσεως Κτηματική Ξενοδοχειακή ΑΕ”.

-Ένας εργάτης 38 ετών κάηκε ζωντανός στο γκέτο της ΛΑΡΚΟ. Η εργοδοσία είπε στα κανάλια ότι ήταν “τυχαίο περιστατικό στα πλαίσια του στατιστικού κανόνα”.

-Ένας εργάτης νυχτοφύλακας …67 ετών καταπλακώθηκε από τη σιδερένια εξώπορτα του εργοστασίου, ενώ προσπαθούσε να την κλείσει.

Κάθε δύο μέρες ένας εργάτης χάνει τη ζωή του στα κάτεργα του κεφαλαίου. Μέσα στο 2008 σκοτώθηκαν 142 εργάτες.

Ένα τραγούδι για τους νεκρούς στη Ζώνη του Περάματος, για τους νεκρούς της εργατικής τάξης:

Με τροπολογία μέσα στο κατακαλόκαιρο και σε άσχετο νομοσχέδιο (φορολόγηση σκαφών αναψυχής) επιχειρεί η κυβέρνηση να καταργήσει τα βαρέα και ανθυγιεινά σε πολλές κατηγορίες σκληρά εργαζομένων. Σε πρώτη φάση, οι αντεργατικές ρυθμίσεις θα αφορούν τους νεοπροσλαμβανόμενους, δημιουργώντας δύο ταχύτητες εργαζομένων και ανοίγοντας τον δρόμο σε μαζικές απολύσεις των παλαιοτέρων. Απαιτείται τώρα δράση για να ανατραπούν οι αντιασφαλιστικές-αντεργατικές πολιτικές.